Sahih al-Bukhari, hedîsa 6139
Abu Juhaifa rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Juhaifa hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْعُمَيْسِ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ آخَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ سَلْمَانَ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ. فَزَارَ سَلْمَانُ أَبَا الدَّرْدَاءِ فَرَأَى أُمَّ الدَّرْدَاءِ مُتَبَذِّلَةً فَقَالَ لَهَا مَا شَأْنُكِ قَالَتْ أَخُوكَ أَبُو الدَّرْدَاءِ لَيْسَ لَهُ حَاجَةٌ فِي الدُّنْيَا. فَجَاءَ أَبُو الدَّرْدَاءِ فَصَنَعَ لَهُ طَعَامًا فَقَالَ كُلْ فَإِنِّي صَائِمٌ. قَالَ مَا أَنَا بِآكِلٍ حَتَّى تَأْكُلَ. فَأَكَلَ، فَلَمَّا كَانَ اللَّيْلُ ذَهَبَ أَبُو الدَّرْدَاءِ يَقُومُ فَقَالَ نَمْ. فَنَامَ، ثُمَّ ذَهَبَ يَقُومُ فَقَالَ نَمْ. فَلَمَّا كَانَ آخِرُ اللَّيْلِ قَالَ سَلْمَانُ قُمِ الآنَ. قَالَ فَصَلَّيَا فَقَالَ لَهُ سَلْمَانُ إِنَّ لِرَبِّكَ عَلَيْكَ حَقًّا، وَلِنَفْسِكَ عَلَيْكَ حَقًّا، وَلأَهْلِكَ عَلَيْكَ حَقًّا، فَأَعْطِ كُلَّ ذِي حَقٍّ حَقَّهُ. فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَ سَلْمَانُ ". أَبُو جُحَيْفَةَ وَهْبٌ السُّوَائِيُّ، يُقَالُ وَهْبُ الْخَيْرِ.
Ebû Cuheyfe wiha rivayet dike: Pêxember ﷺ di navbera Selman û Ebû Derda de biratiyê danî. Selman çû serdana Ebû Derda û dît ku Ummu Derda bi cilûbergên kevn û sade li xwe kiriye, jê pirsî:
"Çi bi te hatiye?" Wê bersiv da: "Birayê te Ebû Derda tu hewcedariya wî ya vê dinyayê nîne." Di vê navberê de Ebû Derda hat û ji bo wî xwarin amade kir û got: "Bixwe, ez rojîgirtî me." Selman got: "Ez ê nexwim heya ku tu nexwî." Loma Ebû Derda xwar. Dema şev bû, Ebû Derda ji bo nimêja şevê rabû, Selman jê re got: "Raze." Ew razist. Paşê dîsa rabû, Selman dîsa got: "Raze." Dema beşa dawî ya şevê bû, Selman got: "Niha rabe." Her duyan nimêj kirin. Selman ji Ebû Derda re got: "Bi rastî ji bo Rebbê te li ser te mafek heye, ji bo nefsa te li ser te mafek heye, û ji bo malbata te li ser te mafek heye; lewma her xwedîmafî mafê wî bide." Paşê Ebû Derda hat cem Pêxember ﷺ û ev yek jê re vegot. Pêxember ﷺ ferman kir: "Selman rast gotiye." (Têbînî: Navê Ebû Cuheyfe Wehb es-Suweyî ye, jê re Wehb el-Xeyr jî tê gotin.)
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Selman hîn dike ku îbadet, lênêrîna xwe û lênêrîna malbatê divê di hevsengiyê de bin.
Pêxember ﷺ di navbera Selman û Ebu ed-Derdâ de têkiliyek biratiyê ava kir. Selman serdana Ebu ed-Derdâ kir û dît ku zêde girîngîdana wî ya ji bo îbadetê di zirara malbat û bêhnvedanê de ye.
Têkiliya biratiyê ya ku Pêxember ﷺ di navbera Selman û Ebu ed-Derdâ de ava kir.
Erk û mafên ku kesek li hember Allah, xwe û malbata xwe heye.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku îbadeta neqedandî sebeb nabe ku mafên mecbûrî yên malbatê an jî lênêrîna laşê xwe bêne paşguhkirin. Gotinên Pêxember ﷺ prensîba hevsengiyê piştrast dikin: mafê her xwediyê mafî bide wî. Çar mezhebên fiqha sunî erkê dabînkirina debara malbatê nas dikin; ev rivayet herwiha destnîşan dike ku rojî û nimêja şevê ya neqedandî divê di nav sînorên van mafan de bimînin.
- Nimêj û rojiyên neqedandî wisa plan bike ku erkên xwe yên li hember malbatê paşguh nekî.
- Têra xwe bêhnvedê û lênêrîna tenduristiya xwe bike da ku bikaribî îbadet û berpirsiyariyên rojane bidomînî.
- Dema ku dilsoziya kesekî nêz di zirara mafên din de be, bi rêz pê re biaxive.
Ev rivayet derbarê Abdullah ibn Amr de jî hevsengiya di navbera îbadetê, hewcedariyên laşî û mafên malbatê de vedibêje.
Sahih al-Bukhari · #20 (Sahih)Rivayeta derbarê Aîşeyê de vedibêje ka Pêxember ﷺ çawa mirovan teşwîq dikir ku karên îbadetê bikin yên ku dikaribûn bi domdarî bidomînin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.