Sunan Abi Dawud, hadis 3622
Przekazany przez Al-Ash'ath ibn Qais. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Proroka ﷺ
- 1Mahmud ibn Khalidprzekazał go Abu Dawudمَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ
- 2Al‑Firyabiالْفِرْيَابِيُّ
- 3Al‑Harith ibn Sulaymanالْحَارِثُ بْنُ سُلَيْمَانَ
- 4Kurdusكُرْدُوسٌ
- 5Al‑Ash'ath ibn Qaysالأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ
- 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ، حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنِي كُرْدُوسٌ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ كِنْدَةَ وَرَجُلاً مِنْ حَضْرَمَوْتَ اخْتَصَمَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي أَرْضٍ مِنَ الْيَمَنِ فَقَالَ الْحَضْرَمِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَرْضِي اغْتَصَبَنِيهَا أَبُو هَذَا وَهِيَ فِي يَدِهِ . قَالَ " هَلْ لَكَ بَيِّنَةٌ " . قَالَ لاَ وَلَكِنْ أُحَلِّفُهُ وَاللَّهِ مَا يَعْلَمُ أَنَّهَا أَرْضِي اغْتَصَبَنِيهَا أَبُوهُ . فَتَهَيَّأَ الْكِنْدِيُّ يَعْنِي لِلْيَمِينِ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ .
Opowiedział nam Mahmud ibn Chalid, opowiedział nam al-Firjabi, opowiedział nam al-Haris ibn Sulajman, opowiedział mi Kurdus, od al-Aszata ibn Kajs: Mężczyzna z plemienia Kinda i mężczyzna z Hadramaut udali się do Proroka ﷺ, aby rozstrzygnąć spór o ziemię w Jemenie. Mieszkaniec Hadramaut rzekł:
„O Wysłanniku Allaha, ten człowiek przywłaszczył sobie moją ziemię i obecnie znajduje się ona w jego posiadaniu”. Zapytał: „Czy masz jakiś dowód?”. Odpowiedział: „Nie, ale każę mu przysiąc; na Allaha, on dobrze wie, że to moja ziemia i że jego ojciec mi ją odebrał”. Wówczas mężczyzna z Kinda przygotował się do złożenia przysięgi. I kontynuował opowiadanie hadisu.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Ten, kto rości sobie prawo do ziemi, musi przedstawić dowód; w przeciwnym razie można zażądać przysięgi.
Uzasadnienie, dzięki któremu ktoś uprawdopodabnia swoje roszczenie, na przykład zeznania świadków.
Uroczyste oświadczenie, w którym ktoś przywołuje Allaha na świadka swoich słów.
Objęty w posiadanie bez przysługującego do tego prawa.
Uczeni wnioskują z tego przekazu, że w sporze sędzia najpierw żąda dowodu od osoby zgłaszającej roszczenie. Jeśli nie ma ona dowodu, można zażądać przysięgi od drugiej strony. Znana zasada prawna jest często ujmowana następująco: dowód spoczywa na powodzie, a przysięga na osobie zaprzeczającej. Szkoły prawa omawiają szczegółowe warunki dotyczące dowodów i przysiąg; sam ten fragment nie przedstawia wszystkich zasad.
- Zachowuj dokumenty i inne wiarygodne dowody, jeśli chcesz móc wykazać swoje roszczenie do własności.
- Przedstawiaj spór spokojnie i uczciwie właściwemu sędziemu, nie przedstawiając oskarżeń jako ustalonych faktów.
- Traktuj przysięgę poważnie i nigdy świadomie nie przysięgaj na coś, o czym wiesz, że jest nieprawdą.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.