Sahih al-Bukhari, hadith 5295
Overgeleverd door Anas ibn Malik. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.
Overgeleverd door Anas ibn Malik
Sahih al-Bukhari geldt als geheel als betrouwbaar.
De overlevering
وَقَالَ الأُوَيْسِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ شُعْبَةَ بْنِ الْحَجَّاجِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ عَدَا يَهُودِيٌّ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى جَارِيَةٍ، فَأَخَذَ أَوْضَاحًا كَانَتْ عَلَيْهَا وَرَضَخَ رَأْسَهَا، فَأَتَى بِهَا أَهْلُهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْىَ فِي آخِرِ رَمَقٍ، وَقَدْ أُصْمِتَتْ، فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَتَلَكِ فُلاَنٌ ". لِغَيْرِ الَّذِي قَتَلَهَا، فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا أَنْ لاَ، قَالَ فَقَالَ لِرَجُلٍ آخَرَ غَيْرِ الَّذِي قَتَلَهَا، فَأَشَارَتْ أَنْ لاَ، فَقَالَ " فَفُلاَنٌ ". لِقَاتِلِهَا فَأَشَارَتْ أَنْ نَعَمْ، فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُضِخَ رَأْسُهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ.
Al-Awaisi zei: Ibrahim ibn Sa'd heeft ons overgeleverd, van Shu'ba ibn al-Hajjaj, van Hisham ibn Zaid, van Anas ibn Malik, die zei: Tijdens het leven van de Boodschapper van Allah ﷺ viel een Joodse man een meisje aan, nam haar zilveren sieraden af en verpletterde haar hoofd. Haar familie bracht haar naar de Boodschapper van Allah ﷺ terwijl zij op sterven lag en niet meer kon spreken. De Boodschapper van Allah ﷺ vroeg haar:
"Wie heeft je gedood? Is het die-en-die?" – waarbij hij iemand anders noemde dan haar moordenaar. Zij schudde haar hoofd ten teken van ontkennend. Vervolgens noemde hij een andere persoon dan de dader, en zij schudde opnieuw haar hoofd ten teken van ontkennend. Toen vroeg hij: "Is het dan die-en-die?" – waarbij hij de naam van haar moordenaar noemde. Zij knikte bevestigend. Daarop gaf de Boodschapper van Allah ﷺ opdracht om het hoofd van de man tussen twee stenen te verpletteren.
Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.
De stervende getuige wees haar aanvaller aan, waarna recht werd gedaan.
De toestand waarin iemand nog leeft, maar naar verwachting spoedig zal overlijden.
Een wettelijk geregelde straf die in bepaalde gevallen recht doet aan een ernstig misdrijf.
Geleerden leiden hieruit af dat een slachtoffer dat niet meer kan spreken met een gebaar een dader kan aanwijzen en dat de rechter zulke aanwijzingen zorgvuldig onderzoekt. De Profeet ﷺ noemde eerst andere personen en stelde zo vast dat het slachtoffer de genoemde dader herkende. De passage wordt ook besproken bij vergelding voor moord. Klassieke juristen benadrukken dat zulke straffen uitsluitend onder bevoegd gezag en met naleving van de regels van bewijs en rechtspraak worden uitgevoerd; zij zijn geen vrijbrief voor eigenrichting.
- Neem bij ernstig onrecht de tijd om verklaringen en aanwijzingen zorgvuldig te toetsen voordat je een oordeel velt.
- Breng verdenkingen naar bevoegde instanties en voer nooit zelf een straf uit.
- Bescherm slachtoffers en behandel hun verklaringen met aandacht, ook wanneer zij alleen met gebaren kunnen communiceren.
Deze overlevering uit hetzelfde gedeelte van Sahih al-Bukhari behandelt eveneens vergelding en de voorwaarden rond een ernstige misdaad.
40 Hadith van an-Nawawi · #14 (Sahih)Deze hadith noemt de beperkte gevallen waarin volgens de overlevering bloedvergieten rechtmatig kan zijn; zij onderstreept dat dit geen grond is voor eigenrichting.
Elke dag een hadith, in jouw taal
De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.