Sahih al-Bukhari, hadis 2667
Przekazany przez Abdullah ibn Masud. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Muhammadprzekazał go al‑Bukhariمُحَمَّدٌ
- 2Abu Mu'awiyaأَبُو مُعَاوِيَةَ
- 3Al‑A'mashالأَعْمَشِ
- 4Shaqiqشَقِيقٍ
- 5Abdullahعَبْدِ اللَّهِ
- 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ وَهْوَ فِيهَا فَاجِرٌ، لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ". قَالَ فَقَالَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فِيَّ وَاللَّهِ كَانَ ذَلِكَ، كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي، فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلَكَ بَيِّنَةٌ ". قَالَ قُلْتُ لاَ. قَالَ فَقَالَ لِلْيَهُودِيِّ " احْلِفْ ". قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا يَحْلِفَ وَيَذْهَبَ بِمَالِي. قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً} إِلَى آخِرِ الآيَةِ.
Opowiedział nam Muhammad, poinformował nas Abu Mu'awija, od Al-A'masza, od Szakika, od Abdullaha —niech Allah będzie z niego zadowolony—, który powiedział: Wysłannik Allaha ﷺ rzekł:
«Kto przysięga fałszywie, aby niesprawiedliwie zawłaszczyć mienie muzułmanina, spotka Allaha, a On będzie na niego gniewny». Al-Aszat ibn Kajs powiedział: «Na Allaha! To zostało objawione w mojej sprawie. Miałem spór o ziemię z pewnym Żydem, który zaprzeczył moim prawom, więc zaprowadziłem go do Proroka ﷺ. Wysłannik Allaha ﷺ zapytał mnie: 'Czy masz jakiś dowód?'. Odpowiedziałem: 'Nie'. Wtedy rzekł do Żyda: 'Przysięgnij'. Powiedziałem: 'O Wysłanniku Allaha! Jeśli przysięgnie, zabierze moje mienie niesprawiedliwie'. Wówczas Allah Najwyższy objawił: {Zaprawdę, ci, którzy sprzedają przymierze Allaha i swoje przysięgi za marną cenę...} aż do końca wersetu».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Fałszywa przysięga złożona w celu przywłaszczenia sobie cudzego mienia sprowadza gniew Allaha.
Al-Ash'ath ibn Qays opowiedział, że spierał się z pewnym Żydem o ziemię. Gdy nie potrafił przedstawić dowodu, Prorok ﷺ poprosił drugą stronę o złożenie przysięgi. Al-Ash'ath obawiał się, że tamten zaprzeczy w ten sposób jego prawu do ziemi. Relacja łączy to wydarzenie z objawieniem Koranu 3:77.
Przysięga, którą ktoś świadomie kłamie lub potwierdza nieprawdę.
Uzyskanie cudzego mienia bez przysługującego do niego prawa.
Podstawa, na której sędzia może ocenić roszczenie.
Uczeni podkreślają, że świadome kłamstwo pod przysięgą w celu zdobycia mienia jest ciężkim grzechem i nie daje prawa do jego własności. Prorok ﷺ najpierw poprosił o dowód; gdy go zabrakło, pozwolił drugiej stronie złożyć przysięgę. Odzwierciedla to zasadę prawną, według której powód przedstawia dowód, a strona zaprzeczająca składa przysięgę. Cztery sunnickie szkoły prawa uznają tę podstawową zasadę w swoim orzecznictwie, szczegółowo rozwijając jej zastosowanie w różnych rodzajach spraw i dowodów.
- Nigdy nie przysięgaj w sprawie, o której wiesz, że kłamiesz lub krzywdzisz kogoś.
- Przechowuj dokumenty i inne dowody umów oraz własności, aby spór można było rozstrzygnąć sprawiedliwie.
- Jeśli nie potrafisz samodzielnie rozwiązać sporu, poproś o pomoc właściwego i bezstronnego mediatora lub sędziego.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.