Sahih al-Bukhari, hedîsa 5371
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Yahya ibn Bukayrji al‑Bukhari re vegotيَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Uqaylعُقَيْلٍ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Abu Salamaأَبِي سَلَمَةَ
- 6Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُؤْتَى بِالرَّجُلِ الْمُتَوَفَّى عَلَيْهِ الدَّيْنُ، فَيَسْأَلُ " هَلْ تَرَكَ لِدَيْنِهِ فَضْلاً ". فَإِنْ حُدِّثَ أَنَّهُ تَرَكَ وَفَاءً صَلَّى، وَإِلاَّ قَالَ لِلْمُسْلِمِينَ " صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ ". فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْفُتُوحَ قَالَ " أَنَا أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ، فَمَنْ تُوُفِّيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَتَرَكَ دَيْنًا فَعَلَىَّ قَضَاؤُهُ، وَمَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ ".
Ebû Hureyre (razîyallahu anh) wiha rivayet dike: Dema ku kesekî deyndar dimir, ew dianîn ba Resûlê Allah ﷺ. Pêxember ﷺ dipirsî:
"Ma ji bo dayîna deynê xwe tiştek li pey xwe hiştiye?" Eger jê re bihata gotin ku wî tiştek ji bo dayîna deynê xwe hiştiye, Pêxember ﷺ nimêja cenaze ya wî dikir. Lê eger nehiştiba, wî ji misilmanan re digot: "Hûn bi xwe li ser hevalê xwe nimêja cenazeyê bikin." Paşê, dema ku Allah fetih û serkeftin dane Pêxember ﷺ, wî ferman kir: "Ez ji bawermendan ji nefsa wan bi xwe zêdetir xwedî maf im. Loma, eger yek ji bawermendan deyndar bimire, dayîna deynê wî li ser min e; û eger mal û milk li pey xwe bihêle, ew ji bo mîratgirên wî ye."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ berpirsiyariya deynên nedayî yên bawermendên mirî hilda ser xwe.
Vegera tevahî ya deynê mayî ji kesê ku mirov pê re deyndar e.
Nimêja hevbeş a ku misilman ji bo misilmanekî mirî dikin.
Endamên malbatê an kesên din ên xwedî maf ku li gorî rêgezên Îslamê mîrasê werdigirin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku divê deyn bi cidî bêne girtin û malê mîrasî pêşî ji bo dayîna deynên derbasdar bê bikaranîn, berî ku milkê mayî di navbera mîrasgiran de were parvekirin. Xwegirtina berê ya Pêxember ﷺ ji pêşengiya nimêja cenazeyê re teşwîqek bû ku deyn bi sivahî neyên hiştin; wî qedexe nekir ku civat ji bo mirî dua bike. Piştî ku çavkaniyên civata misilmanan zêde bûn, Pêxember ﷺ dayîna wisa deynan girt ser xwe. Ev yek heman berpirsiyariyê bi awayekî kesane li ser her misilmanî dananîne, lê berpirsiyariya serok û civatê ji bo piştgiriya deyndarên hewcedar û xizmên wan derdixe pêş.
- Berî ku deyn bistînî, planeke rastîn ji bo dayînê amade bike û peymanan bi zelalî binivîse.
- Ji nêzîkên pêbawer re bibêje agahiyên deynên te û belgeyên te yên darayî li ku ne, da ku karên te bi baldarî rêkûpêk bikin.
- Alîkariya deyndarekî mirî bike û kontrol bike ka deynê mayî dikare ji malê mîrasî an bi alîkariyên dilxwazî yên kesên din were dayîn.
Ev vegotin li ser berpirsiyariya alîkariya kesên deyndar e û bi vî awayî mijara lênêrîna deyndaran temam dike.
Sahih al-Bukhari · #5354 (Sahih)Vegotin berpirsiyariya darayî û encamên hiştina deynê nedayî dinirxîne.
Sahih al-Bukhari · #5355 (Sahih)Ev vegotin giraniya deynan vedibêje û bi bangewaziya pêkanîna berpirsiyariyên darayî ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.