Sahih al-Bukhari, hedîsa 695
Uthman ibn Affan rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Uthman ibn Affan hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَقَالَ لَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ خِيَارٍ، أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ ـ رضى الله عنه ـ وَهْوَ مَحْصُورٌ فَقَالَ إِنَّكَ إِمَامُ عَامَّةٍ، وَنَزَلَ بِكَ مَا تَرَى وَيُصَلِّي لَنَا إِمَامُ فِتْنَةٍ وَنَتَحَرَّجُ. فَقَالَ الصَّلاَةُ أَحْسَنُ مَا يَعْمَلُ النَّاسُ، فَإِذَا أَحْسَنَ النَّاسُ فَأَحْسِنْ مَعَهُمْ، وَإِذَا أَسَاءُوا فَاجْتَنِبْ إِسَاءَتَهُمْ. وَقَالَ الزُّبَيْدِيُّ قَالَ الزُّهْرِيُّ لاَ نَرَى أَنْ يُصَلَّى خَلْفَ الْمُخَنَّثِ إِلاَّ مِنْ ضَرُورَةٍ لاَ بُدَّ مِنْهَا.
Ebû Ebdillah got: Muhemmedê kurê Yûsif ji me re got: Ewzaî ji me re vegot, Zührî ji me re vegot, ji Humeydê kurê Ebdirehman, ji Ubeydellahê kurê Ediyê kurê Xiyar, ku ew çû cem Usmanê kurê Efwan - Xwedê jê razî be - dema ku ew hatibû dorpêçkirin. Wî got:
"Tu îmamê giştî yî, û ev tiştê ku dibînî bi serê te hatiye. Îmamekî fitneyê ji me re nimêjê dike û em ditirsin ku em bikevin guneh." Usman got: "Nimêj baştirîn kiryara mirovan e; eger mirov başiyê bikin, tu jî bi wan re başiyê bike, û eger xerabiyê bikin, tu jî xwe ji xerabiya wan dûr bixe." Zubejdî got: Zührî got: "Em nabînin ku li pişta kesekî nermok (muxennes) nimêj were kirin, heya ku neçarî û pêdiviyeke mezin tune be."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Osman girîngiya nimêjê û civakê destnîşan dike, bêyî ku xerabiya îmamekî bi xwe bigire.
Osman ibn Affan di bin dorpêçê de bû, dema ku Ubaydullah ibn Adi ibn Khiyar ji wî pirsî gelo dikare li pey îmamekî ku fitne çêdike nimêj bike.
Îmtîhan an aloziyeke giran ku dikare mirovan û civakê ji hev veqetîne.
Kesê ku di nimêza bi cemaatê de nimêjê pêşengî dike.
Ji hêla dijberan ve hatibe dorpêçkirin û astengkirin.
Zanyar ji vê derdixin ku divê nimêza bi cemaatê ji ber xeletiyên kesê ku pêşengiyê dike bi hêsanî neyê terikandin. Şîreta Osmanê di navbera başiya nimêjê û xerabiya mirovan de cudahî datîne: beşdarî tiştê baş bibe, lê kirinên wan ên şaş neke. Gotina dawî ya ez-Zuhrî ya derbarê nimêjkirin li pey zilamekî nermkirî de raya wî ya kesane ye û bêyî çarçoveyeke hiqûqî ya zêdetir divê wek gotina Pêxember ﷺ neyê pêşkêşkirin.
- Tenê ji ber ku tu ji kesê ku nimêjê pêşengî dike hez nakî, nimêza bi cemaatê nehêle; heke guman hebe, şêwirdariya alimêkî pêbawer bistîne.
- Di civakê de piştgirî li tiştên baş bike, lê tevgerên şaş bi xwe negire.
- Nehêle nakokiyên derbarê kesan de zirara zêdetir bighînin nimêzê û yekitiya di navbera mirovan de.
Ev rivayet ji heman beşê behsa şopandina îmamê di nimêzê de dike û dide zanîn ku çima girîngî li ser nimêza bi cemaatê tê danîn.
Sahih al-Bukhari · #697 (Sahih)Ev rivayeta sahih di heman beşa derbarê bangê nimêjê de ye û çarçoveyeke nêzîk peyda dike ji bo nimêjkirinê di nav civakê de.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.