Zbutja e Zemrës · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadithi 6452

Transmetuar nga Abu Huraira. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.

Sahih (i besueshëm)Libri: Zbutja e Zemrës
صحيح البخاري
Kush e transmetoi?

Transmetuar nga Abu Huraira

Sahih (i besueshëm)

Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.

Transmetimi

Teksti arabisht

حَدَّثَنِي أَبُو نُعَيْمٍ، بِنَحْوٍ مِنْ نِصْفِ هَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ، حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، كَانَ يَقُولُ آللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ إِنْ كُنْتُ لأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الأَرْضِ مِنَ الْجُوعِ، وَإِنْ كُنْتُ لأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنَ الْجُوعِ، وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمُ الَّذِي يَخْرُجُونَ مِنْهُ، فَمَرَّ أَبُو بَكْرٍ، فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ، مَا سَأَلْتُهُ إِلاَّ لِيُشْبِعَنِي، فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ، ثُمَّ مَرَّ بِي عُمَرُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ، مَا سَأَلْتُهُ إِلاَّ لِيُشْبِعَنِي، فَمَرَّ فَلَمْ يَفْعَلْ، ثُمَّ مَرَّ بِي أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآنِي وَعَرَفَ، مَا فِي نَفْسِي وَمَا فِي وَجْهِي ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَبَا هِرٍّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ الْحَقْ ‏"‏‏.‏ وَمَضَى فَتَبِعْتُهُ، فَدَخَلَ فَاسْتَأْذَنَ، فَأَذِنَ لِي، فَدَخَلَ فَوَجَدَ لَبَنًا فِي قَدَحٍ فَقَالَ ‏"‏ مِنْ أَيْنَ هَذَا اللَّبَنُ ‏"‏‏.‏ قَالُوا أَهْدَاهُ لَكَ فُلاَنٌ أَوْ فُلاَنَةُ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَبَا هِرٍّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ الْحَقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ لِي ‏"‏‏.‏ قَالَ وَأَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ الإِسْلاَمِ، لاَ يَأْوُونَ إِلَى أَهْلٍ وَلاَ مَالٍ، وَلاَ عَلَى أَحَدٍ، إِذَا أَتَتْهُ صَدَقَةٌ بَعَثَ بِهَا إِلَيْهِمْ، وَلَمْ يَتَنَاوَلْ مِنْهَا شَيْئًا، وَإِذَا أَتَتْهُ هَدِيَّةٌ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ، وَأَصَابَ مِنْهَا وَأَشْرَكَهُمْ فِيهَا، فَسَاءَنِي ذَلِكَ فَقُلْتُ وَمَا هَذَا اللَّبَنُ فِي أَهْلِ الصُّفَّةِ كُنْتُ أَحَقُّ أَنَا أَنْ أُصِيبَ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ شَرْبَةً أَتَقَوَّى بِهَا، فَإِذَا جَاءَ أَمَرَنِي فَكُنْتُ أَنَا أُعْطِيهِمْ، وَمَا عَسَى أَنْ يَبْلُغَنِي مِنْ هَذَا اللَّبَنِ، وَلَمْ يَكُنْ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم بُدٌّ، فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَأَقْبَلُوا، فَاسْتَأْذَنُوا فَأَذِنَ لَهُمْ، وَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ مِنَ الْبَيْتِ قَالَ ‏"‏ يَا أَبَا هِرٍّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ خُذْ فَأَعْطِهِمْ ‏"‏‏.‏ قَالَ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى، ثُمَّ يَرُدُّ عَلَىَّ الْقَدَحَ، فَأُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى، ثُمَّ يَرُدُّ عَلَىَّ الْقَدَحَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى، ثُمَّ يَرُدُّ عَلَىَّ الْقَدَحَ، حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ رَوِيَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ، فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدِهِ فَنَظَرَ إِلَىَّ فَتَبَسَّمَ فَقَالَ ‏"‏ أَبَا هِرٍّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ بَقِيتُ أَنَا وَأَنْتَ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ صَدَقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اقْعُدْ فَاشْرَبْ ‏"‏‏.‏ فَقَعَدْتُ فَشَرِبْتُ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ اشْرَبْ ‏"‏‏.‏ فَشَرِبْتُ، فَمَا زَالَ يَقُولُ ‏"‏ اشْرَبْ ‏"‏‏.‏ حَتَّى قُلْتُ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ، مَا أَجِدُ لَهُ مَسْلَكًا‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَأَرِنِي ‏"‏‏.‏ فَأَعْطَيْتُهُ الْقَدَحَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَسَمَّى، وَشَرِبَ الْفَضْلَةَ‏.‏

Përkthimi

Më ka treguar Ebu Nuajmi, afërsisht gjysmën e këtij hadithi. Na ka treguar Omer ibn Dherri, na ka treguar Muxhahidi se Ebu Hurejra thoshte:

"Për Allahun, të Cilit nuk ka zot tjetër përveç Tij, nganjëherë nga uria mbështetesha me bark në tokë dhe nganjëherë lidhja gur në bark nga uria. Një ditë u ula në rrugën prej së cilës ata dilnin. Kaloi Ebu Bekri dhe unë e pyeta për një ajet nga Libri i Allahut, por nuk e pyeta për gjë tjetër veçse që ai të më ngopte, mirëpo ai kaloi dhe nuk e bëri këtë. Pastaj kaloi Omeri dhe e pyeta edhe atë për një ajet nga Libri i Allahut, por nuk e pyeta për gjë tjetër veçse që ai të më ngopte, mirëpo edhe ai kaloi dhe nuk e bëri këtë. Më pas kaloi Ebul-Kasimi ﷺ, i cili buzëqeshi kur më pa, sepse e dinte çfarë kisha në shpirt dhe çfarë dukej në fytyrën time, pastaj tha: 'O Ebu Hirr!' Unë thashë: 'Urdhëro, o i Dërguari i Allahut ﷺ!' Tha: 'Eja me mua.' Ai shkoi dhe unë e ndoqa. Hyri në shtëpi, kërkoi leje dhe m'u dha leja të hyja. Gjeti qumësht në një enë dhe tha: 'Nga ky qumësht?' Thanë: 'Ta ka dhuruar filani ose filanja.' Tha: 'O Ebu Hirr!' Thashë: 'Urdhëro, o i Dërguari i Allahut ﷺ!' Tha: 'Shko te banorët e Suffes dhe thirri ata tek unë.' Banorët e Suffes ishin mysafirët e Islamit; nuk kishin as familje, as pasuri, askënd për t'u mbështetur. Kur Profetit ﷺ i vinte sadaka, ua dërgonte atyre dhe nuk merrte asgjë prej saj, ndërsa kur i vinte dhuratë, u dërgonte atyre një pjesë dhe një pjesë e merrte për vete duke i bashkuar ata në të. Kjo më hidhëroi dhe thashë me vete: 'Çfarë është ky qumësht për banorët e Suffes? Unë isha më i denjë të pija një gllënjkë nga ky qumësht për të marrë fuqi, por kur vjen urdhri, më urdhërohet t'ua jap atyre! Çfarë do të më mbetet mua nga ky qumësht?' Megjithatë, bindja ndaj Allahut dhe të Dërguarit të Tij ﷺ ishte e pashmangshme. Shkova tek ata, i thirra dhe ata erdhën. Kërkuan leje, u dha leja dhe zunë vendet e tyre në shtëpi. Tha: 'O Ebu Hirr!' Thashë: 'Urdhëro, o i Dërguari i Allahut ﷺ!' Tha: 'Merre dhe jepua atyre.' Mora enën dhe fillova t'ia jepja burrit që pinte derisa të ngopej, pastaj ma kthente enën, ia jepja tjetrit që pinte derisa të ngopej dhe ma kthente, e kështu me radhë derisa të gjithë u ngopën. Në fund arrita te Pejgamberi ﷺ, i cili mori enën, e vendosi në dorë, më shikoi, buzëqeshi dhe tha: 'O Ebu Hirr!' Thashë: 'Urdhëro, o i Dërguari i Allahut ﷺ!' Tha: 'Kemi mbetur vetëm unë dhe ti.' Thashë: 'Ke thënë të vërtetën, o i Dërguari i Allahut ﷺ!' Tha: 'Ulhu dhe pi.' U ula dhe piva. Tha: 'Pi!' Dhe piva përsëri. Vazhdoi të më thoshte: 'Pi!', derisa thashë: 'Jo, për Atë që të ka dërguar me të Vërtetën, nuk kam më vend për të!' Tha: 'Atëherë jepma.' Ia dhashë enën, ai falënderoi Allahun, përmendi Emrin e Tij dhe piu atë që kishte mbetur.

Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.

Mesazhi kryesor

Profeti ﷺ ndau qumësht me nevojtarët dhe e la Ebu Hurejrën të pinte i fundit.

Sfondi dhe arsyeja

Ebu Hurejra tregon se, nga uria, u kërkonte ndihmë kalimtarëve. Profeti ﷺ e kuptoi gjendjen e tij, i la njerëzit e as-Suffas të ndanin qumështin dhe më pas e nxiti Ebu Hurejrën të pinte edhe ai.

Shpjegimi i fjalëve të vështira
Ahl as-Suffa

Shokë nevojtarë që banonin pranë xhamisë në Medinë dhe kishin pak ose aspak mjete të tyret.

sadaka

Lëmoshë vullnetare që jepet për të ndihmuar nevojtarët.

të lidhësh një gur në bark

Një veprim që Ebu Hurejra e përshkruan si mënyrë për të lehtësuar dhimbjen e urisë së madhe.

Çfarë nxjerrin dijetarët prej saj

Dijetarët klasikë nxjerrin prej kësaj se udhëheqësi duhet të kujdeset për nevojtarët dhe se ushqimi i marrë si sadaka mund të trajtohet ndryshe nga ai i marrë si dhuratë. Profeti ﷺ ua dha njerëzve të as-Suffas sadakanë që kishte marrë, ndërsa nga një dhuratë mund të merrte vetë dhe i lejoi edhe ata ta ndanin. Përcjellja tregon gjithashtu vlerën e bindjes, durimit dhe bujarisë, si dhe vërteton një mrekulli që Allahu ia dhuroi Profetit të Tij ﷺ.

Mësime për sot
  1. Ndaje atë që ke me njerëzit në nevojë, edhe kur rezervat e tua janë të kufizuara.
  2. Vëre shenjat e urisë ose të varfërisë dhe ofro ndihmë pa kërkuar fillimisht shpjegime.
  3. Zbato një urdhër të drejtë dhe beso se bujaria nuk nënkupton humbje të dinjitetit.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde

Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.