Sahih al-Bukhari, hadithi 3039
Transmetuar nga Al-Bara ibn Azib. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Al-Bara ibn Azib
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ يُحَدِّثُ قَالَ جَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الرَّجَّالَةِ يَوْمَ أُحُدٍ ـ وَكَانُوا خَمْسِينَ رَجُلاً ـ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُبَيْرٍ فَقَالَ " إِنْ رَأَيْتُمُونَا تَخْطَفُنَا الطَّيْرُ، فَلاَ تَبْرَحُوا مَكَانَكُمْ هَذَا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ، وَإِنْ رَأَيْتُمُونَا هَزَمْنَا الْقَوْمَ وَأَوْطَأْنَاهُمْ فَلاَ تَبْرَحُوا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ " فَهَزَمُوهُمْ. قَالَ فَأَنَا وَاللَّهِ رَأَيْتُ النِّسَاءَ يَشْتَدِدْنَ قَدْ بَدَتْ خَلاَخِلُهُنَّ وَأَسْوُقُهُنَّ رَافِعَاتٍ ثِيَابَهُنَّ، فَقَالَ أَصْحَابُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُبَيْرٍ الْغَنِيمَةَ ـ أَىْ قَوْمِ ـ الْغَنِيمَةَ، ظَهَرَ أَصْحَابُكُمْ فَمَا تَنْتَظِرُونَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جُبَيْرٍ أَنَسِيتُمْ مَا قَالَ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالُوا وَاللَّهِ لَنَأْتِيَنَّ النَّاسَ فَلَنُصِيبَنَّ مِنَ الْغَنِيمَةِ. فَلَمَّا أَتَوْهُمْ صُرِفَتْ وُجُوهُهُمْ فَأَقْبَلُوا مُنْهَزِمِينَ، فَذَاكَ إِذْ يَدْعُوهُمُ الرَّسُولُ فِي أُخْرَاهُمْ، فَلَمْ يَبْقَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غَيْرُ اثْنَىْ عَشَرَ رَجُلاً، فَأَصَابُوا مِنَّا سَبْعِينَ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ أَصَابَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ بَدْرٍ أَرْبَعِينَ وَمِائَةً سَبْعِينَ أَسِيرًا وَسَبْعِينَ قَتِيلاً، فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، فَنَهَاهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُجِيبُوهُ ثُمَّ قَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ قَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ الْخَطَّابِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَمَّا هَؤُلاَءِ فَقَدْ قُتِلُوا. فَمَا مَلَكَ عُمَرُ نَفْسَهُ فَقَالَ كَذَبْتَ وَاللَّهِ يَا عَدُوَّ اللَّهِ، إِنَّ الَّذِينَ عَدَدْتَ لأَحْيَاءٌ كُلُّهُمْ، وَقَدْ بَقِيَ لَكَ مَا يَسُوؤُكَ. قَالَ يَوْمٌ بِيَوْمِ بَدْرٍ، وَالْحَرْبُ سِجَالٌ، إِنَّكُمْ سَتَجِدُونَ فِي الْقَوْمِ مُثْلَةً لَمْ آمُرْ بِهَا وَلَمْ تَسُؤْنِي، ثُمَّ أَخَذَ يَرْتَجِزُ أُعْلُ هُبَلْ، أُعْلُ هُبَلْ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ تُجِيبُوا لَهُ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا نَقُولُ قَالَ " قُولُوا اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ ". قَالَ إِنَّ لَنَا الْعُزَّى وَلاَ عُزَّى لَكُمْ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ تُجِيبُوا لَهُ ". قَالَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا نَقُولُ قَالَ " قُولُوا اللَّهُ مَوْلاَنَا وَلاَ مَوْلَى لَكُمْ ".
Na ka treguar Amr ibn Halidi, na ka treguar Zuhejri, na ka treguar Ebu Is'haku, i tha: E kam dëgjuar El-Bera ibn Azibin – Allahu qoftë i kënaqur me të dy – duke thënë: Pejgamberi ﷺ caktoi Abdullah ibn Xhubejrin si komandant të këmbësorisë (harkëtarëve) në ditën e Uhudit, të cilët ishin pesëdhjetë burra. Ai u tha atyre: 'Edhe nëse shihni se zogjtë po na rrëmbejnë, mos e braktisni vendin tuaj derisa t'ju dërgoj fjalë; dhe nëse shihni se kemi mundur armikun dhe i kemi detyruar të ikin, prapë mos e braktisni vendin tuaj derisa t'ju dërgoj fjalë.' Atëherë muslimanët i mundën ata. Për Zotin, i pashë gratë duke ikur me vrap, duke ngritur rrobat e tyre aq sa u dukeshin byzylykët e këmbëve dhe krahët e tyre. Shokët e Abdullah ibn Xhubejrit thanë: 'Plaça! O njerëz, plaça! Shokët tuaj kanë fituar, çfarë prisni më?' Abdullah ibn Xhubejri u tha: 'A keni harruar çfarë ju ka thënë i Dërguari i Allahut ﷺ?' Ata u përgjigjën: 'Për Zotin, do të shkojmë tek njerëzit dhe do të marrim pjesën tonë nga plaça e luftës!' Kur shkuan tek ata, u detyruan të ktheheshin mbrapsht të mundur. Në atë moment, i Dërguari i Allahut ﷺ po i thërriste nga pas, por pranë Pejgamberit ﷺ nuk kishin mbetur më shumë se dymbëdhjetë burra. Armiku vrau shtatëdhjetë prej nesh. Në ditën e Bedrit, Pejgamberi ﷺ dhe shokët e tij kishin vrarë shtatëdhjetë mushrikë dhe kishin zënë robër shtatëdhjetë të tjerë, gjithsej njëqind e dyzet. Pastaj Ebu Sufjani pyeti tri herë: 'A është Muhamedi midis këtyre njerëzve?' Pejgamberi ﷺ i ndaloi shokët t'i përgjigjen. Pastaj pyeti tri herë: 'A është djali i Ebu Kuhafe-s midis këtyre njerëzve?' Më pas pyeti tri herë: 'A është djali i El-Hatabit midis këtyre njerëzve?' Pastaj u kthye te shokët e tij dhe tha: 'Sa për këta, ata janë vrarë.' Omeri nuk mundi ta përmbante veten dhe tha: 'Gënjen, për Zotin, o armik i Allahut! Të gjithë ata që numërove janë gjallë, dhe të ka mbetur ende ajo që do të të hidhërojë!' Ebu Sufjani tha: 'Një ditë për ditën e Bedrit, dhe lufta është me radhë! Do të gjeni midis të vrarëve tuaj trupa të gjymtuar; unë nuk e urdhërova këtë, por as nuk më vjen keq për të.' Pastaj filloi të recitonte me gëzim: 'Lartësohu, Hubal! Lartësohu, Hubal!' Pejgamberi ﷺ tha: 'A nuk do t'i përgjigjeni?' Ata thanë: 'O i Dërguari i Allahut, çfarë të themi?' Ai tha: 'Thoni: Allahu është më i Larti dhe më Madhështori!' Ebu Sufjani tha: 'Ne kemi Uzanë, kurse ju nuk keni Uza!' Pejgamberi ﷺ tha përsëri: 'A nuk do t'i përgjigjeni?' Ata thanë: 'O i Dërguari i Allahut, çfarë të themi?' Ai tha: 'Thoni: Allahu është Mbrojtësi ynë, kurse ju nuk keni mbrojtës!'
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Shigjetarët duhej të qëndronin në pozicionet e tyre dhe t’u bindeshin urdhrave të Profetit ﷺ.
Hadithi përshkruan ngjarjet gjatë Betejës së Uhudit: Profeti ﷺ vendosi pesëdhjetë shigjetarë nën komandën e Abdullah ibn Xhubejrit dhe i urdhëroi të mos e linin pozicionin pa lejen e tij.
Grupi që ruante një pozicion strategjik me hark dhe shigjeta.
Pasuri që ndahet pas një beteje sipas rregullave në fuqi.
Idhuj që adhuroheshin nga politeistët mekkanë.
Dijetarët klasikë theksojnë se një urdhër i ligjshëm i Profetit ﷺ duhet zbatuar edhe kur situata duket se po ndryshon për mirë. Ngjarja tregon se largimi nga një pozicion i caktuar mund të ketë pasoja të rënda. Ata vënë në dukje gjithashtu dallimin mes bindjes së palëkundur dhe kërkimit të përfitimit personal. Përgjigjet e Profetit ﷺ ndaj thirrjeve për idhujt vërtetojnë se vetëm Allahu është më i Larti dhe Mbrojtësi i vërtetë. Shkollat juridike sunite nuk nxjerrin prej kësaj leje për dhunë individuale: rregullat për luftën e armatosur i përkasin një autoriteti të njohur dhe kushteve të tyre juridike.
- Respekto marrëveshjet e qarta dhe përgjegjësitë që të janë besuar, edhe kur shfaqet një mundësi për përfitim.
- Mos e vendos përfitimin personal mbi besnikërinë ndaj një urdhri të ligjshëm.
- Përgjigju thirrjeve provokuese me qëndrueshmëri dhe me fjalë që pohojnë njëshmërinë e Allahut.
Ky transmetim përshkruan se si u mjekua plaga e Profetit ﷺ gjatë Uhudit dhe sjell kontekst shtesë për ngjarjet e kësaj beteje.
Sahih al-Bukhari · #2783 (Sahih)Ky transmetim sahih mëson se xhihadi dhe qëllimi i sinqertë vazhdojnë edhe pas Çlirimit të Mekës dhe e vendos temën e xhihadit në një kontekst më të gjerë fetar.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.