Sahih al-Bukhari, hedîsa 5697
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jabir ibn Abdullah hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ تَلِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، وَغَيْرُهُ، أَنَّ بُكَيْرًا، حَدَّثَهُ أَنَّ عَاصِمَ بْنَ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ حَدَّثَهُ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ عَادَ الْمُقَنَّعَ ثُمَّ قَالَ لاَ أَبْرَحُ حَتَّى تَحْتَجِمَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ فِيهِ شِفَاءً ".
Seîd bîn Telîd ji me re vegot: Îbn Wehb ji min re vegot: Emro û kesên din ji min re agahdar kirin ku Bukejr ji wan re vegotiye ku Asim bîn Umer bîn Qetade ji wî re vegotiye ku Cabir bîn Ebdillah (Xwedê jê razî be) çû serdana Muqenna yê nexweş û paşê got:
"Ez ê ji vir neçim heta tu hicamê nekî, ji ber ku min ji Resûlullah ﷺ bihîstiye ku digot: 'Bêguman di wê de şîfa heye.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Cabir israr kir ku nexweş hijama bike, ji ber başbûna ku hatiye gotin.
Rêbazek dermankirinê ye ku xwîn bi alîkariya fîncanekê tê kişandin; bi erebî jê re hijama tê gotin.
Mêrê nexweş ê ku Cabir serdana wî kir.
Zanayan ji vê yekê derdixin ku hijama rêbazeke dermankirinê ya pejirandî ye û dibe ku pêşniyarkirina wê ji nexweşekî re guncaw be. Şîreta bi israra Cabir baweriya wî bi gotina Pêxember ﷺ nîşan dide, lê ev nayê wê wateyê ku hijama ji bo her nexweş an her nexweşiyê mecbûrî ye. Divê dermankirin li gorî rewşa nexweş were guncandin.
- Serdana nexweşan bike û bêyî zextê şîreta bi dilovanî bide wan.
- Li ser dermankirinê bi pisporêkî re biaxive û tenduristî û hilbijartina nexweşê li ber çavan bigire.
- Bi rêyên destûrdayî li başbûnê bigere û bawer bike ku di dawiyê de başbûn ji Allah tê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.