Inleiding · Sahih Muslim

Sahih Muslim, hadith 3695

Overgeleverd door Abdullah ibn Abbas. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.

Sahih (betrouwbaar)Boek: Inleiding
صحيح مسلم
Wie vertelde het?

Overgeleverd door Abdullah ibn Abbas

Sahih (betrouwbaar)

Sahih Muslim geldt als geheel als betrouwbaar.

De overlevering

Arabische tekst

وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ - قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا أَنْأَسْأَلَ عُمَرَ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا‏}‏ حَتَّى حَجَّ عُمَرُ وَحَجَجْتُ مَعَهُ فَلَمَّا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَدَلَ عُمَرُ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ أَتَانِي فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا ‏{‏ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا‏}‏ قَالَ عُمَرُ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ - قَالَ الزُّهْرِيُّ كَرِهَ وَاللَّهِ مَا سَأَلَهُ عَنْهُ وَلَمْ يَكْتُمْهُ - قَالَ هِيَ حَفْصَةُ وَعَائِشَةُ ‏.‏ ثُمَّ أَخَذَ يَسُوقُ الْحَدِيثَ قَالَ كُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ - قَالَ - وَكَانَ مَنْزِلِي فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ بِالْعَوَالِي فَتَغَضَّبْتُ يَوْمًا عَلَى امْرَأَتِي فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي ‏.‏ فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ ‏.‏ فَانْطَلَقْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ فَقُلْتُ أَتَهْجُرُهُ إِحْدَاكُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ قُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْكُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاكُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ لاَ تُرَاجِعِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ تَسْأَلِيهِ شَيْئًا وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمَ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْكِ - يُرِيدُ عَائِشَةَ - قَالَ وَكَانَ لِي جَارٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَيَأْتِينِي بِخَبَرِ الْوَحْىِ وَغَيْرِهِ وَآتِيهِ بِمِثْلِ ذَلِكَ وَكُنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِتَغْزُوَنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي ثُمَّ أَتَانِي عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ثُمَّ نَادَانِي فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ ‏.‏ قُلْتُ مَاذَا أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لاَ بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ ‏.‏ فَقُلْتُ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا كَائِنًا حَتَّى إِذَا صَلَّيْتُ الصُّبْحَ شَدَدْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي ثُمَّ نَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ وَهْىَ تَبْكِي فَقُلْتُ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ لاَ أَدْرِي هَا هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي هَذِهِ الْمَشْرُبَةِ ‏.‏ فَأَتَيْتُ غُلاَمًا لَهُ أَسْوَدَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ ‏.‏ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَىَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ فَجَلَسْتُ فَإِذَا عِنْدَهُ رَهْطٌ جُلُوسٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ ثُمَّ أَتَيْتُ الْغُلاَمَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ ‏.‏ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَىَّ ‏.‏ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ ‏.‏ فَوَلَّيْتُ مُدْبِرًا فَإِذَا الْغُلاَمُ يَدْعُونِي فَقَالَ ادْخُلْ فَقَدْ أَذِنَ لَكَ فَدَخَلْتُ فَسَلَّمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى رَمْلِ حَصِيرٍ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ فَقُلْتُ أَطَلَّقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَىَّ وَقَالَ ‏"‏ لاَ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَوْ رَأَيْتَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ فَتَغَضَّبْتُ عَلَى امْرَأَتِي يَوْمًا فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي ‏.‏ فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ ‏.‏ فَقُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاهُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ دَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمُ مِنْكِ وَأَحَبُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْكِ ‏.‏ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَقُلْتُ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏ ‏.‏ فَجَلَسْتُ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فِي الْبَيْتِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ إِلاَّ أُهُبًا ثَلاَثَةً فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَى أُمَّتِكَ فَقَدْ وَسَّعَ عَلَى فَارِسَ وَالرُّومِ وَهُمْ لاَ يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاسْتَوَى جَالِسًا ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ وَكَانَ أَقْسَمَ أَنْ لاَ يَدْخُلَ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ ‏.‏ حَتَّى عَاتَبَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا مَضَى تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَدَأَ بِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّكَ دَخَلْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ أَعُدُّهُنَّ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ الشَّهْرَ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ - ثُمَّ قَالَ - يَا عَائِشَةُ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا فَلاَ عَلَيْكِ أَنْ لاَ تَعْجَلِي فِيهِ حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَرَأَ عَلَىَّ الآيَةَ ‏{‏ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْوَاجِكَ‏}‏ حَتَّى بَلَغَ ‏{‏ أَجْرًا عَظِيمًا‏}‏ قَالَتْ عَائِشَةُ قَدْ عَلِمَ وَاللَّهِ أَنَّ أَبَوَىَّ لَمْ يَكُونَا لِيَأْمُرَانِي بِفِرَاقِهِ قَالَتْ فَقُلْتُ أَوَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَىَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الآخِرَةَ ‏.‏ قَالَ مَعْمَرٌ فَأَخْبَرَنِي أَيُّوبُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ لاَ تُخْبِرْ نِسَاءَكَ أَنِّي اخْتَرْتُكَ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ أَرْسَلَنِي مُبَلِّغًا وَلَمْ يُرْسِلْنِي مُتَعَنِّتًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قَتَادَةُ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا مَالَتْ قُلُوبُكُمَا‏.‏

Vertaling

Ibn 'Abbas (moge Allah tevreden met hem zijn) verhaalde: Ik was er altijd op gebrand om 'Umar (moge Allah tevreden met hem zijn) te vragen naar de twee vrouwen onder de echtgenotes van de Profeet ﷺ over wie Allah, de Verhevene, zei: {Als jullie beiden berouw tonen tegenover Allah, dan zijn jullie harten inderdaad geneigd} [Soera At-Tahrim 66:4]. Dit duurde voort totdat 'Umar de hadj verrichtte en ik met hem meeging. Toen we onderweg waren, ging 'Umar terzijde en ik ging met hem mee met een waterkruik. Hij deed zijn behoefte, kwam daarna naar mij toe en ik goot water over zijn handen zodat hij de wudoe kon verrichten. Ik zei:

"O Amir al-Mu'minin, wie zijn de twee vrouwen onder de echtgenotes van de Profeet ﷺ over wie Allah, de Machtige en Majestueuze, zei: {Als jullie beiden berouw tonen tegenover Allah, dan zijn jullie harten inderdaad geneigd}?" 'Umar antwoordde: "Wat vreemd is dit voor jou, o Ibn 'Abbas!" (Az-Zuhri zei: "Bij Allah, hij vond de vraag onaangenaam, maar verzweeg het antwoord niet.") Hij zei: "Dat zijn Hafsa en Aisja." Vervolgens begon hij het verhaal te vertellen en zei: "Wij, de stam van Qoeraisj, waren mensen die de overhand hadden over hun vrouwen. Maar toen we in Medina aankwamen, troffen we mensen aan wier vrouwen de overhand over hen hadden. Onze vrouwen begonnen toen de gewoonten van hun vrouwen over te nemen." Hij vervolgde: "Mijn huis bevond zich in de buitenwijken van Medina bij de Banu Umayya ibn Zaid. Op een dag werd ik boos op mijn vrouw, waarop zij mij tegensprak. Ik keurde het af dat ze mij tegensprak. Zij zei: 'Waarom vind je het erg dat ik je tegenspreek? Bij Allah, de echtgenotes van de Profeet ﷺ spreken hem tegen en één van hen zonder zich zelfs een hele dag tot de avond van hem af.' Ik ging daarom naar Hafsa en vroeg haar: 'Spreek jij de Boodschapper van Allah ﷺ tegen?' Zij antwoordde: 'Ja.' Ik vroeg: 'Zondert één van jullie zich een hele dag tot de avond van hem af?' Zij antwoordde: 'Ja.' Ik zei: 'Dan heeft degene die dat doet onder jullie zeker gefaald en verloren. Voelt niemand van jullie zich veilig voor de toorn van Allah vanwege de woede van Zijn Boodschapper ﷺ, waardoor zij ten gronde zou gaan? Spreek de Boodschapper van Allah ﷺ dus niet tegen en vraag hem nergens om; vraag mij wat je wilt. En laat je niet misleiden door je buurvrouw als zij mooier is en meer geliefd bij de Boodschapper van Allah ﷺ dan jij' – hiermee bedoelde hij Aisja." Hij vervolgde: "Ik had een buurman van de Ansar en wij namen om de beurt deel aan de bijeenkomsten van de Boodschapper van Allah ﷺ. De ene dag ging hij en de andere dag ging ik. Hij bracht mij nieuws over de openbaring en andere zaken, en ik deed hetzelfde voor hem. We spraken erover dat Ghassan paarden besloeg om ons aan te vallen. Mijn metgezel ging op een dag naar de Profeet en kwam 's avonds laat naar mij toe. Hij klopte op mijn deur en riep mij. Ik ging naar buiten en hij zei: 'Er is iets groots gebeurd.' Ik vroeg: 'Wat is er? Is Ghassan gekomen?' Hij zei: 'Nee, maar iets groters en ernstigers: de Profeet ﷺ heeft zijn vrouwen verstoten.' Ik zei: 'Hafsa heeft gefaald en verloren,' want ik vreesde al dat zoiets zou gebeuren. Toen de ochtend aanbrak, bad ik het fajr-gebed, kleedde mij aan en ging naar Hafsa. Zij was aan het huilen. Ik vroeg: 'Heeft de Boodschapper van Allah ﷺ jullie verstoten?' Zij antwoordde: 'Ik weet het niet, maar hij heeft zich teruggetrokken in deze bovenkamer.' Ik ging naar een zwarte bediende van hem en zei: 'Vraag toestemming voor 'Umar.' Hij ging naar binnen, kwam terug en zei: 'Ik heb je genoemd, maar hij zweeg.' Ik ging naar de minbar en zat daar bij een groep mensen die zaten te huilen. Na een tijdje werd ik overmand door mijn bezorgdheid. Ik ging opnieuw naar de bediende en zei: 'Vraag toestemming voor 'Umar.' Hij ging naar binnen, kwam terug en zei: 'Ik heb je genoemd, maar hij zweeg.' Ik wilde net weggaan toen de bediende mij riep en zei: 'Ga naar binnen, je hebt toestemming.' Ik ging naar binnen en groette de Boodschapper van Allah ﷺ. Hij lag op een mat van palmvezels die afdrukken in zijn zij had achtergelaten. Ik vroeg: 'Boodschapper van Allah, heeft u uw vrouwen verstoten?' Hij hief zijn hoofd naar mij op en zei: 'Nee.' Ik zei: 'Allahu Akbar! O Boodschapper van Allah, als u ons eens zag... Wij Qoeraisj hadden de overhand over onze vrouwen, maar in Medina vonden we mensen wier vrouwen de overhand hadden, waardoor onze vrouwen hun gedrag overnamen. Op een dag werd ik boos op mijn vrouw en zij sprak mij tegen. Ik keurde dit af, maar zij zei: 'De vrouwen van de Profeet ﷺ spreken hem tegen en zonderen zich een dag van hem af.' Ik waarschuwde haar voor de toorn van Allah en de ondergang." De Boodschapper van Allah ﷺ glimlachte. Ik zei: "O Boodschapper van Allah, ik ben bij Hafsa geweest en heb gezegd: 'Laat je niet misleiden doordat je buurvrouw mooier is en meer geliefd bij de Boodschapper van Allah ﷺ dan jij.'" De Boodschapper van Allah ﷺ glimlachte opnieuw. Ik vroeg: "Mag ik u wat aangenaams vertellen, o Boodschapper van Allah?" Hij zei: "Ja." Ik ging zitten, keek rond in de kamer en zag bij Allah niets anders dan drie huiden. Ik zei: "O Boodschapper van Allah, smeek Allah dat Hij uw gemeenschap welvaart schenkt, want Hij heeft Perzië en Rome welvaart geschonken terwijl zij Allah niet aanbidden." Hij ging rechtop zitten en zei: "Twijfel je daaraan, o Ibn al-Chattab? Dat zijn mensen aan wie hun goede dingen al in het wereldse leven zijn gegeven." Ik zei: "Vraag vergeving voor mij, o Boodschapper van Allah." Hij had namelijk gezworen een maand lang niet bij hen te komen vanwege zijn hevige onvrede, totdat Allah hem daarover aansprak. Az-Zuhri zei: 'Urwa informeerde mij dat Aisja vertelde: "Toen negenentwintig nachten voorbij waren, kwam de Boodschapper van Allah ﷺ bij mij en begon bij mij. Ik zei: 'O Boodschapper van Allah, u had gezworen een maand niet bij ons te komen, en nu komt u na slechts negenentwintig dagen die ik geteld heb.' Hij antwoordde: 'De maand kan ook negenentwintig dagen duren.' Vervolgens zei hij: 'O Aisja, ik wil je iets voorleggen; haast je niet met je besluit totdat je je ouders hebt geraadpleegd.' Daarna reciteerde hij het vers: {O Profeet, zeg tot je echtgenotes...} tot aan {...een geweldige beloning}." Aisja zei: "Bij Allah, hij wist dat mijn ouders mij nooit zouden opdragen om van hem te scheiden. Ik zei: 'Moet ik hiervoor mijn ouders raadplegen? Ik kies voor Allah, Zijn Boodschapper ﷺ en het Huis van het Hiernamaals.'" Ma'mar zei: Ayyub vertelde mij dat Aisja zei: "Vertel je vrouwen niet dat ik voor jou heb gekozen," waarop de Profeet ﷺ antwoordde: "Allah heeft mij gestuurd als overbrenger van de boodschap, niet om het anderen moeilijk te maken." Qatada zei: "{Jullie harten zijn geneigd}" betekent "jullie harten neigden ernaar".

Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.

Kernboodschap

'Umar vertelt hoe de Profeet ﷺ eenvoud koos en zijn vrouwen liet kiezen.

Achtergrond & aanleiding

De overlevering verbindt Soera At-Tahrim 66:4 met Hafsa en Aisja en beschrijft de afzondering van de Profeet ﷺ van zijn echtgenotes, zijn eed om een maand niet bij hen te komen en hun keuze na de openbaring van Soera Al-Ahzab 33:28-29.

Moeilijke woorden uitgelegd
Wudoe

De rituele wassing die moslims vóór het gebed verrichten.

Moesjrabah

Een kleine bovenkamer of afgescheiden ruimte.

Het Huis van het Hiernamaals

Het blijvende leven na de dood, dat boven tijdelijk werelds genot wordt verkozen.

Wat geleerden eruit halen

Geleerden leggen uit dat de verzen de echtgenotes een keuze boden tussen wereldse verruiming en Allah, Zijn Boodschapper ﷺ en het Hiernamaals. Aisja koos voor Allah, Zijn Boodschapper ﷺ en het Hiernamaals. De overlevering prijst eenvoud en leert dat tijdelijke rijkdom geen bewijs is van goddelijke gunst. Ook toont zij dat een echtgenoot zijn gezin met wijsheid en zorg benadert; de passage over het tegenspreken is geen algemene vrijbrief voor grofheid of onrecht. De juristenleerden bespreken hieruit onder meer dat een maand volgens de maankalender negenentwintig dagen kan duren.

Lessen voor vandaag
  1. Kies bij belangrijke gezinsbesluiten voor eerlijk overleg en spreek elkaar met respect aan.
  2. Laat bezit en luxe niet bepalen of je leven geslaagd is; richt je op geloof en het Hiernamaals.
  3. Neem de tijd om een uitspraak of gerucht te controleren voordat je conclusies trekt.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Elke dag een hadith, in jouw taal

De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.