Sahih al-Bukhari, hadithi 7305
Transmetuar nga Umar ibn al-Khattab. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Umar ibn al-Khattab
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ النَّصْرِيُّ، وَكَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ ذَكَرَ لِي ذِكْرًا مِنْ ذَلِكَ فَدَخَلْتُ عَلَى مَالِكٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ انْطَلَقْتُ حَتَّى أَدْخُلَ عَلَى عُمَرَ أَتَاهُ حَاجِبُهُ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ يَسْتَأْذِنُونَ. قَالَ نَعَمْ. فَدَخَلُوا فَسَلَّمُوا وَجَلَسُوا. فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ. فَأَذِنَ لَهُمَا. قَالَ الْعَبَّاسُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ الظَّالِمِ. اسْتَبَّا. فَقَالَ الرَّهْطُ عُثْمَانُ وَأَصْحَابُهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنَهُمَا وَأَرِحْ أَحَدَهُمَا مِنَ الآخَرِ. فَقَالَ اتَّئِدُوا أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ، هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ". يُرِيدُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَفْسَهُ. قَالَ الرَّهْطُ قَدْ قَالَ ذَلِكَ. فَأَقْبَلَ عُمَرُ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ذَلِكَ. قَالاَ نَعَمْ. قَالَ عُمَرُ فَإِنِّي مُحَدِّثُكُمْ عَنْ هَذَا الأَمْرِ، إِنَّ اللَّهَ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَالِ بِشَىْءٍ لَمْ يُعْطِهِ أَحَدًا غَيْرَهُ، فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ {مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ} الآيَةَ، فَكَانَتْ هَذِهِ خَالِصَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ وَاللَّهِ مَا احْتَازَهَا دُونَكُمْ وَلاَ اسْتَأْثَرَ بِهَا عَلَيْكُمْ، وَقَدْ أَعْطَاكُمُوهَا وَبَثَّهَا فِيكُمْ، حَتَّى بَقِيَ مِنْهَا هَذَا الْمَالُ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَتِهِمْ مِنْ هَذَا الْمَالِ، ثُمَّ يَأْخُذُ مَا بَقِيَ فَيَجْعَلُهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ، فَعَمِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِذَلِكَ حَيَاتَهُ، أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُونَ ذَلِكَ فَقَالُوا نَعَمْ. ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ أَنْشُدُكُمَا اللَّهَ هَلْ تَعْلَمَانِ ذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ. ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ نَبِيَّهُ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَقَبَضَهَا أَبُو بَكْرٍ فَعَمِلَ فِيهَا بِمَا عَمِلَ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَأَنْتُمَا حِينَئِذٍ ـ وَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ ـ تَزْعُمَانِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ فِيهَا كَذَا، وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّهُ فِيهَا صَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ، ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ. فَقَبَضْتُهَا سَنَتَيْنِ أَعْمَلُ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، ثُمَّ جِئْتُمَانِي وَكَلِمَتُكُمَا عَلَى كَلِمَةٍ وَاحِدَةٍ وَأَمْرُكُمَا جَمِيعٌ، جِئْتَنِي تَسْأَلُنِي نَصِيبَكَ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ، وَأَتَانِي هَذَا يَسْأَلُنِي نَصِيبَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا فَقُلْتُ إِنْ شِئْتُمَا دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا، عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ وَمِيثَاقَهُ تَعْمَلاَنِ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِمَا عَمِلَ فِيهَا أَبُو بَكْرٍ وَبِمَا عَمِلْتُ فِيهَا مُنْذُ وَلِيتُهَا، وَإِلاَّ فَلاَ تُكَلِّمَانِي فِيهَا. فَقُلْتُمَا ادْفَعْهَا إِلَيْنَا بِذَلِكَ. فَدَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا بِذَلِكَ، أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ دَفَعْتُهَا إِلَيْهِمَا بِذَلِكَ قَالَ الرَّهْطُ نَعَمْ. فَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا بِذَلِكَ. قَالاَ نَعَمْ. قَالَ أَفَتَلْتَمِسَانِ مِنِّي قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ فَوَالَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ لاَ أَقْضِي فِيهَا قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ، فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهَا فَادْفَعَاهَا إِلَىَّ، فَأَنَا أَكْفِيكُمَاهَا.
Malik bin Aus en-Nasri tregoi: Shkova tek Omeri dhe u ula pranë tij. Ndërsa isha ulur, erdhi portieri i tij, Jerfa, dhe tha:
"Osmani, Abdurrahmani, Zubejri dhe Sa'di kërkojnë leje për të hyrë." Omeri u dha leje. Ata hynë, dhanë selam dhe u ulën. Më pas portieri erdhi dhe tha: "T'i lejoj edhe Aliun dhe Abbasin?" Omeri u dha leje të hynin. Abbasi tha: "O Prijës i Besimtarëve! Gjyko midis meje dhe këtij zullumqari (Aliut)." Midis tyre kishte lindur një mosmarrëveshje rreth pronës së Benu Nadirit. Osmani dhe shokët e tij thanë: "O Prijës i Besimtarëve! Gjyko midis tyre dhe çliroje njërin nga tjetri." Omeri tha: "Qëndroni të qetë! Ju betoj në Allahun, me lejen e të Cilit qëndrojnë qiejt dhe toka: A e dini se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: 'Ne nuk lëmë trashëgimi; ajo që lëmë është sadaka', dhe me këtë i Dërguari i Allahut ﷺ e kishte fjalën për veten?" Grupi tha: "Ai me siguri e ka thënë këtë." Pastaj Omeri u drejtua nga Aliu dhe Abbasi duke thënë: "Ju betoj në Allah, a e dini ju të dy se i Dërguari i Allahut ﷺ e ka thënë këtë?" Të dy u përgjigjën: "Po." Omeri tha: "Tani po ju flas për këtë çështje. Allahu e ka veçuar të Dërguarin e Tij ﷺ me një pjesë të kësaj pasurie që nuk ia ka dhënë askujt tjetër, pasi Allahu thotë: 'Atë që Allahu i dha si fej të Dërguarit të Tij...' (59:6). Pra, kjo pasuri ishte ekskluzivisht për të Dërguarin e Allahut ﷺ. Megjithatë, ai nuk e mori atë duke ju përjashtuar juve, as nuk e mbajti vetëm për vete, por jua dha dhe e shpërndau midis jush derisa mbeti kjo sasi. Pejgamberi ﷺ shpenzonte nga kjo pasuri për nevojat vjetore të familjes së tij, dhe mbetjen e trajtonte si pasuri të Allahut duke e shpenzuar në rrugën e Tij. Pejgamberi ﷺ veproi kështu gjatë gjithë jetës së tij. Ju betoj në Allah, a e dini këtë?" Ata u përgjigjën: "Po." Pastaj ai iu drejtua Aliut dhe Abbasit: "Ju betoj në Allah, a e dini këtë ju të dy?" Ata thanë: "Po." Omeri vazhdoi: "Pastaj Allahu e mori shpirtin e Pejgamberit të Tij ﷺ. Ebu Bekri tha: 'Unë jam kujdestari i të Dërguarit të Allahut ﷺ', dhe e mori këtë pasuri duke e administruar ashtu siç vepronte i Dërguari i Allahut ﷺ, ndërsa ju të dy ishit të pranishëm." Pastaj ai iu drejtua Aliut dhe Abbasit: "Ju të dy pretendoni se Ebu Bekri veproi kështu e ashtu në administrimin e kësaj pasurie, por Allahu e di se ai ishte i sinqertë, i devotshëm, i mençur dhe ndjekës i së vërtetës në administrimin e saj. Pastaj Allahu e mori shpirtin e Ebu Bekrit, dhe unë thashë: 'Unë jam kujdestari i të Dërguarit të Allahut ﷺ dhe i Ebu Bekrit.' E mora këtë pasuri për dy vjet dhe e administrova ashtu siç vepronin i Dërguari i Allahut ﷺ dhe Ebu Bekri. Pastaj ju të dy erdhët tek unë me të njëjtën kërkesë; fjala juaj ishte një dhe çështja juaj e përbashkët. (O Abbas!) Ti erdhe tek unë duke kërkuar pjesën tënde nga pasuria e djalit të vëllait tënd; dhe ky (Aliu) erdhi tek unë duke kërkuar pjesën e gruas së tij nga pasuria e babait të saj. Unë ju thashë të dyve: 'Nëse dëshironi, do t'jua dorëzoj me kusht që të merrni besën dhe premtimin para Allahut se do ta administroni ashtu siç veproi i Dërguari i Allahut ﷺ, ashtu siç veproi Ebu Bekri dhe ashtu siç kam vepruar unë qëkur e kam marrë në dorëzim. Përndryshe, mos më flisni më për këtë.' Ju thatë: 'Na e dorëzo me atë kusht.' Dhe unë jua dorëzova me atë kusht. Ju betoj në Allah, a ua dorëzova me atë kusht?" Grupi tha: "Po." Pastaj ai iu drejtua Aliut dhe Abbasit: "Ju betoj në Allah, a jua dorëzova me atë kusht?" Ata thanë: "Po." Omeri tha: "A kërkoni tani nga unë një gjykim tjetër përveç kësaj? Pasha Atë me lejen e të Cilit qëndrojnë qiejt dhe toka, nuk do të jap asnjë gjykim tjetër përveç kësaj derisa të vijë Ora (Kiameti). Nëse nuk jeni në gjendje ta administroni këtë pasuri, atëherë kthejani mua, sepse unë do të jem i mjaftueshëm për të në vendin tuaj."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
ʿUmeri e mbajti administrimin e pasurisë sipas praktikës së Profetit ﷺ.
ʿUmeri trajton një mosmarrëveshje mes ʿAlīut dhe al-ʿAbbāsit për administrimin e pasurisë që kishte lënë Profeti ﷺ. Ai u kujton të pranishmëve thënien se ajo që lënë profetët administrohet si sadaka, si edhe marrëveshjet sipas të cilave pasuria iu besua të dyve.
Pasuri që i kalon bashkësisë myslimane pa luftë dhe administrohet sipas rregullave.
Lëmoshë; këtu nënkupton pasuri që nuk ndahet si trashëgimi, por administrohet për të mirën e përgjithshme.
Një administrator ose pasues përgjegjës që kujdeset për një çështje në emër të të tjerëve.
Dijetarët klasikë nxjerrin nga thënia e Profetit ﷺ se trashëgimia e tij nuk ndahet mes trashëgimtarëve si një trashëgimi e zakonshme, por administrohet si pasuri për bamirësi. ʿUmeri thekson se administruesi duhet të ndjekë praktikën e njohur të Profetit ﷺ, të mbulojë nevojat vjetore të familjes së tij dhe pjesën e mbetur ta përdorë për interesin e përgjithshëm. Dijetarët diskutojnë shtrirjen e saktë juridike të kësaj rregulle; katër shkollat juridike sunite e pranojnë rregullin e posaçëm për pasurinë e Profetit ﷺ dhe e trajtojnë administrimin e saj si përgjegjësi, jo si pronë personale.
- Në një mosmarrëveshje për pasurinë, para se të japësh gjykim, paraqit me kujdes marrëveshjet dhe burimet e besueshme.
- Kush administron pasuri të përbashkët duhet të respektojë qëllimin e saj dhe të japë llogari për përdorimin e saj.
- Përcakto qartë kushtet e administrimit të deleguar dhe mbaje premtimin që ke pranuar.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.