Wyprawy wojenne Proroka ﷺ · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadis 4361

Przekazany przez Jabir ibn Abdullah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Wyprawy wojenne Proroka ﷺ
صحيح البخاري
Kto go przekazał?

Przekazał Jabir ibn Abdullah

Sahih (wiarygodny)

Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ الَّذِي حَفِظْنَاهُ مِنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثَمِائَةِ رَاكِبٍ أَمِيرُنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ نَرْصُدُ عِيرَ قُرَيْشٍ، فَأَقَمْنَا بِالسَّاحِلِ نِصْفَ شَهْرٍ فَأَصَابَنَا جُوعٌ شَدِيدٌ حَتَّى أَكَلْنَا الْخَبَطَ، فَسُمِّيَ ذَلِكَ الْجَيْشُ جَيْشَ الْخَبَطِ، فَأَلْقَى لَنَا الْبَحْرُ دَابَّةً يُقَالُ لَهَا الْعَنْبَرُ، فَأَكَلْنَا مِنْهُ نِصْفَ شَهْرٍ وَادَّهَنَّا مِنْ وَدَكِهِ حَتَّى ثَابَتْ إِلَيْنَا أَجْسَامُنَا، فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلَعًا مِنْ أَضْلاَعِهِ فَنَصَبَهُ فَعَمَدَ إِلَى أَطْوَلِ رَجُلٍ مَعَهُ ـ قَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً ضِلَعًا مِنْ أَعْضَائِهِ فَنَصَبَهُ وَأَخَذَ رَجُلاً وَبَعِيرًا ـ فَمَرَّ تَحْتَهُ قَالَ جَابِرٌ وَكَانَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ نَحَرَ ثَلاَثَ جَزَائِرَ، ثُمَّ نَحَرَ ثَلاَثَ جَزَائِرَ، ثُمَّ نَحَرَ ثَلاَثَ جَزَائِرَ، ثُمَّ إِنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ نَهَاهُ‏.‏ وَكَانَ عَمْرٌو يَقُولُ أَخْبَرَنَا أَبُو صَالِحٍ أَنَّ قَيْسَ بْنَ سَعْدٍ قَالَ لأَبِيهِ كُنْتُ فِي الْجَيْشِ فَجَاعُوا‏.‏ قَالَ انْحَرْ‏.‏ قَالَ نَحَرْتُ‏.‏ قَالَ ثُمَّ جَاعُوا قَالَ انْحَرْ‏.‏ قَالَ نَحَرْتُ‏.‏ قَالَ ثُمَّ جَاعُوا قَالَ انْحَرْ‏.‏ قَالَ نَحَرْتُ ثُمَّ جَاعُوا قَالَ انْحَرْ‏.‏ قَالَ نُهِيتُ‏.‏

Tłumaczenie

Przekazał nam Ali ibn Abdillah, przekazał nam Sufjan, który powiedział: To, co zapamiętaliśmy z przekazu Amra ibn Dinara, to jego słowa: Słyszałem, jak Dżabir ibn Abdillah mówił: Wysłannik Allaha ﷺ wysłał nas, trzystu jeźdźców, pod dowództwem Abu Ubajdy ibn al-Dżarraha, abyśmy śledzili karawanę Kurajszytów. Przebywaliśmy na wybrzeżu przez pół miesiąca i dotknął nas tak silny głód, że jedliśmy nawet Chabat (liście kolczastych drzew pustynnych), dlatego też tę armię nazwano

„Armią Chabat”. Wtedy morze wyrzuciło stworzenie zwane Al-Anbar. Jedliśmy je przez pół miesiąca i nacieraliśmy nasze ciała jego tłuszczem, aż odzyskaliśmy siły i zdrowie. Abu Ubajda wziął jedno z jego żeber i wbił je w ziemię, a następnie poprosił najwyższego ze swoich towarzyszy (by przeszedł pod nim). Sufjan wspomniał kiedyś: „Wziął żebro z jego części, wbił je, a mężczyzna na wielbłądzie przejechał pod spodem, nie dotykając go”. Dżabir dodał: Był wśród ludzi pewien mężczyzna, który zarżnął trzy wielbłądy, potem kolejne trzy i jeszcze kolejne trzy, aż w końcu Abu Ubajda mu tego zabronił. Amr mawiał również: Abu Salih poinformował nas, że Kajs ibn Sa’d powiedział do swojego ojca: „Byłem w tej armii i ludzie cierpieli straszny głód”. Ojciec odrzekł: „Powinieneś był zarżnąć (wielbłądy dla nich)”. Kajs odpowiedział: „Zarżnąłem”. Ojciec rzekł: „Potem znów byli głodni”. Odpowiedział: „Zarżnij ponownie”. Kajs rzekł: „Zarżnąłem”. Ojciec powiedział: „Potem znów byli głodni”. Odpowiedział: „Zarżnij ponownie”. Kajs rzekł: „Zarżnąłem, ale potem znów odczuwali głód”. Ojciec powiedział: „Zarżnij ponownie”. Kajs odpowiedział: „Ale tym razem zostałem powstrzymany (przez Abu Ubajdę)”.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Po dotkliwym głodzie morze dostarczyło wojsku pożywienia, dzięki któremu mogło odzyskać siły.

Kontekst i przyczyna

Prorok ﷺ wysłał trzystu mężczyzn pod dowództwem Abu Ubajdy ibn al-Dżarraha, aby obserwowali karawanę Kurajszytów. Podczas pobytu na wybrzeżu cierpieli dotkliwy głód; morze wyrzuciło na brzeg wielkie stworzenie morskie, które wykorzystali jako pożywienie.

Objaśnienie trudnych słów
Khabat

Liście kolczastego drzewa, które mężczyźni jedli, gdy skończyła im się żywność.

Al-‘Anbar

Nazwa wielkiego stworzenia morskiego wyrzuconego przez morze na brzeg, którego mięsem żywiło się wojsko.

Wadak

Tłuszcz wytapiający się podczas przyrządzania mięsa; tutaj używano go również do nacierania ciała.

Wnioski uczonych

Klasyczni komentatorzy, wśród nich Ibn Hadżar, omawiają to wydarzenie jako dowód na to, że wolno spożywać stworzenia morskie, a wyrzucone na brzeg zwierzę było dozwolone dla towarzyszy Proroka. Przekaz pokazuje również, że przywódca może ograniczyć wydatki i ubój zwierząt wierzchowych, aby odpowiedzialnie zarządzać zasobami grupy. Mężczyźni podejmowali praktyczne działania, by zaradzić głodowi, a zarazem ufali zaopatrzeniu od Allaha.

Lekcje na dziś
  1. W trudnych okolicznościach podejmuj konkretne działania, a zarazem ufaj zaopatrzeniu od Allaha.
  2. Rozważnie korzystaj ze wspólnych zasobów i stosuj się do rozsądnych wskazówek odpowiedzialnego przywódcy.
  3. Dziel się żywnością w czasie niedostatku i miej na uwadze siły oraz potrzeby całej grupy.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.