Sunan Abi Dawud, hadis 2667
Przekazany przez Samurah ibn Jundub. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Al‑Hayyaj ibn Imran
- 1Muhammad ibn al‑Muthannaprzekazał go Abu Dawudمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى
- 2Mu'adh ibn Hishamمُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ
- 3Jego ojciec, Hishamأَبِي
- 4Qatadaقَتَادَةَ
- 5Al‑Hasanالْحَسَنِ
- 6Al‑Hayyaj ibn Imranالْهَيَّاجِ بْنِ عِمْرَانَ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنِ الْهَيَّاجِ بْنِ عِمْرَانَ، أَنَّ عِمْرَانَ، أَبَقَ لَهُ غُلاَمٌ فَجَعَلَ لِلَّهِ عَلَيْهِ لَئِنْ قَدَرَ عَلَيْهِ لَيَقْطَعَنَّ يَدَهُ فَأَرْسَلَنِي لأَسْأَلَ لَهُ فَأَتَيْتُ سَمُرَةَ بْنَ جُنْدَبٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَحُثُّنَا عَلَى الصَّدَقَةِ وَيَنْهَانَا عَنِ الْمُثْلَةِ فَأَتَيْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَحُثُّنَا عَلَى الصَّدَقَةِ وَيَنْهَانَا عَنِ الْمُثْلَةِ .
Opowiedział nam Muhammad ibn al-Musanna, opowiedział nam Mu’adh ibn Hiszam, opowiedział mi mój ojciec, od Katady, od al-Hasana, od al-Hajjadża ibn Imrana: że niewolnik Imrana uciekł, a ten złożył przysięgę Allahowi, iż jeśli go schwyci, obetnie mu rękę. Wysłał mnie więc, abym zasięgnął porady w tej sprawie. Udałem się do Samury ibn Dżunduba i zapytałem go, a on odrzekł:
„Prorok Allaha ﷺ zachęcał nas do jałmużny i zabraniał nam okaleczania”. Następnie udałem się do Imrana ibn Husajna i zapytałem go, a on powiedział: „Wysłannik Allaha ﷺ zachęcał nas do jałmużny i zabraniał nam okaleczania”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Przysięga nie usprawiedliwia okaleczania; zamiast tego należy dać jałmużnę.
Uroczyste zobowiązanie złożone na Allaha, że coś się uczyni.
Celowe ranienie lub oszpecanie czyjegoś ciała.
Dar, dzięki któremu pomaga się innym ze względu na Allaha.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że nie wolno spełniać przysięgi dotyczącej popełnienia czynu zakazanego: zakaz okaleczania ma pierwszeństwo. Wspomnienie o jałmużnie wskazuje na dobry uczynek jako alternatywę. Cztery szkoły prawa uznają, że przysięgi dotyczącej grzechu nie wolno dotrzymać; dokładne zasady dotyczące jej zerwania i ewentualnej pokuty zależą od sformułowania przysięgi oraz okoliczności.
- Nie spełniaj przysięgi, by kogoś skrzywdzić lub okaleczyć; zapytaj zaufanego uczonego, jak należy postąpić z tą przysięgą.
- Nie odpowiadaj na gniew zemstą, lecz szukaj sprawiedliwego rozwiązania i, gdy jest to stosowne, daj jałmużnę.
- Traktuj z godnością także osobę, która popełniła błąd, a wymierzanie kar pozostaw uprawnionym instytucjom.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.