Sunan an-Nasa'i, hadith 4354
Overgeleverd door Jabir ibn Abdullah. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.
Overgeleverd door Jabir ibn Abdullah
De overlevering
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُقَدَّمٍ الْمُقَدَّمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَ أَبِي عُبَيْدَةَ وَنَحْنُ ثَلاَثُمِائَةٍ وَبِضْعَةَ عَشَرَ وَزَوَّدَنَا جِرَابًا مِنْ تَمْرٍ فَأَعْطَانَا قَبْضَةً قَبْضَةً فَلَمَّا أَنْ جُزْنَاهُ أَعْطَانَا تَمْرَةً تَمْرَةً حَتَّى إِنْ كُنَّا لَنَمُصُّهَا كَمَا يَمُصُّ الصَّبِيُّ وَنَشْرَبُ عَلَيْهَا الْمَاءَ فَلَمَّا فَقَدْنَاهَا وَجَدْنَا فَقْدَهَا حَتَّى إِنْ كُنَّا لَنَخْبِطُ الْخَبَطَ بِقِسِيِّنَا وَنَسَفُّهُ ثُمَّ نَشْرَبُ عَلَيْهِ مِنَ الْمَاءِ حَتَّى سُمِّينَا جَيْشَ الْخَبَطِ ثُمَّ أَجَزْنَا السَّاحِلَ فَإِذَا دَابَّةٌ مِثْلُ الْكَثِيبِ يُقَالُ لَهُ الْعَنْبَرُ فَقَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ مَيْتَةٌ لاَ تَأْكُلُوهُ . ثُمَّ قَالَ جَيْشُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَنَحْنُ مُضْطَرُّونَ كُلُوا بِاسْمِ اللَّهِ . فَأَكَلْنَا مِنْهُ وَجَعَلْنَا مِنْهُ وَشِيقَةً وَلَقَدْ جَلَسَ فِي مَوْضِعِ عَيْنِهِ ثَلاَثَةَ عَشَرَ رَجُلاً - قَالَ - فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلَعًا مِنْ أَضْلاَعِهِ فَرَحَلَ بِهِ أَجْسَمَ بَعِيرٍ مِنْ أَبَاعِرِ الْقَوْمِ فَأَجَازَ تَحْتَهُ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا حَبَسَكُمْ " . قُلْنَا كُنَّا نَتَّبِعُ عِيرَاتِ قُرَيْشٍ وَذَكَرْنَا لَهُ مِنْ أَمْرِ الدَّابَّةِ فَقَالَ " ذَاكَ رِزْقٌ رَزَقَكُمُوهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَمَعَكُمْ مِنْهُ شَىْءٌ " . قَالَ قُلْنَا نَعَمْ .
Moehammad ibn Oemar ibn Ali ibn Moekaddam al-Moekaddami heeft ons bericht en zei: Moe'adh ibn Hisjaam heeft ons overgeleverd en zei: Mijn vader heeft mij overgeleverd, van Abi az-Zoebair, van Djabir, die zei: De Boodschapper van Allah ﷺ stuurde ons eropuit met Aboe Oebaidah, en wij waren driehonderd en nog enkele tien man. Hij gaf ons een zak dadels als proviand en gaf ons handvol na handvol. Toen het minder werd, gaf hij ons dadel na dadel, totdat we eraan zoogden zoals een zuigeling zuipt, en we dronken er water bij. Toen ze op waren, voelden we hun afwezigheid zwaar, totdat we bladeren van de Khabat-boom sloegen met onze bogen om ze te laten vallen, ze aten en er water op dronken, zodat we 'het Leger van de Khabat' werden genoemd. Vervolgens trokken we langs de kust en zagen toen een dier zo groot als een duin, dat al-Anbar wordt genoemd. Aboe Oebaidah zei: 'Het is een kadaver, eet het niet.' Maar daarna zei hij: 'Wij zijn het leger van de Boodschapper van Allah ﷺ, op weg in de zaak van Allah, de Majestueuze en Verhevene, en wij verkeren in nood; eet dus in de naam van Allah.' Wij aten ervan en maakten er gedroogd vlees van. En waarlijk, dertien mannen konden in zijn oogkas zitten. Aboe Oebaidah nam een van zijn ribben en liet de grootste kameel van het volk eronder door lopen terwijl iemand erop zat. Toen we bij de Boodschapper van Allah ﷺ aankwamen, vroeg hij: 'Wat heeft jullie zo lang opgehouden?' Wij zeiden: 'We volgden de handelskaravanen van de Qoeraisj,' en vertelden hem over het dier. Hij zei: 'Dat was voorziening die Allah, de Majestueuze en Verhevene, jullie heeft geschonken. Hebben jullie er nog iets van bij jullie?' Wij zeiden: 'Ja.'
Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.
Bij nood is het aangespoelde zeedier toegestaan als voorziening van Allah.
Jabir vertelt over een expeditie onder leiding van Abu Ubaidah waarbij de groep onderweg door een tekort aan proviand bladeren at. Aan de kust vonden zij een groot aangespoeld zeedier en aten ervan; bij hun terugkeer bevestigde de Profeet ﷺ dat dit voorziening van Allah was.
De naam die in de overlevering wordt gegeven aan het enorme zeedier dat de groep aan de kust aantrof.
Een dier dat zonder slachting is gestorven; Abu Ubaidah dacht eerst dat het daarom niet gegeten mocht worden.
Bladeren van een boom die de uitgehongerde groep als voedsel gebruikte.
Geleerden leiden uit de bevestiging van de Profeet ﷺ af dat een aangespoeld zeedier gegeten mag worden, ook wanneer het dood is aangetroffen. De gebeurtenis toont daarnaast dat nood het eten van anders verboden voedsel kan toestaan, binnen de grenzen van de noodzaak. De overlevering benadrukt ook dat leiderschap vraagt om verantwoordelijkheid: Abu Ubaidah woog eerst het verbod op kadavers af en stond het eten toe toen de nood duidelijk was.
- Neem bij voedselgebrek eerst de beschikbare toegestane middelen en handel zonder verspilling.
- Wanneer echte nood ontstaat, zoek dan deskundig advies en beperk een uitzondering tot wat nodig is.
- Deel voorzieningen eerlijk en erken de gunst van Allah wanneer er onverwacht hulp komt.
Deze Sahih-overlevering vertelt eveneens over de expeditie van Abu Ubaidah, het tekort aan dadels en de vondst van het grote zeedier.
Sunan an-Nasa'i · #4353 (Sahih)Ook deze Sahih-vertelling gaat over de tocht en de vondst aan de kust en ondersteunt de context van deze gebeurtenis.
Sunan an-Nasa'i · #4355 (Sahih)Deze Sahih-overlevering behandelt eveneens de vraag wanneer een dood aangetroffen dier gegeten mag worden.
Elke dag een hadith, in jouw taal
De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.