Sunan an-Nasa'i, hedîsa 450
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Pêxember ﷺ
- 1Amr ibn Hishamji an‑Nasa'i re vegotعَمْرُو بْنُ هِشَامٍ
- 2Makhladمَخْلَدٌ
- 3Sa'id ibn Abd al‑Azizسَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ
- 4Yazid ibn Abu Malikيَزِيدُ بْنُ أَبِي مَالِكٍ
- 5Anas ibn Malikأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَخْلَدٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي مَالِكٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أُتِيتُ بِدَابَّةٍ فَوْقَ الْحِمَارِ وَدُونَ الْبَغْلِ خَطْوُهَا عِنْدَ مُنْتَهَى طَرْفِهَا فَرَكِبْتُ وَمَعِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَسِرْتُ فَقَالَ انْزِلْ فَصَلِّ . فَفَعَلْتُ فَقَالَ أَتَدْرِي أَيْنَ صَلَّيْتَ صَلَّيْتَ بِطَيْبَةَ وَإِلَيْهَا الْمُهَاجَرُ ثُمَّ قَالَ انْزِلْ فَصَلِّ . فَصَلَّيْتُ فَقَالَ أَتَدْرِي أَيْنَ صَلَّيْتَ صَلَّيْتَ بِطُورِ سَيْنَاءَ حَيْثُ كَلَّمَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ قَالَ انْزِلْ فَصَلِّ . فَنَزَلْتُ فَصَلَّيْتُ فَقَالَ أَتَدْرِي أَيْنَ صَلَّيْتَ صَلَّيْتَ بِبَيْتِ لَحْمٍ حَيْثُ وُلِدَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ . ثُمَّ دَخَلْتُ بَيْتَ الْمَقْدِسِ فَجُمِعَ لِيَ الأَنْبِيَاءُ عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ فَقَدَّمَنِي جِبْرِيلُ حَتَّى أَمَمْتُهُمْ ثُمَّ صُعِدَ بِي إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَإِذَا فِيهَا آدَمُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ صُعِدَ بِي إِلَى السَّمَاءِ الثَّانِيَةِ فَإِذَا فِيهَا ابْنَا الْخَالَةِ عِيسَى وَيَحْيَى عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ ثُمَّ صُعِدَ بِي إِلَى السَّمَاءِ الثَّالِثَةِ فَإِذَا فِيهَا يُوسُفُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ صُعِدَ بِي إِلَى السَّمَاءِ الرَّابِعَةِ فَإِذَا فِيهَا هَارُونُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ صُعِدَ بِي إِلَى السَّمَاءِ الْخَامِسَةِ فَإِذَا فِيهَا إِدْرِيسُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ صُعِدَ بِي إِلَى السَّمَاءِ السَّادِسَةِ فَإِذَا فِيهَا مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ صُعِدَ بِي إِلَى السَّمَاءِ السَّابِعَةِ فَإِذَا فِيهَا إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ صُعِدَ بِي فَوْقَ سَبْعِ سَمَوَاتٍ فَأَتَيْنَا سِدْرَةَ الْمُنْتَهَى فَغَشِيَتْنِي ضَبَابَةٌ فَخَرَرْتُ سَاجِدًا فَقِيلَ لِي إِنِّي يَوْمَ خَلَقْتُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ فَرَضْتُ عَلَيْكَ وَعَلَى أُمَّتِكَ خَمْسِينَ صَلاَةً فَقُمْ بِهَا أَنْتَ وَأُمَّتُكَ . فَرَجَعْتُ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَلَمْ يَسْأَلْنِي عَنْ شَىْءٍ ثُمَّ أَتَيْتُ عَلَى مُوسَى فَقَالَ كَمْ فَرَضَ اللَّهُ عَلَيْكَ وَعَلَى أُمَّتِكَ قُلْتُ خَمْسِينَ صَلاَةً . قَالَ فَإِنَّكَ لاَ تَسْتَطِيعُ أَنْ تَقُومَ بِهَا أَنْتَ وَلاَ أُمَّتُكَ فَارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ التَّخْفِيفَ . فَرَجَعْتُ إِلَى رَبِّي فَخَفَّفَ عَنِّي عَشْرًا ثُمَّ أَتَيْتُ مُوسَى فَأَمَرَنِي بِالرُّجُوعِ فَرَجَعْتُ فَخَفَّفَ عَنِّي عَشْرًا ثُمَّ رُدَّتْ إِلَى خَمْسِ صَلَوَاتٍ . قَالَ فَارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ التَّخْفِيفَ فَإِنَّهُ فَرَضَ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ صَلاَتَيْنِ فَمَا قَامُوا بِهِمَا . فَرَجَعْتُ إِلَى رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فَسَأَلْتُهُ التَّخْفِيفَ فَقَالَ إِنِّي يَوْمَ خَلَقْتُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ فَرَضْتُ عَلَيْكَ وَعَلَى أُمَّتِكَ خَمْسِينَ صَلاَةً فَخَمْسٌ بِخَمْسِينَ فَقُمْ بِهَا أَنْتَ وَأُمَّتُكَ . فَعَرَفْتُ أَنَّهَا مِنَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى صِرَّى فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَقَالَ ارْجِعْ فَعَرَفْتُ أَنَّهَا مِنَ اللَّهِ صِرَّى - أَىْ حَتْمٌ - فَلَمْ أَرْجِعْ .
Enes bin Malik (r.a.) wiha rivayet dike: Resûlullah ﷺ ferman kir:
"Heywanek ji bo min hate anîn ku ji kerê mezintir û ji qantirê biçûktir bû; gava gavekê davêt, heta ku çavê wî didît digihîşt wir. Ez siwar bûm û Cibrîl (a.s.) li gel min bû. Em rê ketin. Paşê wî got: 'Dakeve û nimêj bike.' Min jî wisa kir. Wî got: 'Tu dizanî te li ku derê nimêj kir? Te li Tayyibeyê (Medîneyê) nimêj kir; ew ê cihê hicretê be.' Paşê got: 'Dakeve û nimêj bike.' Min nimêj kir. Wî got: 'Tu dizanî te li ku derê nimêj kir? Te li Çiyayê Sînayê nimêj kir; li wir Allah Ezze we Celle bi Mûsa (a.s.) re axivî.' Paşê got: 'Dakeve û nimêj bike.' Ez daketim û nimêj kirim. Wî got: 'Tu dizanî te li ku derê nimêj kir? Te li Beytlehmê nimêj kir; li wir Îsa (a.s.) ji dayik bû.' Paşê ez ketim nav Beyt el-Meqdisê (Orşelîmê) û hemû pêxember (a.s.) ji bo min hatin komkirin. Cibrîl (a.s.) ez anîm pêş û min ji wan re îmamtiya nimêjê kir. Paşê ez hatim bilindkirin bo ezmana yekem; li wir Adem (a.s.) dîtim. Paşê ez hatim bilindkirin bo ezmana duyem; li wir kurxaltî Îsa û Yehya (a.s.) dîtin. Paşê ez hatim bilindkirin bo ezmana sêyem; li wir Yûsif (a.s.) dîtim. Paşê ez hatim bilindkirin bo ezmana çarem; li wir Harûn (a.s.) dîtim. Paşê ez hatim bilindkirin bo ezmana pêncem; li wir Îdrîs (a.s.) dîtim. Paşê ez hatim bilindkirin bo ezmana şeşem; li wir Mûsa (a.s.) dîtim. Paşê ez hatim bilindkirin bo ezmana heftem; li wir Îbrahîm (a.s.) dîtim. Paşê ez li ser heft ezmanan hatim bilindkirin û em gihîştin Sidre el-Munteha. Mijek min vegirt û ez ketim secdê. Ji min re hate gotin: 'Di roja ku min ezman û erd afirandin, min li ser te û ummeta te pêncî nimêj ferz kirin. Loma tu û ummeta xwe wan bicih bînin.' Ez vegeriyam cem Îbrahîm (a.s.), lê wî tiştek ji min nepirsî. Paşê ez hatim cem Mûsa (a.s.); wî got: 'Xwedayê te li ser te û ummeta te çend nimêj ferz kirin?' Min got: 'Pêncî nimêj.' Wî got: 'Ne tu û ne jî ummeta te nikarin wan bicih bînin. Vegere cem Xwedayê xwe û daxwaza kêmkirinê bike.' Ez vegeriyam cem Xwedayê xwe û Wî deh nimêj kêm kirin. Paşê ez hatim cem Mûsa û wî ferman da ku ez vegerim. Ez vegeriyam û Wî deh nimêjên din jî kêm kirin. Ev rewş berdewam kir heta ku gihîşt pênc nimêjan. Wî got: 'Vegere cem Xwadayê xwe û daxwaza kêmkirinê bike, ji ber ku li ser Beni Îsraîl tenê du nimêj hatin ferzkirin lê wan ew jî bicih neanîn.' Ez vegeriyam cem Xwedayê xwe û daxwaza kêmkirinê kir, lê Wî got: 'Di roja ku min ezman û erd afirandin, min li ser te û ummeta te pêncî nimêj ferz kirin. Pênc li şûna pênciyan e; loma tu û ummeta xwe wan bicih bînin.' Min zanî ku ev biryara Allah Tebareke we Teala ye. Ez vegeriyam cem Mûsa (a.s.) û wî got: 'Vegere.' Lê min zanî ku ev biryara Allah e (ango teqez e), lewma ez venegeriyam.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pên nimêjên rojane piştî Miʿracê diyariyek ji rehmeta Xwedê ne.
Bilindbûna Pêxember ﷺ di nav asîmanan re di dema sefera şevê de.
Dara lotûsê li sînorê herî dûr, ku di vegotina sefera ezmanî de hatiye gotin.
Quds, bi taybetî mizgefta pîroz a li wê bajêr.
Zanyarên klasîk pên nimêjên rojane li ser bingeha Qur'anê û vegotinên Sahih wekî berpirsiyariyek diyarkirî dihesibînin. Ew dibêjin ku kêmkirina nimêjan ji pêncîyan bo pêncê nîşana rehma mezin a Allah e: xelata pên nimêjan wekî xelata pêncî nimêjan e. Herwiha rûmeta Pêxember ﷺ di pêşengiya wî ya li ser pêxemberan di nimêjê de xuya dibe. Pên demên nimêja sunnî û berpirsiyariya wan bi delîlên xurt tên piştrastkirin, ne bi vê zincîra veguhêzanan a qels.
- Roja xwe li gorî pên nimêjan saz bike û bê sedem wan dereng neke.
- Her nimêjekê wekî diyariyek rojane ji Allah bibîne û bi hişyarî û rêzê xwe ji bo wê amade bike.
- Fêrî zarok û malbatê bike ku domdariya di nimêjê de nîşana sipasdarî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.