Sahih al-Bukhari, hadithi 3932
Transmetuar nga Anas ibn Malik. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Anas ibn Malik
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ،. وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ، يَزِيدُ بْنُ حُمَيْدٍ الضُّبَعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ، نَزَلَ فِي عُلْوِ الْمَدِينَةِ فِي حَىٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ ـ قَالَ ـ فَأَقَامَ فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً، ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى مَلإِ بَنِي النَّجَّارِ ـ قَالَ ـ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِي سُيُوفِهِمْ، قَالَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَاحِلَتِهِ، وَأَبُو بَكْرٍ رِدْفَهُ، وَمَلأُ بَنِي النَّجَّارِ حَوْلَهُ حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِي أَيُّوبَ، قَالَ فَكَانَ يُصَلِّي حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلاَةُ، وَيُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ، قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ أَمَرَ بِبِنَاءِ الْمَسْجِدِ، فَأَرْسَلَ إِلَى مَلإِ بَنِي النَّجَّارِ، فَجَاءُوا فَقَالَ " يَا بَنِي النَّجَّارِ، ثَامِنُونِي حَائِطَكُمْ هَذَا ". فَقَالُوا لاَ، وَاللَّهِ لاَ نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلاَّ إِلَى اللَّهِ. قَالَ فَكَانَ فِيهِ مَا أَقُولُ لَكُمْ كَانَتْ فِيهِ قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ، وَكَانَتْ فِيهِ خِرَبٌ، وَكَانَ فِيهِ نَخْلٌ، فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ، وَبِالْخِرَبِ فَسُوِّيَتْ، وَبِالنَّخْلِ فَقُطِعَ، قَالَ فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةَ الْمَسْجِدِ ـ قَالَ ـ وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ حِجَارَةً. قَالَ قَالَ جَعَلُوا يَنْقُلُونَ ذَاكَ الصَّخْرَ وَهُمْ يَرْتَجِزُونَ، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ إِنَّهُ لاَ خَيْرَ إِلاَّ خَيْرُ الآخِرَهْ فَانْصُرِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ.
Enes bin Maliku (radijallahu anhu) transmeton: Kur i Dërguari i Allahut ﷺ arriti në Medinë, ai zbarkoi në pjesën e sipërme të Medinës te një fis që quhej Benu Amr bin Auf dhe qëndroi tek ata katërmbëdhjetë net. Pastaj ai dërgoi lajm për krerët e Benu Nexharit dhe ata erdhën me shpatat e tyre të varura në brez. Është sikur ta shoh tani të Dërguarin e Allahut ﷺ mbi devenë e tij, me Ebu Bekrin pas tij dhe krerët e Benu Nexharit rreth tij, derisa ai zbriti në oborrin e shtëpisë së Ebu Ejubit. Pejgamberi ﷺ falej kudo që ta kapte koha e namazit, madje edhe në vathat e deleve. Më pas ai urdhëroi të ndërtohej xhamia. Ai dërgoi lajm për krerët e Benu Nexharit dhe kur ata erdhën, u tha:
"O Benu Nexhar! Më caktoni çmimin e kësaj kopshti tuaj!" Ata thanë: "Jo! Për Allahun, ne nuk kërkojmë çmim për të askund tjetër veçse tek Allahu!" Në atë kopsht kishte gjëra që po ju tregoj: varre të idhujtarëve, tokë të papunuar dhe palma hurmash. I Dërguari i Allahut ﷺ urdhëroi që varret e idhujtarëve të hapeshin, toka të rrafshohej dhe palmat të priteshin. Trungjet e palmave u rreshtuan për të formuar murin e kibles së xhamisë dhe gurët u vendosën si shtylla në portën e saj. Shokët e Pejgamberit ﷺ bartnin gurët duke recituar vargje ritmike, ndërsa i Dërguari i Allahut ﷺ ishte bashkë me ta. Ata thoshin: "O Allah! Nuk ka mirësi tjetër përveç mirësisë së botës tjetër, prandaj ndihmoi Ensarët dhe Muhaxhirët!"
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Ensarët dhuruan tokë për xhaminë dhe ndihmuan në ndërtimin e saj.
Pas mbërritjes në Medinë, Profeti ﷺ fillimisht qëndroi te Banu Amr ibn Awf. Më pas u vendos te Ebu Ejubi dhe urdhëroi ndërtimin e një xhamie në tokën e Banu an-Nadjdjarit. Fisi nuk pranoi të kërkonte pagesë dhe e dhuroi tokën për hir të Allahut.
Ndihmësit e Medinës, të cilët mbështetën Profetin ﷺ dhe myslimanët e mërguar.
Myslimanët që emigruan nga Meka në Medinë për të ruajtur besimin e tyre.
Drejtimi i Qabes, nga i cili kthehen myslimanët gjatë namazit.
Dijetarët nxjerrin nga ky transmetim se ndërtimi i një xhamie është një përgjegjësi e përbashkët: Profeti ﷺ punoi vetë dhe shokët bartën tulla. Ata lavdërojnë gjithashtu bujarinë e Banu an-Nadjdjarit, të cilët dhuruan tokën duke shpresuar shpërblimin e Allahut. Transmetimi tregon se namazi falej aty ku i zinte koha e tij; megjithatë, ai nuk përbën vetvetiu leje për të shpërfillur kushtet që duhet të plotësojë një vend i vlefshëm për falje.
- Kontribuo praktikisht në të mirat e përbashkëta, duke ndarë, për shembull, kohën, aftësitë ose mjetet e tua.
- Merr pjesë vetë në vepra të mira, në vend që t’ua lësh zbatimin vetëm të tjerëve.
- Mos i bazoni zgjedhjet vetëm te përfitimi i menjëhershëm, por mbaj parasysh edhe shpërblimin e Ahiretit.
Përshkruan si banorët e Medinës i mirëpritën myslimanët e sapoardhur dhe u ofruan strehim.
Sahih al-Bukhari · #3778 (Sahih)Anasi tregon aty se si Ensarët dëshironin t’i ndanin pasuritë e tyre me Muhaxhirunët.
Sahih al-Bukhari · #3933 (Sahih)Ky transmetim bën pjesë në të njëjtën seri tematike për historinë e hershme të bashkësisë në Medinë.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.