Sahih al-Bukhari, hadithi 2291
Transmetuar nga Abu Huraira. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abu Huraira
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَنَّهُ ذَكَرَ رَجُلاً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ سَأَلَ بَعْضَ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يُسْلِفَهُ أَلْفَ دِينَارٍ، فَقَالَ ائْتِنِي بِالشُّهَدَاءِ أُشْهِدُهُمْ. فَقَالَ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا. قَالَ فَأْتِنِي بِالْكَفِيلِ. قَالَ كَفَى بِاللَّهِ كَفِيلاً. قَالَ صَدَقْتَ. فَدَفَعَهَا إِلَيْهِ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى، فَخَرَجَ فِي الْبَحْرِ، فَقَضَى حَاجَتَهُ، ثُمَّ الْتَمَسَ مَرْكَبًا يَرْكَبُهَا، يَقْدَمُ عَلَيْهِ لِلأَجَلِ الَّذِي أَجَّلَهُ، فَلَمْ يَجِدْ مَرْكَبًا، فَأَخَذَ خَشَبَةً، فَنَقَرَهَا فَأَدْخَلَ فِيهَا أَلْفَ دِينَارٍ، وَصَحِيفَةً مِنْهُ إِلَى صَاحِبِهِ، ثُمَّ زَجَّجَ مَوْضِعَهَا، ثُمَّ أَتَى بِهَا إِلَى الْبَحْرِ، فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنِّي كُنْتُ تَسَلَّفْتُ فُلاَنًا أَلْفَ دِينَارٍ، فَسَأَلَنِي كَفِيلاً، فَقُلْتُ كَفَى بِاللَّهِ كَفِيلاً، فَرَضِيَ بِكَ، وَسَأَلَنِي شَهِيدًا، فَقُلْتُ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا، فَرَضِيَ بِكَ، وَأَنِّي جَهَدْتُ أَنْ أَجِدَ مَرْكَبًا، أَبْعَثُ إِلَيْهِ الَّذِي لَهُ فَلَمْ أَقْدِرْ، وَإِنِّي أَسْتَوْدِعُكَهَا. فَرَمَى بِهَا فِي الْبَحْرِ حَتَّى وَلَجَتْ فِيهِ، ثُمَّ انْصَرَفَ، وَهْوَ فِي ذَلِكَ يَلْتَمِسُ مَرْكَبًا، يَخْرُجُ إِلَى بَلَدِهِ، فَخَرَجَ الرَّجُلُ الَّذِي كَانَ أَسْلَفَهُ، يَنْظُرُ لَعَلَّ مَرْكَبًا قَدْ جَاءَ بِمَالِهِ، فَإِذَا بِالْخَشَبَةِ الَّتِي فِيهَا الْمَالُ، فَأَخَذَهَا لأَهْلِهِ حَطَبًا، فَلَمَّا نَشَرَهَا وَجَدَ الْمَالَ وَالصَّحِيفَةَ، ثُمَّ قَدِمَ الَّذِي كَانَ أَسْلَفَهُ، فَأَتَى بِالأَلْفِ دِينَارٍ، فَقَالَ وَاللَّهِ مَا زِلْتُ جَاهِدًا فِي طَلَبِ مَرْكَبٍ لآتِيَكَ بِمَالِكَ، فَمَا وَجَدْتُ مَرْكَبًا قَبْلَ الَّذِي أَتَيْتُ فِيهِ. قَالَ هَلْ كُنْتَ بَعَثْتَ إِلَىَّ بِشَىْءٍ قَالَ أُخْبِرُكَ أَنِّي لَمْ أَجِدْ مَرْكَبًا قَبْلَ الَّذِي جِئْتُ فِيهِ. قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ أَدَّى عَنْكَ الَّذِي بَعَثْتَ فِي الْخَشَبَةِ فَانْصَرِفْ بِالأَلْفِ الدِّينَارِ رَاشِدًا ".
Ebu Abdullahu ka thënë, ndërsa El-Lejthi ka rrëfyer: Më ka treguar Xhafer ibn Rabi'a, nga Abdurrahman ibn Hurmuzi, nga Ebu Hurejra, Allahu qoftë i kënaqur me të, se i Dërguari i Allahut ﷺ ka përmendur një burrë nga bijtë e Izraelit i cili i kërkoi një tjetri prej bijve të Izraelit t'i huazonte një mijë dinarë. Ai i tha: 'Sillmi dëshmitarët që ta dëshmojnë këtë.' Burri u përgjigj: 'Allahu mjafton si dëshmitar.' Ai tha: 'Atëherë sillmë një garantues.' Burri u përgjigj: 'Allahu mjafton si garantues.' Huadhënësi tha: 'Ke të drejtë,' dhe ia dha paratë deri në një afat të caktuar. Huamarrësi udhëtoi në det, kreu punën e tij dhe më pas kërkoi një anije për t'u kthyer në kohë për shlyerjen e borxhit, por nuk gjeti asnjë. Atëherë mori një copë dru, e hapi atë, futi brenda një mijë dinarë dhe një letër drejtuar huadhënësit, pastaj e mbylli vendin fort. E çoi drurin në det dhe tha: 'O Allah! Ti e di mirë se unë kam marrë hua një mijë dinarë nga filani. Ai më kërkoi garantues dhe unë i thashë se Allahu mjafton si garantues, dhe ai u kënaqua me Ty. Pastaj më kërkoi dëshmitar dhe unë i thashë se Allahu mjafton si dëshmitar, dhe ai u kënaqua me Ty. Unë u përpoqa shumë të gjeja një anije për t'ia dërguar atij paratë e tij, por nuk munda, prandaj po Ta lë këtë Ty në amanet.' E hodhi drurin në det derisa u largua, pastaj u kthye duke vazhduar të kërkonte anije për të shkuar në vendin e huadhënësit. Ndërkohë, burri që kishte dhënë huanë doli të shihte mos kishte ardhur ndonjë anije me paratë e tij, kur papritmas pa drurin ku ishin paratë. E mori për ta përdorur si dru zjarri për familjen e tij. Kur e preu, gjeti brenda paratë dhe letrën. Pak më vonë arriti edhe huamarrësi, duke sjellë një mijë dinarë, dhe tha: 'Për Allahun, kam bërë çmos të gjej anije për të të sjellë paratë e tua, por nuk gjeta asnjë para kësaj me të cilën erdha.' Huadhënësi e pyeti: 'A më ke dërguar diçka?' Huamarrësi u përgjigj: 'Të thashë që nuk gjeta anije tjetër veç kësaj me të cilën erdha.' Huadhënësi tha: 'Allahu e ka dorëzuar për ty atë që dërgove në dru, prandaj kthehu me një mijë dinarët e tu i udhëzuar!'
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Debitori tregon sinqeritet duke e shlyer borxhin në kohë dhe sipas mundësive të tij.
Një monedhë ari që përdorej si para në kohën e rrëfimit.
Një person që merr përsipër të garantojë përmbushjen e një detyrimi.
Data e caktuar kur duhet të kthehet borxhi.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se lejohet një hua me afat të përcaktuar qartë dhe se marrëveshjet e të drejtat duhen respektuar me kujdes. Debitori duhet të përpiqet sinqerisht për ta shlyer borxhin; rrëfimi e lavdëron mbështetjen e tij te Allahu, por nuk e paraqet hedhjen e parave në det si mënyrë të përgjithshme për shlyerjen e borxheve. Katër shkollat juridike sunite e njohin rëndësinë e shlyerjes së borxheve dhe të respektimit të marrëveshjeve të vlefshme.
- Kur merrni hua, caktoni kushte të qarta dhe një afat realist për shlyerjen.
- Shlyeje borxhin në kohë; nëse një pengesë ta pamundëson këtë, kontakto menjëherë kreditorin.
- Mbështetu te Allahu dhe njëkohësisht bëj gjithçka që ke në dorë për t’i përmbushur detyrimet e tua.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.