Sahih al-Bukhari, hedîsa 6679
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، ح وَحَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ النُّمَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ الأَيْلِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، وَسَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، وَعَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ، وَعُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ حَدِيثِ، عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الإِفْكِ مَا قَالُوا، فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا ـ كُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنَ الْحَدِيثِ ـ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالإِفْكِ} الْعَشْرَ الآيَاتِ كُلَّهَا فِي بَرَاءَتِي. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ ـ وَكَانَ يُنْفِقُ عَلَى مِسْطَحٍ لِقَرَابَتِهِ مِنْهُ ـ وَاللَّهِ لاَ أُنْفِقُ عَلَى مِسْطَحٍ شَيْئًا أَبَدًا، بَعْدَ الَّذِي قَالَ لِعَائِشَةَ. فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَلاَ يَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَى} الآيَةَ. قَالَ أَبُو بَكْرٍ بَلَى وَاللَّهِ إِنِّي لأُحِبُّ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لِي. فَرَجَعَ إِلَى مِسْطَحٍ النَّفَقَةَ الَّتِي كَانَ يُنْفِقُ عَلَيْهِ وَقَالَ وَاللَّهِ لاَ أَنْزِعُهَا عَنْهُ أَبَدًا.
Zuhrî got: Min ji Urwe bin Zubeyr, Seîd bin Museyyeb, Elqeme bin Weqqas û Ubeydullah bin Ebdillah bin Utbe bihîst ku wan ji Aîşe, jina Pêxember (ﷺ) riwayet dikirin; dema ku xelkê Îfk (derewan) li ser wê çi gotin û çawa Allah ew ji wan paqij kir. Her yekî ji wan beşek ji vê bûyerê ji min re vegot. (Aîşe got): 'Piştre Allah ew deh ayetên ku bi
"Bêguman yên ku derew anîn..." dest pê dikin nazil kirin; hemû ev ayet delîla paqijiya min bûn.' Ebû Bekir Sîddîq - ku ji ber xizmtiya Misteh lê xwedî derdiket - got: "Bi Allah sond dixwim, piştî tiştê ku wî li ser Aîşeyê got, ez ê tu carî tiştekî nedim Misteh." Piştre Allah ev ayet nazil kir: "Yên ku ji nav we xwedî fazîlet û firehiyê ne, bila sond nexwin ku alîkariya xizmên xwe nekin..." Li ser vê yekê, Ebû Bekir got: "Erê, bi Allah sond dixwim, ez hez dikim ku Allah min efû bike." Û wî dîsa dest bi alîkariya Misteh kir û got: "Bi Allah sond dixwim, ez ê tu carî vê alîkariyê jê nebirim."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebu Bekr piştgiriya xwe ji bo Mistahê ji nû ve dest pê kir û hêviya lêborîna Allah kir.
Piştî îftiraya li dijî Aişeyê, Ebu Bekr biryar da ku alîkariya darayî ya ji xizmê xwe Mistah re rawestîne. Dema ayeta 24:22 hat xwarê, wî alîkarî ji nû ve dest pê kir û hêviya lêborîna Allah kir.
Îftiraya navdar a li dijî Aişeyê, ku Allah bêgunehiya wê bi eşkere nîşan da.
Sozeke bi heybet bi navê Allah; yê ku wê binpê bike divê kefareta diyarkirî ya sondê pêk bîne.
Xizmê Ebu Bekr bû ku wî alîkariya darayî dida.
Zanyarên klasîk ji ayeta 24:22 derdixin ku sond xwarina ji bo dev ji kirina karekî baş berdanê divê mirovekî ji nû ve kirina wî karî re asteng neke. Ebu Bekr efûkirin û domandina xêrê hilbijart, lê ev tê wateya pejirandina xeletiya Mistahê nîne. Mezhebên fiqhê rêgezên binpêkirina sondekî girêdayî û kefareta wê vedikolin; hûrgulî li gorî cewherê sondê û şertan diguhere.
- Nehêle ku hêrs piştî ku kesek te birîndar kir ji bo her demê te ji kirina karekî baş dûr bixe.
- Têkiliyên xizmtiyê biparêze û alîkariya hewcedaran bike, tewra dema nakokiyek giran hebe.
- Ji Allah lêborîn bixwaze û vê daxwazê bike kirinên baş ên rastîn.
Ev riwayet li dijî sondekê hişyar dike ku mirovekî dixe rewşê ku li hember malbata xwe neheqiyê bike; ew bi ji nû ve destpêkirina karekî baş tevî sondê re têkildar e.
Sahih al-Bukhari · #6677 (Sahih)Ev hedîs jî mijara sondan vedikole û alîkar e ku mijara berfireh a encamên sondê di cihê xwe de were dîtin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.