Sahih al-Bukhari, hadith 1926
Overgeleverd door Aisha and Umm Salama. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.
Overgeleverd door Aisha and Umm Salama
Sahih al-Bukhari geldt als geheel als betrouwbaar.
De overlevering
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ كُنْتُ أَنَا وَأَبِي، حِينَ دَخَلْنَا عَلَى عَائِشَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ ح. حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، أَنَّ أَبَاهُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَ مَرْوَانَ، أَنَّ عَائِشَةَ، وَأُمَّ سَلَمَةَ أَخْبَرَتَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُدْرِكُهُ الْفَجْرُ وَهُوَ جُنُبٌ مِنْ أَهْلِهِ، ثُمَّ يَغْتَسِلُ وَيَصُومُ. وَقَالَ مَرْوَانُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ أُقْسِمُ بِاللَّهِ لَتُقَرِّعَنَّ بِهَا أَبَا هُرَيْرَةَ. وَمَرْوَانُ يَوْمَئِذٍ عَلَى الْمَدِينَةِ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَكَرِهَ ذَلِكَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ، ثُمَّ قُدِّرَ لَنَا أَنْ نَجْتَمِعَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ، وَكَانَتْ لأَبِي هُرَيْرَةَ هُنَالِكَ أَرْضٌ، فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لأَبِي هُرَيْرَةَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكَ أَمْرًا، وَلَوْلاَ مَرْوَانُ أَقْسَمَ عَلَىَّ فِيهِ لَمْ أَذْكُرْهُ لَكَ. فَذَكَرَ قَوْلَ عَائِشَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ. فَقَالَ كَذَلِكَ حَدَّثَنِي الْفَضْلُ بْنُ عَبَّاسٍ، وَهُنَّ أَعْلَمُ، وَقَالَ هَمَّامٌ وَابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُ بِالْفِطْرِ. وَالأَوَّلُ أَسْنَدُ.
Abdullah ibn Maslama heeft ons overgeleverd, van Malik, van Sumayya, de vrijgelatene van Abu Bakr ibn Abd ar-Rahman ibn al-Harith ibn Hisham ibn al-Mughira, dat hij Abu Bakr ibn Abd ar-Rahman hoorde zeggen:
"Ik was samen met mijn vader toen wij bij Aisha en Umm Salama binnenkwamen." (Einde van de eerste keten). Abu al-Yaman heeft ons overgeleverd, Shu'ayb informeerde ons, van az-Zuhri, die zei: "Abu Bakr ibn Abd ar-Rahman ibn al-Harith ibn Hisham informeerde mij dat zijn vader, Abd ar-Rahman, aan Marwan vertelde dat Aisha en Umm Salama hem hadden geïnformeerd dat de Boodschapper van Allah ﷺ soms door de Fajr werd verrast terwijl hij zich in een staat van grote onreinheid (Djanaba) bevond na gemeenschap met zijn vrouwen; vervolgens verrichtte hij de rituele wassing (Ghusl) en vastte hij." Marwan zei tegen Abd ar-Rahman ibn al-Harith: "Ik zweer bij Allah, je moet hiermee zeker Abu Huraira confronteren!" Marwan was op dat moment de gouverneur van Medina. Abu Bakr zei: "Abd ar-Rahman vond dit aanvankelijk vervelend, maar het lot bepaalde dat wij elkaar ontmoetten in Dhu al-Hulayfa, waar Abu Huraira land bezat. Abd ar-Rahman zei tegen Abu Huraira: 'Ik wil je iets vertellen, en als Marwan mij er niet op had laten zweren, zou ik het jou niet hebben verteld.' Vervolgens noemde hij de uitspraak van Aisha en Umm Salama. Abu Huraira antwoordde: 'Zo heeft ook al-Fadl ibn Abbas mij bericht, en zij (de vrouwen van de Profeet) weten het beter.' Hammad en Ibn Abdullah ibn Umar zeiden over Abu Huraira: 'De Profeet ﷺ placht bevel te geven om het vasten te verbreken [in zo'n geval].' Maar de eerste overlevering heeft een sterkere keten van overleveraars.
Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.
Wie na gemeenschap de dageraad in janaba bereikt, kan die dag vasten.
Marwan vroeg Abd ar-Rahman ibn al-Harith om Abu Huraira met deze overlevering te confronteren. Toen Abd ar-Rahman hem de berichten van Aisha en Umm Salama vertelde, bevestigde Abu Huraira dat al-Fadl ibn Abbas hem hetzelfde had bericht en erkende hij dat zij het beter wisten.
De dageraad die het begin van de verplichte vastendag aangeeft.
Een staat van grote rituele onreinheid na gemeenschap, waarvoor de grote wassing nodig is.
De volledige rituele wassing van het lichaam.
Geleerden leiden hieruit af dat de vasten geldig is wanneer iemand na gemeenschap de dageraad bereikt en daarna de ghusl verricht; de rituele reinheid hoeft dus niet vóór Fajr te zijn voltooid. De overlevering weerlegt de opvatting dat janaba bij het aanbreken van de dageraad op zichzelf het vasten ongeldig maakt. Al-Bukhari merkt op dat deze overlevering sterker is dan de berichten waarin wordt gezegd dat de Profeet ﷺ in zo’n situatie het vasten liet verbreken. De wetscholen bespreken daarnaast afzonderlijke regels over het gebed: de ghusl moet tijdig worden verricht om het Fajr-gebed binnen zijn tijd te bidden.
- Bereik je na gemeenschap de dageraad, verricht dan de ghusl en zet je vasten voort.
- Zorg dat je de ghusl tijdig verricht om het Fajr-gebed binnen zijn voorgeschreven tijd te bidden.
- Luister zorgvuldig naar betrouwbare kennis en erken openlijk wanneer een sterker bewijs een eerdere opvatting corrigeert.
Wat deze overlevering betekent van innerlijk naar samenleving — tik op een kring om te openen.
Deze Sahih-overlevering geeft eveneens de berichten van Aisha en Umm Salama over het bereiken van Fajr in janaba en daarna vasten.
Sahih al-Bukhari · #1927 (Sahih)Deze overlevering van Aisha ondersteunt de regel dat de Profeet ﷺ na gemeenschap de dageraad kon bereiken, vervolgens de ghusl verrichtte en vastte.
Sahih al-Bukhari · #1928 (Sahih)Ook deze overlevering behandelt het vasten wanneer de dageraad aanbreekt terwijl iemand in janaba is.
Elke dag een hadith, in jouw taal
De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.