Sahih Muslim, hedîsa 60
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Umar hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا كَفَّرَ الرَّجُلُ أَخَاهُ فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا " .
Ebû Bekr kurê Ebî Şeybe ji me re vegot; Mihemed kurê Bişr û Ebdullah kurê Numeýr ji me re vegotin; wan her duyan gotin: Ubeydullah kurê Umer ji me re vegot; ji Nafi‘, ji Îbn Umer, ku Pêxember ﷺ gotiye:
"Gava mêrek birayê xwe tekfîr bike (bêbawer bihesibîne), yek ji wan her duyan wê gunehê wê hilgire."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku birayê xwe yê misilman kafir dibêje, tawanek giran li ser yek ji wan dike.
Kesekî kafir îlan kirin.
Ev gotin berpirsiyariyeke giran digire ser xwe: heke tawan bêbingeh be, tehdît li ser kesê ku wê dibêje vedigere.
Zanyarên klasîk rave dikin ku armanca vê hişyariyê ew e ku tekfîra bêhiş were astengkirin. Tawan kesê din bixweber kafir nake; heke bêbingeh be, dikare li ser kesê ku wê dibêje vegere. Zanyar di navbera gotineke giştî ya derbarê kufrê de û darizandina kesekî taybet de cudahî dikin; ya dawî zanîna rewş û şertên pêwîst dixwaze. Çar mezhebên hiqûqî yên Sunnî di derbirîna van darizandinan de hişyariyê tekez dikin.
- Ji ber hêrsê, gotegotan an nakokiyê kesekî kafir neke.
- Heke di mijarên dînî de dudilî hebe, berî ku biryarekî bidî ji alimê jêhatî ravekirinê bixwaze.
- Bi baldarî peyvan hilbijêre, nemaze dema gotin bandorê li bawerî û biratiya kesekî dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.