Sunan an-Nasa'i, hedîsa 3606
Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ جَاوَانَ، - رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ - وَذَاكَ أَنِّي قُلْتُ لَهُ أَرَأَيْتَ اعْتِزَالَ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ مَا كَانَ قَالَ سَمِعْتُ الأَحْنَفَ يَقُولُ أَتَيْتُ الْمَدِينَةَ وَأَنَا حَاجٌّ فَبَيْنَا نَحْنُ فِي مَنَازِلِنَا نَضَعُ رِحَالَنَا إِذْ أَتَى آتٍ فَقَالَ قَدِ اجْتَمَعَ النَّاسُ فِي الْمَسْجِدِ فَاطَّلَعْتُ فَإِذَا يَعْنِي النَّاسَ مُجْتَمِعُونَ وَإِذَا بَيْنَ أَظْهُرِهِمْ نَفَرٌ قُعُودٌ فَإِذَا هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَالزُّبَيْرُ وَطَلْحَةُ وَسَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ فَلَمَّا قُمْتُ عَلَيْهِمْ قِيلَ هَذَا عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ قَدْ جَاءَ - قَالَ - فَجَاءَ وَعَلَيْهِ مُلَيَّةٌ صَفْرَاءُ فَقُلْتُ لِصَاحِبِي كَمَا أَنْتَ حَتَّى أَنْظُرَ مَا جَاءَ بِهِ . فَقَالَ عُثْمَانُ أَهَا هُنَا عَلِيٌّ أَهَا هُنَا الزُّبَيْرُ أَهَا هُنَا طَلْحَةُ أَهَا هُنَا سَعْدٌ قَالُوا نَعَمْ . قَالَ فَأَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ يَبْتَاعُ مِرْبَدَ بَنِي فُلاَنٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ " . فَابْتَعْتُهُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ إِنِّي ابْتَعْتُ مِرْبَدَ بَنِي فُلاَنٍ . قَالَ " فَاجْعَلْهُ فِي مَسْجِدِنَا وَأَجْرُهُ لَكَ " . قَالُوا نَعَمْ . قَالَ فَأَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ يَبْتَاعُ بِئْرَ رُومَةَ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ " . فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ قَدِ ابْتَعْتُ بِئْرَ رُومَةَ . قَالَ " فَاجْعَلْهَا سِقَايَةً لِلْمُسْلِمِينَ وَأَجْرُهَا لَكَ " . قَالُوا نَعَمْ . قَالَ فَأَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ يُجَهِّزْ جَيْشَ الْعُسْرَةِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ " . فَجَهَّزْتُهُمْ حَتَّى مَا يَفْقِدُونَ عِقَالاً وَلاَ خِطَامًا . قَالُوا نَعَمْ . قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدِ اللَّهُمَّ اشْهَدِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ .
Îshaq kurê Îbrahîm ji me re ragihand û got: Mu'temir kurê Silêman ji me re agahî da û got: Min bihîst ku bavim ji Husên kurê Ebdur-Rehman, ew jî ji Emr kurê Cawan - mêrekî ji Benî Temîm - rivayet dikir. Min jê pirsî:
"Tu çi dibêjî li ser dûrketina Ehnaf kurê Qeys?" Wî got: Min bihîst ku Ehnaf digot: "Ez ji bo Hecê hatim Medîneyê. Dema em li cihê xwe barê xwe dadigirtin, kesek hat û got: 'Xelk li mizgeftê kom bûne.' Min nihêrî û dît ku xelk kom bûne û di nav wan de komek rûniştibûn; ew Elî kurê Ebû Talib, Zubejr, Telha û Se'd kurê Ebû Weqqas bûn - rehmeta Allah li ser wan be -. Dema ez çûm ba wan, hate gotin ku Usman kurê Efan hatiye. Ew hat û cilokek zer li ber xwe kiribû. Min hevalê xwe re got: 'Li vir bisekine heta ez bibînim ka çi nûçe ye.' Usman got: 'Gelo Elî li vir e? Gelo Zubejr li vir e? Gelo Telha li vir e? Gelo Se'd li vir e?' Wan gotin: 'Erê.' Wî got: 'Ez we sond didim bi Allah yê ku tu îlah tune ye ji bilî Wî; ma hûn dizanin ku Resûlullah ﷺ gotiye: "Kî Mirbeda Benî Fûlan bikire, Allah wî efû dike"? Min ew kirî û ez çûm ba Resûlullah ﷺ û min got: "Min Mirbeda Benî Fûlan kirî." Wî got: "Wê tevlî mizgefta me bike û xêra wê ji te re ye."' Wan gotin: 'Erê.' Wî got: 'Ez we sond didim bi Allah yê ku tu îlah tune ye ji bilî Wî; ma hûn dizanin ku Resûlullah ﷺ gotiye: "Kî Bîra Rûma bikire, Allah wî efû dike"? Ez çûm ba Resûlullah ﷺ û min got: "Min Bîra Rûma kirî." Wî got: "Wê bike cihê avdanê ji bo Misilmanan û xêra wê ji te re ye."' Wan gotin: 'Erê.' Wî got: 'Ez we sond didim bi Allah yê ku tu îlah tune ye ji bilî Wî; ma hûn dizanin ku Resûlullah ﷺ gotiye: "Kî artêşa Usreyê (Tebûk) amade bike, Allah wî efû dike"? Min ew wisa amade kirin ku tiştekî wan kêm nebû, ne ben û ne jî lîwan.' Wan gotin: 'Erê.' Wî got: 'Ya Allah! Şahid be! Ya Allah! Şahid be! Ya Allah! Şahid be!'
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
ʿUthmān erd, çavkaniyek avê û amûr ji bo riya Allahê bexş kir.
ʿUthmān di mizgeftê de şahidan hişyar kir û sê bexşên xwe yên berê anî bîra wan: erda ku tevlî mizgeftê bû, kaniya Rūmahê ku ji bo misilmanan hatibû berdestkirin û amûrên artêşa al-ʿUsrahê.
Cihêkî vekirî an cihêkî dorpêçkirî ku dikaribû, di nav tiştên din de, wek cihê kombûnê an depokirinê were bikaranîn.
Kaniyek avê li Medîneyê ku ʿUthmān kirî û ji bo ava vexwarinê berdestî misilmanan kir.
Artêşa ku ji bo seferek Tabūkê di dema zehmetiyên mezin de hate amade kirin.
Zanayan ji vê yekê digihîjin wê encamê ku mirov dikare milkê xwe ji bo berjewendiya giştî ya domdar bikar bîne û bexşkar ji bo wisa xêrxwaziyê xelatê werdigire. Fermana ku erd tevlî mizgeftê bike û kaniyê wek ava vexwarinê berdest bike, mînakek ji waqfê ye: milk ji bo armanceke giştî ya domdar tê bikaranîn. Vegotin herwiha nîşan dide ku pesindana kirinên baş ên piştrastkirî destûrdar e, dema ku ew ji bo şahidîdanê û eşkerekirina rastiyê be.
- Awayên xêrxwaziyê hilbijêre ku berjewendiyeke demdirêj peyda dikin, wek berdestkirina avê an piştgiriya dezgeheke civakê.
- Dema ku bexşekê dide, armanc û şertên wê zelal diyar bike da ku rêveber milkê bi berpirsiyarî bikar bînin.
- Pêdiviyên hevpar bi pere, dem an alîkariya pratîk bi dilovanî piştgirî bike.
Ev vegotina sahih li ser bexşa ʿUmar e û mijara milkê ku berjewendiyeke domdar peyda dike temam dike.
Sunan an-Nasa'i · #3607 (Sahih)Al-Aḥnaf jî şahidiya sehabeyan dema ku kirinên xêrxwazî yên ʿUthmān têne bîranîn vedigêre.
Sahih al-Bukhari · #2313 (Sahih)Ev vegotina sahih şertên rêvebirina bexşeke xêrxwaziyê vedibêje û bi berjewendiya domdar a waqfê ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.