Sahih al-Bukhari, hedîsa 5488
Abu Tha'laba Al-Khushani rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Tha'laba Al-Khushani hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ حَيْوَةَ،. وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ أَبِي رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَبِيعَةَ بْنَ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيَّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ، عَائِذُ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيَّ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ قَوْمٍ أَهْلِ الْكِتَابِ، نَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ، وَأَرْضِ صَيْدٍ أَصِيدُ بِقَوْسِي، وَأَصِيدُ بِكَلْبِي الْمُعَلَّمِ، وَالَّذِي لَيْسَ مُعَلَّمًا، فَأَخْبِرْنِي مَا الَّذِي يَحِلُّ لَنَا مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ " أَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكَ بِأَرْضِ قَوْمٍ أَهْلِ الْكِتَابِ، تَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ، فَإِنْ وَجَدْتُمْ غَيْرَ آنِيَتِهِمْ، فَلاَ تَأْكُلُوا فِيهَا، وَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَاغْسِلُوهَا ثُمَّ كُلُوا فِيهَا، وَأَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكَ بِأَرْضِ صَيْدٍ، فَمَا صِدْتَ بِقَوْسِكَ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ، ثُمَّ كُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الْمُعَلَّمِ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ، ثُمَّ كُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الَّذِي لَيْسَ مُعَلَّمًا فَأَدْرَكْتَ ذَكَاتَهُ، فَكُلْ ".
Ebû Se'lebe el-Xuşenî (razîyallahu anh) got: Ez hatim cem Resûlê Allah ﷺ û min got:
"Ey Resûlê Allah! Em li welatekî Ehli Kitêb dijîn û em di firaqên wan de xwarinê dixwin. Her wiha ev der welatê nêçîrê ye; ez bi kevana xwe, bi kûçikê xwe yê perwerdekirî û bi yê neperwerdekirî nêçîrê dikim. Ji kerema xwe re ji min re bibêje ka çi ji van ji bo me helal e?" Wî ferman kir: "Li ser axaftina te ya ku tu li welatê Ehli Kitêb dijî û di firaqên wan de dixwî; heke hûn firaqên din ji bilî yên wan bibînin, tê de nexwin, lê heke hûn nebînin, wan bişon û paşê tê de bixwin. Li ser axaftina te ya nêçîrê jî; tiştê ku te bi kevana xwe girtiye, navê Allah bibêje û bixwe. Tiştê ku te bi kûçikê xwe yê perwerdekirî girtiye jî, navê Allah bibêje û bixwe. Lê heke te bi kûçikê xwe yê neperwerdekirî nêçîr kiribe û te ew sax dîtibe û serjê kiribe, wê demê bixwe."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Nêçîr û kincên xwarinê bi şertên zelal destûr in.
Cihû û Xiristiyanên ku pêşiyên wan kitêbek hatiye şandin.
Kûçikek ku ji bo nêçîrê hatiye perwerdekirin û nêçîrê ji bo xwediyê xwe digire.
Kujandina heywanê li gorî rêgezên diyarkirî yên Îslamê berî ku bimire.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku dema kincên din tune bin, mirov dikare piştî şûştinê kincên Xelkê Kitêbê bikar bîne; şîreta hilbijartina kincên din qedexeyeke giştî nîne. Nêçîra ku bi kevanê an jî bi kûçikekî perwerdekirî hatiye girtin destûr e, heke navê Allah bê gotin û şertên din ên nêçîrê bên bicihanîn. Girtina nêçîrê tenê ji aliyê kûçikekî bêperwerde ve wê destûr nake: heywan divê hîn sax bê dîtin û bi awayê şerʿî were serjêkirin. Mezhebên fikhê di berhemên xwe de hûrgulî û îstîsnayên girêdayî van şertan vedikolin.
- Berî bikaranînê kincên ku paqijiya wan ne diyar e bişon.
- Dema ku nêçîrê bi tîrê dikin û dema kûçikê nêçîrê yê perwerdekirî dişînin, navê Allah bibêjin.
- Nêçîra ku kûçikekî bêperwerde girtiye berî mirina wê bi awayê şerʿî serjê bikin.
Ev vegotina Ebu Thaʿlebe jî rêgezên nêçîrê û bikaranîna kincan vedikole.
Sahih al-Bukhari · #5486 (Sahih)Di vê de ʿAdî ibn Hatim li ser şertên nêçîra ku kûçikê nêçîrê digire dipirse.
Sahih al-Bukhari · #5489 (Sahih)Ev vegotin zelal dike ku dema heywana nêçîrkirî bi kûçikê re bê dîtin divê çawa were kirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.