Sahih Muslim, hadith 4464
Overgeleverd door Ubadah ibn as-Samit. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.
Overgeleverd door Ubadah ibn as-Samit
Sahih Muslim geldt als geheel als betrouwbaar.
De overlevering
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنِ الصُّنَابِحِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، أَنَّهُ قَالَ إِنِّي لَمِنَ النُّقَبَاءِ الَّذِينَ بَايَعُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ بَايَعْنَاهُ عَلَى أَنْ لاَ نُشْرِكَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ نَزْنِيَ وَلاَ نَسْرِقَ وَلاَ نَقْتُلَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَلاَ نَنْتَهِبَ وَلاَ نَعْصِيَ فَالْجَنَّةُ إِنْ فَعَلْنَا ذَلِكَ فَإِنْ غَشِينَا مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا كَانَ قَضَاءُ ذَلِكَ إِلَى اللَّهِ . وَقَالَ ابْنُ رُمْحٍ كَانَ قَضَاؤُهُ إِلَى اللَّهِ .
Qutayba ibn Sa'ied heeft ons overgeleverd, Layth heeft ons overgeleverd; en Mohammed ibn Roemh heeft ons overgeleverd: Al-Layth berichtte ons, van Yazid ibn Abi Habib, van Abu al-Khayr, van as-Soenabihie, van Oebada ibn as-Samit, dat hij zei:
"Ik behoor zeker tot de leiders die de eed van trouw hebben afgelegd aan de Boodschapper van Allah ﷺ." Hij zei: "Wij legden de eed af dat wij niets met Allah zouden vereenzelvigen, geen ontucht zouden plegen, niet zouden stelen, geen ziel zouden doden die Allah verboden heeft tenzij met recht, niet zouden plunderen en niet ongehoorzaam zouden zijn. Als wij dat doen, is het Paradijs voor ons. Maar als wij iets van dat alles begaan, dan is het oordeel daarover aan Allah." Ibn Roemh zei: "Het oordeel erover is aan Allah."
Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.
De eed verbindt gelovigen aan ernstige verboden en laat hun oordeel aan Allah.
Een plechtige belofte van gehoorzaamheid en trouw aan de Boodschapper van Allah ﷺ.
Alleen wanneer een bevoegde islamitische rechter volgens de wet een geldige grond vaststelt.
Bezittingen met geweld of door overval afnemen.
Geleerden leiden hieruit af dat de eed de kernverboden benadrukt en dat het begaan van een zonde niet automatisch betekent dat de dader buiten de islam valt. De passage dat het oordeel aan Allah is, duidt op Zijn beschikking over de zonde en de uiteindelijke bestraffing of vergiffenis; zij geeft geen vrijbrief om misdrijven onbestraft te laten. Wereldlijke straffen en rechtszaken behoren toe aan bevoegde autoriteiten en niet aan individuen. De geleerden verbinden de belofte van het Paradijs aan trouw aan de eed en Allahs genade.
- Neem beloften aan Allah serieus en bewaak dagelijks je gebed, bezit en omgang met anderen.
- Keer na een zonde oprecht terug tot Allah en wanhoop niet aan Zijn oordeel en genade.
- Laat straf en rechtspleging over aan bevoegde rechters; neem nooit zelf het recht in handen.
Deze overlevering van Ubadah ibn as-Samit geeft een verwante versie van de eed en helpt de beloften en voorwaarden samen te lezen.
Sahih al-Bukhari · #18 (Sahih)Ook deze authentieke overlevering van Ubadah beschrijft de eed van trouw en de ernstige zonden die daarin worden genoemd.
Elke dag een hadith, in jouw taal
De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.