Sunan an-Nasa'i, hedîsa 3545
Fatimah bint Qais rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Abd ar‑Rahman ibn Asim
- 1Abd al‑Hamid ibn Muhammadji an‑Nasa'i re vegotعَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ مُحَمَّدٍ
- 2Makhladمَخْلَدٌ
- 3Ibn Jurayjابْنُ جُرَيْجٍ
- 4Ataعَطَاءٍ
- 5Abd ar‑Rahman ibn Asimعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَاصِمٍ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَخْلَدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَاصِمٍ، أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ قَيْسٍ، أَخْبَرَتْهُ وَكَانَتْ، عِنْدَ رَجُلٍ مِنْ بَنِي مَخْزُومٍ أَنَّهُ طَلَّقَهَا ثَلاَثًا وَخَرَجَ إِلَى بَعْضِ الْمَغَازِي وَأَمَرَ وَكِيلَهُ أَنْ يُعْطِيَهَا بَعْضَ النَّفَقَةِ فَتَقَالَّتْهَا فَانْطَلَقَتْ إِلَى بَعْضِ نِسَاءِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ عِنْدَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ فَاطِمَةُ بِنْتُ قَيْسٍ طَلَّقَهَا فُلاَنٌ فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا بِبَعْضِ النَّفَقَةِ فَرَدَّتْهَا وَزَعَمَ أَنَّهُ شَىْءٌ تَطَوَّلَ بِهِ . قَالَ " صَدَقَ " . قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَانْتَقِلِي إِلَى أُمِّ كُلْثُومٍ فَاعْتَدِّي عِنْدَهَا " . ثُمَّ قَالَ " إِنَّ أُمَّ كُلْثُومٍ امْرَأَةٌ يَكْثُرُ عُوَّادُهَا فَانْتَقِلِي إِلَى عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ فَإِنَّهُ أَعْمَى " . فَانْتَقَلَتْ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ فَاعْتَدَّتْ عِنْدَهُ حَتَّى انْقَضَتْ عِدَّتُهَا ثُمَّ خَطَبَهَا أَبُو الْجَهْمِ وَمُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ فَجَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَسْتَأْمِرُهُ فِيهِمَا فَقَالَ " أَمَّا أَبُو الْجَهْمِ فَرَجُلٌ أَخَافُ عَلَيْكِ قَسْقَاسَتَهُ لِلْعَصَا وَأَمَّا مُعَاوِيَةُ فَرَجُلٌ أَمْلَقُ مِنَ الْمَالِ " . فَتَزَوَّجَتْ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ بَعْدَ ذَلِكَ .
Ebdurehman bin Asim ragihand ku Fatime bint Qeys -ku jina mêrekî ji Benî Mexzûmê bû- jê re got ku wî sê caran berda û derket sefereke leşkerî. Wî ferman da nûnerê xwe ku hinek nefeqeyê bidê, lê wê kêm dît û çû cem yek ji jinên Pêxember ﷺ. Dema ew li wir bû, Resûlullah ﷺ hat hundir. Jinê got:
"Ya Resûlallah! Ev Fatime bint Qeys e, filan kes ew berdaye. Wî hinek nefeqe şandiye lê wê red kiriye. Wî gotiye ku ev tiştek e ku ne mecbûr bûye bide (bexşîşek e)." Pêxember ﷺ fermû: "Rast gotiye." Paşê Resûlullah ﷺ fermû: "Here mala Ummu Kulsum û ideta xwe li wir temam bike." Dûv re fermû: "Ummu Kulsum jinek e ku gelek ziyaretvanên wê hene. Here cem Ebdullah bin Ummi Mektûm, çimkî ew kor e." Loma ew çû cem Ebdullah û heya ideta wê qediya li mala wî ma. Piştî vê yekê, Ebû'l-Cehm û Muawiye bin Ebî Sufyan xwestin bi wê re bizewicin. Ew hat cem Resûlullah ﷺ da ku şîretê jê bistîne. Pêxember ﷺ fermû: "Lê belê Ebû'l-Cehm, ez ditirsim ku ew bi darikê xwe li te bixe. Û Muawiye jî mêrekî bêpare ye." Piştî vê yekê, wê bi Usame bin Zeyd re zewicî.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Fatimah ji bo dema bendê û du namzedên zewacê şîret xwest.
Dema bendê ya diyarkirî piştî cudabûnê an mirina mêr.
Pere an amûrên ji bo pêdiviyên bingehîn ên jiyanê.
Daxwazek fermî ji bo zewicîna bi kesekî re.
Alim, di derbarê çîroka Fatimah bint Qais de, nîqaş dikin ka gelo jineke ku bi awayekî dawî ji mêrê xwe veqetiye, di dema 'iddah'ê de mafê cihê niştecihbûnê û xerciya jiyanê heye an na. Mezheba Henefî bi giştî her du mafan nas dike; mezhebên Şafiî û Henbelî, di nav tiştên din de, li gorî ducanîbûnê û cureya cudabûnê cudahî datînin. Mezheba Malikî jî şert û hûrguliyên xwe heye. Ev vegotin lawaz e û ji ber vê yekê bi tenê nikare rêgezeke hiqûqî saz bike; faqîh mijarê li ser bingeha vegotinên bihêz û tevahiya delîlan dinirxînin. Şîreta derbarê namzedên zewacê de jî nîşan dide ku şîreta rastgo û têkildar dikare were xwestin û dayîn.
- Di rewşeke cudabûna tevlihev de ji pisporê ku tevahiya rewşê dizane şîret bixwaze.
- Kesê ku ji bo şîreta zewacê jê tê xwestin, divê fikarên têkildar bi rastgoî û hişyariyê vebêje.
- Li ser xerciya jiyanê û cihê niştecihbûnê di dema 'iddah'ê de peymanan zelal bikin.
Ev vegotina Sahih behsa cudabûna wê û pirsê wê ji Pêxember ﷺ re derbarê xerciya jiyanê û cihê niştecihbûnê di dema 'iddah'ê de dike; ew delîleke girîngtir ji bo nîqaşa hiqûqî ye.
Sahih al-Bukhari · #2639 (Sahih)Ev vegotina Sahih li ser mijarek zewacê ye û nîşan dide ku agahiyên têkildar derbarê namzedekî de dikarin di gotûbêjeke şîretê de bên gotin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.