Sahih al-Bukhari, hedîsa 6317
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Abdullah ibn Muhammadji al‑Bukhari re vegotعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ
- 2Sufyanسُفْيَانُ
- 3Sulayman ibn Abu Muslimسُلَيْمَانَ بْنَ أَبِي مُسْلِمٍ
- 4Tawusطَاوُسٍ
- 5Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ أَبِي مُسْلِمٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ يَتَهَجَّدُ قَالَ " اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ، أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ، وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيِّمُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ، وَلَكَ الْحَمْدُ، أَنْتَ الْحَقُّ وَوَعْدُكَ حَقٌّ، وَقَوْلُكَ حَقٌّ، وَلِقَاؤُكَ حَقٌّ، وَالْجَنَّةُ حَقٌّ، وَالنَّارُ حَقٌّ، وَالسَّاعَةُ حَقٌّ، وَالنَّبِيُّونَ حَقٌّ، وَمُحَمَّدٌ حَقٌّ، اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَبِكَ آمَنْتُ، وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ، وَبِكَ خَاصَمْتُ، وَإِلَيْكَ حَاكَمْتُ، فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ، وَمَا أَسْرَرْتُ، وَمَا أَعْلَنْتُ، أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ ـ أَوْ ـ لاَ إِلَهَ غَيْرُكَ ".
Îbn Ebbas (r.a) ragihand: Dema ku Pêxember ﷺ şevê ji bo nimêja tehecudê radibû, wiha digot:
"Ellahumme lekel-hemdu, Ente nûrus-semawati wel-erdî we men fîhînne. We lekel-hemdu, Ente qeyyîmus-semawati wel-erdî we men fîhînne. We lekel-hemdu, Entel-heqqu, we we'duke heqqun, we qewluke heqqun, we lîqa'uke heqqun, wel-cennetu heqqun, wen-naru heqqun, wes-sa'etu heqqun, wen-nebiyyûne heqqun, we Muhemmedun heqqun. Ellahumme leke eslemtu, we 'eleyke tewekkeltu, we bike amantu, we îleyke enebtu, we bike xasemtu, we îleyke hakemtu, feğfirlî me qeddemtu we me exxertu, we me esrertu, we me e'lentu. Entel-muqeddimu we Entel-mu'exxiru, la îlahe illa Ente (an jî la îlahe ğayruke)."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ Allah pêroz kir û di namaza şevê de ji Wî lêborîn xwest.
Ew kesê ku ezman û erd diparêze û rêve dibe.
Gotineke ji bo poşmaniyê û dîsa ber bi Allah ve arastekirina dil.
Allah biryar dide ka çi pêş bixe û çi paş bixe.
Zanyar ji vê derdixin ku destpêkirina namaza şevê bi pêzandina Allah, şahidiyên îmanê û daxwaza lêborînê guncan e. Ev dua hem kirinên eşkere hem jî yên veşartî digire û qebûl dike ku Allah her tiştî rêve dibe. Gotina dawiyê di vê rîwayetê de bi du guhertoyan hatiye veguhastin.
- Namaza şevê bi pêzandina Allah û qebûlkirina hêz û rastiya Wî dest pê bike.
- Ji Allah ji bo xeletiyên ku te eşkere an jî veşartî kirine lêborîn bixwaze.
- Vê duayê gav bi gav fêr bibe û dema ji bo namaza şevê radibî wê bixwîne.
Ev rîwayeta Ibn Abbas jî behsa gotinên Pêxember ﷺ dike ku dema şevan ji bo nimêjê radibû ew digot.
Sahih al-Bukhari · #6315 (Sahih)Ev rîwayeta sahih mijarê bi pêzandina Allah û duayan piştî hişyariyê temam dike.
Sahih al-Bukhari · #6307 (Sahih)Pêxember ﷺ tê de dibêje ku gelek caran ji Allah lêborîn dixwest û ber bi Wî ve vedigeriya.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.