Sahih al-Bukhari, hadithi 4093
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Aisha
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتِ اسْتَأْذَنَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَبُو بَكْرٍ فِي الْخُرُوجِ حِينَ اشْتَدَّ عَلَيْهِ الأَذَى، فَقَالَ لَهُ " أَقِمْ ". فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَطْمَعُ أَنْ يُؤْذَنَ لَكَ، فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنِّي لأَرْجُو ذَلِكَ " قَالَتْ فَانْتَظَرَهُ أَبُو بَكْرٍ فَأَتَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ ظُهْرًا فَنَادَاهُ فَقَالَ " أَخْرِجْ مَنْ عِنْدَكَ ". فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّمَا هُمَا ابْنَتَاىَ. فَقَالَ " أَشَعَرْتَ أَنَّهُ قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ ". فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الصُّحْبَةُ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الصُّحْبَةُ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عِنْدِي نَاقَتَانِ قَدْ كُنْتُ أَعْدَدْتُهُمَا لِلْخُرُوجِ. فَأَعْطَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم إِحْدَاهُمَا وَهْىَ الْجَدْعَاءُ، فَرَكِبَا فَانْطَلَقَا حَتَّى أَتَيَا الْغَارَ، وَهْوَ بِثَوْرٍ، فَتَوَارَيَا فِيهِ، فَكَانَ عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ غُلاَمًا لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الطُّفَيْلِ بْنِ سَخْبَرَةَ أَخُو عَائِشَةَ لأُمِّهَا، وَكَانَتْ لأَبِي بَكْرٍ مِنْحَةٌ، فَكَانَ يَرُوحُ بِهَا وَيَغْدُو عَلَيْهِمْ، وَيُصْبِحُ فَيَدَّلِجُ إِلَيْهِمَا ثُمَّ يَسْرَحُ، فَلاَ يَفْطُنُ بِهِ أَحَدٌ مِنَ الرِّعَاءِ، فَلَمَّا خَرَجَ خَرَجَ مَعَهُمَا يُعْقِبَانِهِ حَتَّى قَدِمَا الْمَدِينَةَ، فَقُتِلَ عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ يَوْمَ بِئْرِ مَعُونَةَ. وَعَنْ أَبِي أُسَامَةَ قَالَ قَالَ هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ فَأَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ لَمَّا قُتِلَ الَّذِينَ بِبِئْرِ مَعُونَةَ وَأُسِرَ عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيُّ قَالَ لَهُ عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ مَنْ هَذَا فَأَشَارَ إِلَى قَتِيلٍ، فَقَالَ لَهُ عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ هَذَا عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ. فَقَالَ لَقَدْ رَأَيْتُهُ بَعْدَ مَا قُتِلَ رُفِعَ إِلَى السَّمَاءِ حَتَّى إِنِّي لأَنْظُرُ إِلَى السَّمَاءِ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الأَرْضِ، ثُمَّ وُضِعَ. فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَبَرُهُمْ فَنَعَاهُمْ فَقَالَ " إِنَّ أَصْحَابَكُمْ قَدْ أُصِيبُوا، وَإِنَّهُمْ قَدْ سَأَلُوا رَبَّهُمْ، فَقَالُوا رَبَّنَا أَخْبِرْ عَنَّا إِخْوَانَنَا بِمَا رَضِينَا عَنْكَ وَرَضِيتَ عَنَّا. فَأَخْبَرَهُمْ عَنْهُمْ ". وَأُصِيبَ يَوْمَئِذٍ فِيهِمْ عُرْوَةُ بْنُ أَسْمَاءَ بْنِ الصَّلْتِ، فَسُمِّيَ عُرْوَةُ بِهِ، وَمُنْذِرُ بْنُ عَمْرٍو سُمِّيَ بِهِ مُنْذِرًا.
Na ka treguar Aishja, r.a.: Kur lëndimet ndaj Pejgamberit ﷺ u ashpërsuan, Ebu Bekri i kërkoi leje atij të largohej nga Meka, por Pejgamberi ﷺ i tha:
"Qëndro." Ebu Bekri tha: "O i Dërguari i Allahut, a shpreson se do të të lejohet emigrimi?" I Dërguari i Allahut ﷺ u përgjigj: "Unë e shpresoj këtë." Aishja thotë: Kështu Ebu Bekri priti derisa një ditë në mesditë erdhi i Dërguari i Allahut ﷺ dhe i tha: "Largo ata që janë tek ti." Ebu Bekri tha: "Këtu janë vetëm dy vajzat e mia." Atëherë Pejgamberi ﷺ tha: "A e ke vënë re se më është lejuar dalja?" Ebu Bekri tha: "O i Dërguari i Allahut, dëshiroj shoqërinë tënde!" Pejgamberi ﷺ konfirmoi: "Shoqërinë." Ebu Bekri tha: "O i Dërguari i Allahut, kam dy deve që i kam përgatitur për udhëtim." Ai ia dha Pejgamberit ﷺ njërën prej tyre, e cila ishte El-Xhed'a. Hipën dhe u nisën derisa arritën në shpellën e malit Theur, ku u fshehën. Amir bin Fuhejra ishte rob i Abdullah bin Et-Tufeilit bin Sahbarës, vëllait të Aishes nga nëna. Ebu Bekri kishte një deve qumështi të cilën Amiri e çonte në kullotë; ai nisej me të pasdite dhe kthehej tek ata para agimit kur ishte ende errësirë, pastaj e çonte sërish në kullotë në mënyrë që asnjë nga barinjtë të mos dyshonte gjë. Kur Pejgamberi ﷺ dhe Ebu Bekri u larguan nga shpella, Amiri shkoi me ta dhe ata e hipnin me radhë në devetë e tyre derisa arritën në Medine. Amir bin Fuhejra ra shehid në ditën e Birit të Ma'unës. Nga Ebu Usame transmetohet se Hisham bin Urve ka thënë: "Më ka informuar babai im: Kur u vranë muslimanët në Bir Ma'una dhe Amr bin Umejje Ed-Damri u zu rob, Amir bin Et-Tufeil tregoi drejt një të vrari dhe e pyeti Amrin: 'Kush është ky?' Amr bin Umejje iu përgjigj: 'Ky është Amir bin Fuhejra.' Atëherë Amir bin Et-Tufeil tha: 'E pashë atë pasi u vra duke u ngritur drejt qiellit, aq sa pashë qiellin midis tij dhe tokës, e pastaj u ul.' Lajmi për ta arriti te Pejgamberi ﷺ dhe ai njoftoi vdekjen e tyre duke thënë: 'Shokët tuaj kanë rënë shehidë dhe ata e kanë lutur Zotin e tyre duke thënë: O Zoti ynë, informoji vëllezërit tanë për ne, sepse ne jemi të kënaqur me Ty dhe Ti je i kënaqur me ne. Dhe Allahu i informoi ata për ta.' Atë ditë ndër ta u vranë Urve bin Esma bin Es-Salti, sipas të cilit u emërua Urve (bin Ez-Zubejr), dhe Mundhir bin Amri, sipas të cilit u emërua Mundhiri.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Ebu Bekri e shoqëroi Profetin ﷺ gjatë hixhretit dhe i shërbeu me besnikëri.
Hadithi përshkruan hixhretin nga Meka në Medinë, pasi përndjekja ishte bërë e rëndë. Profeti ﷺ mori leje të largohej dhe Ebu Bekri e shoqëroi.
Shpërngulja e Profetit ﷺ dhe e shokëve të tij nga Meka në Medinë.
Shpella ku Profeti ﷺ dhe Ebu Bekri u fshehën gjatë largimit nga Meka.
Një vend ku u vra një grup muslimanësh; mes tyre ishte Amiri ibn Fuhajra.
Dijetarët klasikë nxjerrin prej kësaj meritën e veçantë të Ebu Bekrit si shoqërues i Profetit ﷺ gjatë hixhretit. Transmetimi tregon gjithashtu se mbështetja tek Allahu shkon së bashku me veprimet e kujdesshme: u përgatitën kafshët e udhëtimit dhe u siguruan ndihma e ushqimi. Dijetarët e quajnë ngritjen e Amirit ibn Fuhajra pas vdekjes së tij një mrekulli dhe nderim të Allahut për një dëshmor.
- Përgatitu me kujdes për një detyrë të vështirë dhe mbështetu tek Allahu.
- Trego besnikëri ndaj njerëzve nën presion duke u ofruar ndihmë praktike.
- Ji i durueshëm kur një rezultat i mirë nuk duket menjëherë.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.