Urząd sędziego · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud, hadis 3600

Przekazany przez Abdullah ibn Amr ibn al-Aas. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Hasan (dobry)Księga: Urząd sędziego
سنن أبي داود
Kto go przekazał?

Od Abu Dawud aż do Proroka ﷺ

Hasan (dobry)
  1. 1Hafs ibn Umarprzekazał go Abu Dawudحَفْصُ بْنُ عُمَرَ
  2. 2Muhammad ibn Rashidمُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ
  3. 3Sulayman ibn Musaسُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى
  4. 4Amr ibn Shu'aybعَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ
  5. 5Jego ojciec, Shu'aybأَبِيهِ
  6. 6Jego dziadekجَدِّهِ
  7. 7Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَدَّ شَهَادَةَ الْخَائِنِ وَالْخَائِنَةِ وَذِي الْغِمْرِ عَلَى أَخِيهِ وَرَدَّ شَهَادَةَ الْقَانِعِ لأَهْلِ الْبَيْتِ وَأَجَازَهَا لِغَيْرِهِمْ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْغِمْرُ الْحِنَةُ وَالشَّحْنَاءُ وَالْقَانِعُ الأَجِيرُ التَّابِعُ مِثْلُ الأَجِيرِ الْخَاصِّ ‏.‏

Tłumaczenie

Opowiedział nam Hafs ibn Umar, opowiedział nam Muhammad ibn Rashid, opowiedział nam Sulajman ibn Musa, od Amra ibn Szu’ajba, od jego ojca, od jego dziadka, że Wysłannik Allaha ﷺ odrzucił zeznanie zdradzieckiego mężczyzny i kobiety oraz tego, kto żywi urazę do swego brata; odrzucił również zeznanie osoby zależnej na korzyść rodziny, u której służy, lecz przyjął je na korzyść innych. Abu Dawud powiedział:

„Al-Ghimr” oznacza nienawiść i wrogość, a „al-Kani’” to podwładny sługa, podobny do prywatnego służącego.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Świadek powinien być wiarygodny i wolny od stronniczych interesów.

Objaśnienie trudnych słów
Al-ghimr

Uraza, nienawiść lub wrogość żywiona przez świadka wobec kogoś.

Al-qani‘

Zależny sługa związany z gospodarstwem domowym.

Odrzucenie zeznań

Sędzia nie przyjmuje oświadczenia jako dowodu, gdy brakuje wiarygodności lub bezstronności.

Wnioski uczonych

Uczeni wyciągają stąd wniosek, że wiarygodność i bezstronność są niezbędne w zeznawaniu. Uraza wobec jednej ze stron może naruszyć niezależność świadka; również sługa zeznający na korzyść rodziny, od której jest zależny, ma interes, który sędzia powinien wziąć pod uwagę. Tekst nie stwierdza, że każdy zależny świadek jest automatycznie odrzucany w każdej sprawie: ocena zależy od możliwej stronniczości i zasad postępowania dowodowego. Szkoły prawa omawiają szczegółowe stosowanie tej zasady w ramach swoich reguł dotyczących zeznań.

Lekcje na dziś
  1. Jako świadek mów tylko o tym, co sam wiesz, i nie pozwól, by osobista uraza kierowała twoim zeznaniem.
  2. Przed złożeniem zeznań ujawnij własny interes lub zależność.
  3. Oceniaj świadków uczciwie i badaj możliwą stronniczość, nie uznając nikogo automatycznie za winnego.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.