Nermkirina Dil · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hedîsa 6452

Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Nermkirina Dil
صحيح البخاري
Kê ew vegot?

Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin

Sahih (pêbawer)

Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

حَدَّثَنِي أَبُو نُعَيْمٍ، بِنَحْوٍ مِنْ نِصْفِ هَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ، حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، كَانَ يَقُولُ آللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ إِنْ كُنْتُ لأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الأَرْضِ مِنَ الْجُوعِ، وَإِنْ كُنْتُ لأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنَ الْجُوعِ، وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمُ الَّذِي يَخْرُجُونَ مِنْهُ، فَمَرَّ أَبُو بَكْرٍ، فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ، مَا سَأَلْتُهُ إِلاَّ لِيُشْبِعَنِي، فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ، ثُمَّ مَرَّ بِي عُمَرُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ، مَا سَأَلْتُهُ إِلاَّ لِيُشْبِعَنِي، فَمَرَّ فَلَمْ يَفْعَلْ، ثُمَّ مَرَّ بِي أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآنِي وَعَرَفَ، مَا فِي نَفْسِي وَمَا فِي وَجْهِي ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَبَا هِرٍّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ الْحَقْ ‏"‏‏.‏ وَمَضَى فَتَبِعْتُهُ، فَدَخَلَ فَاسْتَأْذَنَ، فَأَذِنَ لِي، فَدَخَلَ فَوَجَدَ لَبَنًا فِي قَدَحٍ فَقَالَ ‏"‏ مِنْ أَيْنَ هَذَا اللَّبَنُ ‏"‏‏.‏ قَالُوا أَهْدَاهُ لَكَ فُلاَنٌ أَوْ فُلاَنَةُ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَبَا هِرٍّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ الْحَقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ لِي ‏"‏‏.‏ قَالَ وَأَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ الإِسْلاَمِ، لاَ يَأْوُونَ إِلَى أَهْلٍ وَلاَ مَالٍ، وَلاَ عَلَى أَحَدٍ، إِذَا أَتَتْهُ صَدَقَةٌ بَعَثَ بِهَا إِلَيْهِمْ، وَلَمْ يَتَنَاوَلْ مِنْهَا شَيْئًا، وَإِذَا أَتَتْهُ هَدِيَّةٌ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ، وَأَصَابَ مِنْهَا وَأَشْرَكَهُمْ فِيهَا، فَسَاءَنِي ذَلِكَ فَقُلْتُ وَمَا هَذَا اللَّبَنُ فِي أَهْلِ الصُّفَّةِ كُنْتُ أَحَقُّ أَنَا أَنْ أُصِيبَ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ شَرْبَةً أَتَقَوَّى بِهَا، فَإِذَا جَاءَ أَمَرَنِي فَكُنْتُ أَنَا أُعْطِيهِمْ، وَمَا عَسَى أَنْ يَبْلُغَنِي مِنْ هَذَا اللَّبَنِ، وَلَمْ يَكُنْ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم بُدٌّ، فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَأَقْبَلُوا، فَاسْتَأْذَنُوا فَأَذِنَ لَهُمْ، وَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ مِنَ الْبَيْتِ قَالَ ‏"‏ يَا أَبَا هِرٍّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ خُذْ فَأَعْطِهِمْ ‏"‏‏.‏ قَالَ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى، ثُمَّ يَرُدُّ عَلَىَّ الْقَدَحَ، فَأُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى، ثُمَّ يَرُدُّ عَلَىَّ الْقَدَحَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى، ثُمَّ يَرُدُّ عَلَىَّ الْقَدَحَ، حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ رَوِيَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ، فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدِهِ فَنَظَرَ إِلَىَّ فَتَبَسَّمَ فَقَالَ ‏"‏ أَبَا هِرٍّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ بَقِيتُ أَنَا وَأَنْتَ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ صَدَقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اقْعُدْ فَاشْرَبْ ‏"‏‏.‏ فَقَعَدْتُ فَشَرِبْتُ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ اشْرَبْ ‏"‏‏.‏ فَشَرِبْتُ، فَمَا زَالَ يَقُولُ ‏"‏ اشْرَبْ ‏"‏‏.‏ حَتَّى قُلْتُ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ، مَا أَجِدُ لَهُ مَسْلَكًا‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَأَرِنِي ‏"‏‏.‏ فَأَعْطَيْتُهُ الْقَدَحَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَسَمَّى، وَشَرِبَ الْفَضْلَةَ‏.‏

Werger

Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Sond be bi Allahê ku ji bilî Wî tu îlah tune ye, carinan min ji ber birçîbûnê kezeba xwe li erdê dida û carinan jî ji ber birçîbûnê kevirekî li zikê xwe girê dida. Rojekê ez li ser rêya ku Pêxember ﷺ û hevalên wî jê derdiketin rûniştim. Ebû Bekir (r.a.) derbas bû, min ji wî li ser ayetekê ji Kitêba Allahê pirsî; lê min tenê ji bo ku ew têra min bike ev pirs kiribû, lê ew bêyî ku tiştekî bike derbas bû. Paşê Omer (r.a.) derbas bû, min ji wî jî li ser ayetekê ji Kitêba Allahê pirsî; dîsa tenê ji bo ku ew têra min bike min pirs kiribû, lê ew jî bêyî ku tiştekî bike derbas bû. Di dawiyê de Ebû'l-Qasim ﷺ derbas bû û gava min dît bişirî; çimkî wî dizanibû ka di dilê min de çi heye û li ser rûyê min çi xuya dike. Paşê got:

"Ya Eba Hirr!" Min got: "Lebbeyk ya Resûlallah!" Wî got: "Were dû min." Ew çû û min jî şopand. Ew ket malê û min destûr xwest û ez hatim hildan. Wî di taskekê de şîr dît û got: "Ev şîr ji ku hatiye?" Gotin: "Falan kes an falan kesê ew diyarî kiriye." Wî got: "Ya Eba Hirr!" Min got: "Lebbeyk ya Resûlallah!" Wî got: "Here cem Ehlu's-Suffe û wan gazî bike." Ehlu's-Suffe mêvanên Îslamê bûn; ne malbat, ne mal û ne jî kesekî wan hebû ku pişta xwe bidinê. Gava sadqe dihat cem Pêxember ﷺ, wî ew dişand wan û jê nexwar. Gava diyarî dihat, wî hinek ji wan re dişand û hinek jî ji xwe re digirt. Ev ferman li ser min giran hat û min bi xwe re got: "Ev şîrê hindik çawa têra Ehlu's-Suffe dike? Ez bixwe ji bo ku hêza xwe bidest bixim layiqtir bûm ku ji vî şîrî vexwim." Lê belê, neçar bûm ku fermana Allahê û Resûlê wî ﷺ bicîh bînim. Ez çûm cem wan û gazî kirin; ew hatin, destûr xwestin û ketin hundir û rûniştin. Pêxember ﷺ got: "Ya Eba Hirr!" Min got: "Lebbeyk ya Resûlallah!" Wî got: "Wê bigire û bide wan." Min tas hilda û da her mirovekî; ew vedixwar heta têr dibû û paşê tas dida min. Min dida yê din, ew jî vedixwar heta têr dibû û tas dida min. Vê yekê berdewam kir heta hemû kom têr bû. Di dawiyê de ez gihîştim cem Pêxember ﷺ. Wî tas hilda, danî ser destê xwe, li min nihêrî û bişirî û got: "Ya Eba Hirr!" Min got: "Lebbeyk ya Resûlallah!" Wî got: "Tenê ez û tu mam." Min got: "Rast e ya Resûlallah!" Wî got: "Rûne û vexwe." Ez rûniştim û vexwar. Wî got: "Vexwe." Min vexwar. Wî her digot "Vexwe", heta min got: "Na, sond be bi Wî yê ku te bi Heq şandiye, êdî cih nemaye." Wî got: "Bide min." Min tas da wî. Wî hamd li Allahê kir, navê Wî got û mayiya şîr vexwar.

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Pêxember ﷺ şîrê bi hewcedaran re parve kir û Ebu Hureyrê hişt ku herî dawî vexwe.

Paşxane û sedem

Ebu Hureyra vedibêje ku ji ber birçîbûnê ji derbasbûyan alîkarî dixwest. Pêxember ﷺ rewşa wî nas kir, hişt ku mirovên as-Suffayê şîrê parve bikin û paşê Ebu Hureyr teşwîq kir ku ew jî vexwe.

Wateya peyvên dijwar
Ahl as-Suffa

Sahabeyên hewcedar bûn ku li kêleka mizgefta Medîneyê dijiyan û çavkaniyên wan ên xwe pir hindik bûn an jî tune bûn.

sedeqe

Xêrxwaziyeke dilxwazî ye ku ji bo alîkariya hewcedaran tê dayîn.

girêdana kevirêkê li zik

Tevgerek e ku Ebu Hureyra wekî rêbazeke kêmkirina êşa birçîbûna giran vedibêje.

Zanyar ji vê çi derdixin

Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku serok divê lênêrîna hewcedaran bike û xwarina ku wekî sedeqe hatiye dayîn dikare ji xwarina ku wekî diyariyê hatiye dayîn cuda bê muamele kirin. Pêxember ﷺ sedeqeya ku wergirtibû da mirovên as-Suffayê, lê dikaribû ji diyariyekê bixwe bigirta û wan jî hişt ku parve bikin. Rivayet herwiha nirxa guhdarîkirinê, sebrê û comerdiyê nîşan dide û mucîzeyekê piştrast dike ku Allah daye Pêxemberê xwe ﷺ.

Dersên ji bo îro
  1. Tiştê ku heye bi kesên hewcedar re parve bike, heta ku kelûpelên te kêm bin jî.
  2. Nîşanên birçîbûnê an xizanîyê bibîne û bêyî ku pêşî daxwaza ravekirinê bikî alîkariyê pêşkêş bike.
  3. Fermana dadperwer pêk bîne û bawer bike ku comerdî tê wateya windakirina rûmetê nîne.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.