Martesa · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadithi 5191

Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.

Sahih (i besueshëm)Libri: Martesa
صحيح البخاري
Kush e transmetoi?

Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas

Sahih (i besueshëm)

Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.

Transmetimi

Teksti arabisht

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا‏}‏ حَتَّى حَجَّ وَحَجَجْتُ مَعَهُ، وَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِإِدَاوَةٍ، فَتَبَرَّزَ، ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْهَا فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا‏}‏ قَالَ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ، هُمَا عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ‏.‏ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ قَالَ كُنْتُ أَنَا وَجَارٌ لِي مِنَ الأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ، وَهُمْ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ، وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا، فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ بِمَا حَدَثَ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنَ الْوَحْىِ أَوْ غَيْرِهِ، وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ، فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الأَنْصَارِ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الأَنْصَارِ، فَصَخِبْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي قَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ، وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ‏.‏ فَأَفْزَعَنِي ذَلِكَ وَقُلْتُ لَهَا وَقَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُنَّ‏.‏ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي فَنَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا أَىْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ‏.‏ فَقُلْتُ قَدْ خِبْتِ وَخَسِرْتِ، أَفَتَأْمَنِينَ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَتَهْلِكِي لاَ تَسْتَكْثِرِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَلاَ تُرَاجِعِيهِ فِي شَىْءٍ، وَلاَ تَهْجُرِيهِ، وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ، وَلاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ، وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ـ يُرِيدُ عَائِشَةَ ـ قَالَ عُمَرُ وَكُنَّا قَدْ تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِغَزْوِنَا، فَنَزَلَ صَاحِبِي الأَنْصَارِيُّ يَوْمَ نَوْبَتِهِ، فَرَجَعَ إِلَيْنَا عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَثَمَّ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ، فَقَالَ قَدْ حَدَثَ الْيَوْمَ أَمْرٌ عَظِيمٌ‏.‏ قُلْتُ مَا هُوَ، أَجَاءَ غَسَّانُ قَالَ لاَ بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَهْوَلُ، طَلَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ‏.‏ فَقُلْتُ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ، قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ، فَجَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلاَةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَشْرُبَةً لَهُ، فَاعْتَزَلَ فِيهَا، وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ هَذَا أَطَلَّقَكُنَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لاَ أَدْرِي هَا هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي الْمَشْرُبَةِ‏.‏ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ، فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ، فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي فِيهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لِغُلاَمٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ‏.‏ فَدَخَلَ الْغُلاَمُ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ كَلَّمْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَذَكَرْتُكَ لَهُ، فَصَمَتَ‏.‏ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَقُلْتُ لِلْغُلاَمِ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ‏.‏ فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ‏.‏ فَرَجَعْتُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلاَمَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ‏.‏ فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَىَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ‏.‏ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا ـ قَالَ ـ إِذَا الْغُلاَمُ يَدْعُونِي فَقَالَ قَدْ أَذِنَ لَكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ، لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ، قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَطَلَّقْتَ نِسَاءَكَ‏.‏ فَرَفَعَ إِلَىَّ بَصَرَهُ فَقَالَ ‏"‏ لاَ ‏"‏‏.‏ فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ‏.‏ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا لاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم تَبَسُّمَةً أُخْرَى، فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ، فَرَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ، فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِي بَيْتِهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلاَثَةٍ، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ، فَإِنَّ فَارِسًا وَالرُّومَ قَدْ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ، وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لاَ يَعْبُدُونَ اللَّهَ‏.‏ فَجَلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ مُتَّكِئًا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَوَفِي هَذَا أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ، إِنَّ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلُوا طَيِّبَاتِهِمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ‏"‏‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي‏.‏ فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَكَانَ قَالَ ‏"‏ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا ‏"‏‏.‏ مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ، فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ كُنْتَ قَدْ أَقْسَمْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا، وَإِنَّمَا أَصْبَحْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ‏"‏‏.‏ فَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى آيَةَ التَّخَيُّرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ فَاخْتَرْتُهُ، ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ كُلَّهُنَّ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ‏.‏

Përkthimi

Rrëfyer Ibn `Abbas: Unë kisha qenë i etur për të pyetur `Umar bin Al-Khattab për dy gratë nga ndërmjetë gratë e Profetit në lidhje me të cilat Allahu tha 'Nëse ju të dy (gratë e Profetit (ﷺ) atë Aisha dhe Hafsa) pendoheni te Allahu, zemrat tuaja janë vërtet të prirura (për t'u kundërvënë asaj që i pëlqen Profetit (ﷺ)). (66.4) derisa `Umar kryen Haxhin dhe unë gjithashtu kryeva Haxhin së bashku me të. (Në rrugë) `Umar shkoi anash për t'u përgjigjur thirrjes së natyrës, dhe unë gjithashtu shkova anash së bashku me të duke mbajtur një gotë me ujë, dhe kur `Umar përfundoi përgjigjen e thirrjes së natyrës, unë i derdha ujë duarve të tij dhe ai kryen abdesin. Pastaj i thashë,

"O krye i besimtarëve! Kush ishin dy gratë nga ndërmjetë gratë e Profetit (ﷺ) për të cilat Allahu tha: 'Nëse ju të dy (gratë e Profetit) pendoheni te Allahu, zemrat tuaja janë vërtet të prirura (për t'u kundërvënë asaj që i pëlqen Profetit (ﷺ))?" (66.4) Ai tha, "Unë jam i mrekulluar nga pyetja juaj, o Ibn `Abbas. Ato ishin `Aisha dhe Hafsa." Pastaj `Umar vazhdoi të rrëfejë Hadith-in dhe tha, "Unë dhe një fqinj i imi Ansar nga Bani Umaiyya bin Zaid, i cili banonte në `Awali-al-Medina, vizitonim Profetin (ﷺ) në radhë. Ai shkonte një ditë dhe unë një ditë. Kur shkonte unë, i sillja lajmet e asaj dite në lidhje me Frymërat Hyjnore dhe gjëra të tjera, dhe kur shkonte ai, bënim të njëjtën për mua. Ne, njerëzit e Quraish, kishim dominimin mbi gratë tona, por kur erdhëm tek banorët e Ansar, gjetëm që gratë e tyre kishin dominimin mbi burrat e tyre, kështu që gratë tona filluan të mësojnë mënyrat e grave të Ansar. Unë bërtita me gruan time dhe ajo më kundërshtoi dhe nuk e pëlqeva që të më përgjigjej. Ajo më tha, 'Pse je aq i habitur nga përgjigjja ime? Për Allah, gratë e Profetit i përgjigjen atij dhe disa prej tyre mund të largohen (nuk flasin me) atë gjatë gjithë ditës deri në natë.' Kjo bisedë më trembi dhe i thashë, 'Kushdo që bën atë do të dëmtohet!' Pastaj u vazhdova pas veshjes sime, dhe hyra tek Hafsa dhe i thashë, 'A ka ndonjë prej jush që e mban të zemëruar Profetin (ﷺ) deri në natën?' Ajo tha, 'Po.' Unë i thashë, 'Je e shkatërruar, humbëse! A nuk ke frikë që Allahu të zemërohet për zemërimin e të Dërguarit të Allahut (ﷺ) dhe kështu do të shkatërrohesh? Pra, mos kërko më shumë nga Profeti (ﷺ) dhe mos i përgjigju atij dhe mos ndal të flasësh me të. Më pyet çfarë të duhet dhe mos u tund nga të imitosh fqinjën tënde (për shembull, `Aisha) në sjelljen e saj, sepse ajo është më tërheqëse se ti dhe më e dashura për Profetin (ﷺ)." `Umar shtoi,"Atëherë, një bisedë po qarkullonte ndër ne se (tribu i) Ghasan po përgatitej me kuajt e tyre për të na sulmuar. Shoku im nga Ansar, në ditën e tij, shkoi (në qytet) dhe u kthye tek ne natën dhe trokiti fort në derën time dhe pyeti nëse isha aty. U tremb dhe dola tek ai. Ai tha, 'Sot ndodhi diçka e madhe.' Unë pyeta, 'Çfarë është? A kanë ardhur (njerëzit e) Ghasan?' Ai tha, 'Jo, por ajo që ndodhi është më e madhe dhe më e tmerrshme se kjo: Dërguesi i Allahut (ﷺ); ka divorcuar gratë e tij.' `Umar shtoi, "Profeti (ﷺ) u distancua nga gratë e tij dhe unë thashë, 'Hafsa është e shkatërruar dhe e humbur.' Unë tashmë kisha menduar se kjo (divorci) do të ndodhte shumë shpejt. Pra, u vesh dhe kryeva namazin e mëngjesit me Profetin (ﷺ) dhe pastaj Profeti hyri në një dhomë të lartë dhe qëndroi atje në izolim. Unë hyra tek Hafsa dhe e pashë duke qarë. Pyeta, 'Çfarë të bën të qash? A nuk të kam paralajmëruar për këtë? A të ka divorcuar Profeti (ﷺ) të gjitha?' Ajo tha, 'Nuk e di. Ai është i tërhequr vetëm në dhomën e lartë.' Unë dola dhe u ul pranë pulpës dhe pashë një grup njerëzish duke u ulur rreth saj dhe disa prej tyre po qanin. U ula me ta për një kohë, por nuk mund ta duroja situatën, kështu që shkova në dhomën e lartë ku ishte Profeti (ﷺ) dhe i thashë një skllavi të zi të tij, 'A do të marrësh lejen (e Profetit (ﷺ)) për `Umar (të hyjë)?' Skllavi shkoi brenda, foli me Profetin (ﷺ) për këtë dhe pastaj u kthye duke thënë, 'Kam folur me Profetin (ﷺ) dhe të përmenda ty, por ai heshti.' Pastaj u ktheva dhe u ul me grupin e njerëzve që ishin ulur pranë pulpës, por nuk mund ta duroja situatën dhe përsëri i thashë skllavit, 'A do të marrësh lejen për `Umar?' Ai shkoi brenda dhe u kthye duke thënë, 'Të përmenda ty, por ai heshti.' Kështu, u ktheva përsëri dhe u ul me grupin e njerëzve që ishin ulur pranë pulpës, por nuk mund ta duroja situatën, dhe kështu shkova tek skllavi dhe i thashë, 'A do të marrësh lejen për `Umar?' Ai shkoi brenda dhe më kthye duke thënë, 'Të përmenda ty, por ai heshti.' Kur po largohem, ja! Skllavi më thirri, duke thënë, 'Profeti (ﷺ) të ka dhënë leje.' Pastaj hyra tek Shërbëtori i Allahut (ﷺ) dhe e pashë duke shtrirë në një shtrat të bërë nga gjethe palmash dhe nuk kishte mbulesë midis tij dhe ai. Gjethet lanë shenja në anën e tij dhe ai mbështetej në një jastëk lëkure të mbushur me fibra palmash. Përshëndeta dhe ndërsa isha ende duke qëndruar i thashë, 'O Pejgamber i Allahut! A e ke divorcuar gratë e tua?' Ai më shikoi dhe tha, 'Jo.' Unë thashë, 'Allahu Akbar!' Dhe ndërsa isha ende duke qëndruar, i thashë duke biseduar, 'A do të dëgjosh atë që po të them, o Pejgamber i Allahut (ﷺ)? Ne, njerëzit e Quraish, kishim pushtet mbi gratë tona, por kur erdhëm në Medinë, gjetëm që burrat (këtu) ishin të pushtuar nga gratë e tyre.' Profeti (ﷺ) buzëqeshi dhe pastaj i thashë, 'A do të dëgjosh atë që po të them, o Pejgamber i Allahut (ﷺ)?' Hyra tek Hafsa dhe i thashë, "Mos u tund nga të imitosh shoqen tënde (`Aisha), sepse ajo është më tërheqëse se ti dhe më e dashura për Profetin." Profeti (ﷺ) buzëqeshi për një herë tjetër. Kur e pashë duke buzëqeshur, u ulja. Pastaj shikova rreth shtëpisë së tij, dhe me Allah, nuk mund ta shihja asgjë të rëndësishme në shtëpinë e tij përveç tre lëkure, kështu që i thashë, 'O Pejgamber i Allahut! Lutju Allahut që ndjekësit e tu të pasurohen, sepse Persët dhe Romakët janë bërë të pasur dhe u janë dhënë (kënaqësitë e botës), edhe pse ata nuk adhurojnë Allahun.' Atëherë, Profeti (ﷺ) u ul siç ishte duke u shtrirë dhe tha, 'A je në mendje të tillë, o biri i Al-Khattab? Këta janë njerëzit që kanë marrë shpërblimet për veprat e mira në këtë botë.' Unë thashë, 'O Pejgamber i Allahut (ﷺ)! Lutju Allahut të më falë.' Pastaj, Profeti (ﷺ) u distancua nga gratë e tij për njëzet e nëntë ditë për shkak të historisë që Hafsa kishte zbuluar tek `Aisha. Profeti (ﷺ) kishte thënë, 'Unë nuk do të hyj tek ato (gratë e mia) për një muaj,' për shkak të zemërimit të tij ndaj tyre, kur Allahu e kishte këshilluar atë. Pra, pas kalimit të njëzet e nëntë ditëve, Profeti (ﷺ) hyri së pari tek `Aisha. `Aisha i tha atij, 'O Pejgamber i Allahut (ﷺ)! Ju keni betuar se nuk do të hyni tek ne për një muaj, por tani kanë kaluar vetëm njëzet e nëntë ditë, sepse unë i kam numëruar ato një nga një.' Profeti (ﷺ) tha, 'Muaji i tanishëm është me njëzet e nëntë ditë.' `Aisha shtoi, 'Pastaj, Zoti zbriti Ajetet e zgjedhjes. (2) Dhe nga të gjitha gratë e tij, ai më pyeti mua së pari, dhe unë e zgjodha atë.' Pastaj, ai u dha mundësinë edhe grave të tjera dhe ato thanë atë që tha `Aisha.

Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.

Mesazhi kryesor

Umeri tregon për jetën familjare të Profetit ﷺ dhe zgjedhjen e tij për një jetë të thjeshtë.

Sfondi dhe arsyeja

Umeri tregon se Profeti ﷺ qëndroi i veçuar nga bashkëshortet e tij për njëzet e nëntë net, pasi Hafsa i kishte treguar Aishes një njoftim konfidencial. Më pas, Profeti ﷺ u dha bashkëshorteve të tij mundësinë të zgjidhnin, siç përmendet në Kuran.

Shpjegimi i fjalëve të vështira
abdesi

Pastrimi ritual që myslimanët kryejnë, ndër të tjera, para namazit.

ajetet e zgjedhjes

Ajetet në të cilat bashkëshorteve të Profetit ﷺ iu dha mundësia të zgjidhnin mes jetës së kësaj bote me kënaqësitë e saj dhe Allahut e të Dërguarit të Tij ﷺ.

u veçua

U tërhoq përkohësisht nga bashkëshortet e tij; kjo, në vetvete, nuk do të thoshte se ishte divorcuar prej tyre.

Çfarë nxjerrin dijetarët prej saj

Dijetarët theksojnë se ajetet për pendimin dhe zgjedhjen tregojnë rëndësinë e ruajtjes së çështjeve konfidenciale dhe të respektimit të të Dërguarit ﷺ. Veçimi për njëzet e nëntë net nuk çoi në divorc; Profeti ﷺ rifilloi jetën bashkëshortore dhe i la bashkëshortet e tij të zgjidhnin. Juristët klasikë diskutojnë mbi këtë bazë se një betim për të mos pasur marrëdhënie me bashkëshortet për një periudhë të caktuar nuk nënkupton domosdoshmërisht divorc; pasojat e sakta juridike varen nga fjalët dhe rrethanat. Pjesa për persët dhe romakët mëson se përparimi material, në vetvete, nuk është provë e mirësisë hyjnore.

Mësime për sot
  1. Ruaji informacionet konfidenciale dhe mos i ndaj pa leje, sidomos kur mund të dëmtojnë marrëdhëniet.
  2. Diskutoni me qetësi tensionet martesore dhe kërkoni këshillë pa e poshtëruar tjetrin.
  3. Mos e mat mirëqenien vetëm me pasurinë; mirënjohja, besimi dhe një jetë e thjeshtë kanë vlerë të madhe.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde

Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.