Sahih al-Bukhari, hadis 1354
Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Abdanprzekazał go al‑Bukhariعَبْدَانُ
- 2Abdullahعَبْدُ اللَّهِ
- 3Yunusيُونُسَ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Salim ibn Abdullahسَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 6Ibn Umarابْنَ عُمَرَ
- 7Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ انْطَلَقَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ قِبَلَ ابْنِ صَيَّادٍ، حَتَّى وَجَدُوهُ يَلْعَبُ مَعَ الصِّبْيَانِ عِنْدَ أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ، وَقَدْ قَارَبَ ابْنُ صَيَّادٍ الْحُلُمَ فَلَمْ يَشْعُرْ حَتَّى ضَرَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ لاِبْنِ صَيَّادٍ " تَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ ". فَنَظَرَ إِلَيْهِ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الأُمِّيِّينَ. فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَرَفَضَهُ وَقَالَ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَبِرُسُلِهِ. فَقَالَ لَهُ " مَاذَا تَرَى ". قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " خُلِّطَ عَلَيْكَ الأَمْرُ " ثُمَّ قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي قَدْ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا ". فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ هُوَ الدُّخُّ. فَقَالَ " اخْسَأْ، فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ ". فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَهُ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنْ يَكُنْهُ فَلَنْ تُسَلَّطَ عَلَيْهِ، وَإِنْ لَمْ يَكُنْهُ فَلاَ خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ ". وَقَالَ سَالِمٌ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ انْطَلَقَ بَعْدَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ إِلَى النَّخْلِ الَّتِي فِيهَا ابْنُ صَيَّادٍ وَهُوَ يَخْتِلُ أَنْ يَسْمَعَ مِنِ ابْنِ صَيَّادٍ شَيْئًا قَبْلَ أَنْ يَرَاهُ ابْنُ صَيَّادٍ فَرَآهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُضْطَجِعٌ، يَعْنِي فِي قَطِيفَةٍ لَهُ فِيهَا رَمْزَةٌ أَوْ زَمْرَةٌ، فَرَأَتْ أُمُّ ابْنِ صَيَّادٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ فَقَالَتْ لاِبْنِ صَيَّادٍ يَا صَافِ ـ وَهْوَ اسْمُ ابْنِ صَيَّادٍ ـ هَذَا مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم. فَثَارَ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْ تَرَكَتْهُ بَيَّنَ ". وَقَالَ شُعَيْبٌ فِي حَدِيثِهِ فَرَفَصَهُ رَمْرَمَةٌ، أَوْ زَمْزَمَةٌ. وَقَالَ إِسْحَاقُ الْكَلْبِيُّ وَعُقَيْلٌ رَمْرَمَةٌ. وَقَالَ مَعْمَرٌ رَمْزَةٌ.
Przekazał Ibn Umar: Umar wyruszył wraz z Prorokiem ﷺ i grupą ludzi w poszukiwaniu Ibn Sajjada, aż znaleźli go bawiącego się z chłopcami w pobliżu wzgórz Banu Maghala. Ibn Sajjad zbliżał się wówczas do wieku dojrzewania i nie zauważył nas, dopóki Prorok ﷺ nie dotknął go ręką i nie zapytał:
„Czy zaświadczasz, że jestem Wysłannikiem Allaha?”. Ibn Sajjad spojrzał na niego i odpowiedział: „Zaświadczam, że jesteś Wysłannikiem niepiśmiennych”. Następnie Ibn Sajjad zapytał Proroka ﷺ: „Czy zaświadczasz, że ja jestem Wysłannikiem Allaha?”. Prorok ﷺ odrzucił to, mówiąc: „Wierzę w Allaha i Jego Wysłanników”. Potem zapytał go: „Co widzisz?”. Ibn Sajjad odparł: „Przychodzi do mnie prawdomówny i kłamca”. Prorok ﷺ powiedział: „Sprawa jest dla ciebie niejasna”. Następnie Prorok ﷺ rzekł do niego: „Skryłem w swym umyśle pewną rzecz dla ciebie (czy potrafisz ją odgadnąć?)”. Ibn Sajjad odpowiedział: „To Ad-Duch (dym)”. Prorok ﷺ powiedział: „Bądź poniżony! Nie przekroczysz swojego przeznaczenia”. Wtedy Umar powiedział: „O Wysłanniku Allaha! Pozwól mi uciąć mu głowę”. Prorok ﷺ odrzekł: „Jeśli to on jest Dadżdżalem, nie będziesz miał nad nim władzy, a jeśli nim nie jest, nie ma pożytku z zabijania go”. Salim przekazał: Słyszałem, jak Ibn Umar mówił, że później Wysłannik Allaha ﷺ udał się z Ubajjem ibn Kabem do gaju palmowego, gdzie przebywał Ibn Sajjad, chcąc podsłuchać coś, zanim ten go zobaczy. Prorok ﷺ ujrzał go leżącego pod przykryciem, mruczącego lub nucącego. Matka Ibn Sajjada dostrzegła Wysłannika Allaha ﷺ ukrywającego się za pniami palm i zawołała: „O Saf! – co było imieniem Ibn Sajjada – oto Muhammad ﷺ”. Ibn Sajjad zerwał się natychmiast, a Prorok ﷺ powiedział: „Gdyby zostawiła go w spokoju, sprawa stałaby się jasna”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ odrzucił spekulacje dotyczące Ibn Sayyāda i postąpił mądrze.
Umar udał się z Prorokiem ﷺ i grupą towarzyszy do Ibn Sayyāda, który zbliżał się wtedy do wieku dojrzewania. Relacja wspomina również o późniejszej wizycie Proroka ﷺ wraz z Ubayy ibn Ka‘bem.
Chłopiec, co do którego zastanawiano się, czy jest związany z Dajjālem.
Dym; Ibn Sayyād wspomniał o nim, gdy Prorok ﷺ zapytał go o to, co ukrywał.
Wielki oszust, który według przekazów islamskich pojawi się przed Dniem Ostatecznym.
Klasyczni komentatorzy podkreślają, że odpowiedź Ibn Sayyāda nie potwierdziła jego roszczeń: powiedział, że przychodzą do niego zarówno prawdomówni, jak i kłamcy, a jego odpowiedź o ukrytym dymie była niepełna. Prorok ﷺ pozostawił tę sprawę rozstrzygnięciu Allaha i powstrzymał Umara nie z obawy przed przemocą, lecz dlatego, że zabicie kogoś bez uzasadnionej podstawy nie przyniosłoby żadnego pożytku. Uczeni wyciągają stąd wniosek, że w razie wątpliwości należy zachować powściągliwość, nie przypisywać wróżbitom wiedzy o tym, co ukryte, i nie stosować przemocy z własnej inicjatywy.
- Nie wyciągaj stanowczych wniosków w sprawach ukrytych, jeśli dowody nie dają ku temu podstaw.
- Nikogo nie oskarżaj ani nie karz na podstawie podejrzeń; najpierw poszukaj uzasadnionej wiedzy i właściwego umocowania.
- Strzeż się oszustwa i wróżbiarstwa, ufaj Allahowi i nie rozpowszechniaj bezpodstawnych twierdzeń.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.