Sahih al-Bukhari, hedîsa 7290
Zayd ibn Thabit rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Ishaqji al‑Bukhari re vegotإِسْحَاقُ
- 2Affanعَفَّانُ
- 3Wuhaybوُهَيْبٌ
- 4Musa ibn Uqbaمُوسَى بْنُ عُقْبَةَ
- 5Abu an‑Nadrأَبَا النَّضْرِ
- 6Busr ibn Sa'idبُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ
- 7Zayd ibn Thabitزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ
- 8Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، سَمِعْتُ أَبَا النَّضْرِ، يُحَدِّثُ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ حُجْرَةً فِي الْمَسْجِدِ مِنْ حَصِيرٍ، فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهَا لَيَالِيَ، حَتَّى اجْتَمَعَ إِلَيْهِ نَاسٌ، ثُمَّ فَقَدُوا صَوْتَهُ لَيْلَةً فَظَنُّوا أَنَّهُ قَدْ نَامَ، فَجَعَلَ بَعْضُهُمْ يَتَنَحْنَحُ لِيَخْرُجَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ " مَا زَالَ بِكُمُ الَّذِي رَأَيْتُ مِنْ صَنِيعِكُمْ، حَتَّى خَشِيتُ أَنْ يُكْتَبَ عَلَيْكُمْ، وَلَوْ كُتِبَ عَلَيْكُمْ مَا قُمْتُمْ بِهِ فَصَلُّوا أَيُّهَا النَّاسُ فِي بُيُوتِكُمْ، فَإِنَّ أَفْضَلَ صَلاَةِ الْمَرْءِ فِي بَيْتِهِ، إِلاَّ الصَّلاَةَ الْمَكْتُوبَةَ ".
Zeyd bîn Sabit (r.a.) ragihand: Pêxember ﷺ di mizgeftê de ji hasîrên xurme odeyek çêkir. Çend şevan Resûlullah ﷺ tê de nimêj kir heta ku xelk li dora wî kom bûn. Paşê şevekê dengê wî nehat bihîstin û wan guman kir ku ew razaye, lewma hinekan dest bi kuxikê kirin da ku ew derkeve. Hingê Pêxember ﷺ got:
"Ez li ser karê we yê ku min dît dom kirim, heta ku min tirsa ku ev nimêj li ser we were ferzkirin. Heke li ser we bihata ferzkirin, we nikaribûya wê pêk bînin. Lewma, ey xelk! Nimêjên xwe li malên xwe bikin, ji ber ku baştirîn nimêja kesekî ew e ku li mala xwe dike, ji bilî nimêja ferz."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ teşwîq dikir ku nimêjên dilxwazî li malê bêne kirin, da ji zêde bar kirinê were dûrketin.
Pêxember ﷺ çend şevan nimêja dilxwazî di cihêkî veqetandî yê mizgeftê de dikir. Dema ku mirovan tevlî wî bûn, wî ditirsiya ku ev nimêj bibe ferz û şîret li wan kir ku li malê nimêj bikin.
Nimêjek ku ne ferz e, lê mirov wê wekî ibadetê pêk tîne.
Nimêjek ku Allah li ser misilmanan ferz kiriye.
Qelibên ku ji pelên xurmeyê hatine çêkirin û wekî dabeşkerêkî hêsan dihatin bikaranîn.
Zanyar ji vê derdixin ku dibe ku çêtir be nimêjên dilxwazî li malê bêne kirin, lê nimêjên ferz bi cemaatê tên kirin. Mezhebên fiqhê girîngiya nimêja şevê qebûl dikin û li ser fazîleta nimêja bi hev re nêrînên xwe pêşkêş dikin; ev rîwayet destnîşan dike ku ibadet divê ewqas dijwar neyê kirin ku mirov nikaribin wê bidomînin. Xema Pêxember ﷺ herwiha dilovanîya wî ji bo civaka xwe nîşan dide.
- Ibadeta dilxwazî wisa plan bike ku tu bikaribî wê bi domdarî bidomînî.
- Nimêjên ferz bi cemaatê bike û li malê cihêkî sabît ji bo nimêjên dilxwazî veqetîne.
- Dema ku teşwîqa kesên din dikî, hêza wan li ber çavan bigire.
Ev rîwayet hîn dike ku mirov diviyabû pirsên bêhewce ji Pêxember ﷺ nepirsin, yên ku dikaribûn bibe sedema erkên zêdetir. Ev bi xema wî re girêdayî ye ku ibadeta dilxwazî nebe bar.
Sahih al-Bukhari · #432 (Sahih)Ev rîwayet rêberiyeke pratîkî ji bo nimêjê li malê dide û dike ku şîreta kirina nimêjên dilxwazî li malê di çarçoveya xwe de bê fêmkirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.