Sahih al-Bukhari, hadithi 755
Transmetuar nga Jabir ibn Samura. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Jabir ibn Samura
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ شَكَا أَهْلُ الْكُوفَةِ سَعْدًا إِلَى عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ فَعَزَلَهُ وَاسْتَعْمَلَ عَلَيْهِمْ عَمَّارًا، فَشَكَوْا حَتَّى ذَكَرُوا أَنَّهُ لاَ يُحْسِنُ يُصَلِّي، فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَقَالَ يَا أَبَا إِسْحَاقَ إِنَّ هَؤُلاَءِ يَزْعُمُونَ أَنَّكَ لاَ تُحْسِنُ تُصَلِّي قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ أَمَّا أَنَا وَاللَّهِ فَإِنِّي كُنْتُ أُصَلِّي بِهِمْ صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا أَخْرِمُ عَنْهَا، أُصَلِّي صَلاَةَ الْعِشَاءِ فَأَرْكُدُ فِي الأُولَيَيْنِ وَأُخِفُّ فِي الأُخْرَيَيْنِ. قَالَ ذَاكَ الظَّنُّ بِكَ يَا أَبَا إِسْحَاقَ. فَأَرْسَلَ مَعَهُ رَجُلاً أَوْ رِجَالاً إِلَى الْكُوفَةِ، فَسَأَلَ عَنْهُ أَهْلَ الْكُوفَةِ، وَلَمْ يَدَعْ مَسْجِدًا إِلاَّ سَأَلَ عَنْهُ، وَيُثْنُونَ مَعْرُوفًا، حَتَّى دَخَلَ مَسْجِدًا لِبَنِي عَبْسٍ، فَقَامَ رَجُلٌ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ أُسَامَةُ بْنُ قَتَادَةَ يُكْنَى أَبَا سَعْدَةَ قَالَ أَمَّا إِذْ نَشَدْتَنَا فَإِنَّ سَعْدًا كَانَ لاَ يَسِيرُ بِالسَّرِيَّةِ، وَلاَ يَقْسِمُ بِالسَّوِيَّةِ، وَلاَ يَعْدِلُ فِي الْقَضِيَّةِ. قَالَ سَعْدٌ أَمَا وَاللَّهِ لأَدْعُوَنَّ بِثَلاَثٍ، اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ عَبْدُكَ هَذَا كَاذِبًا، قَامَ رِيَاءً وَسُمْعَةً فَأَطِلْ عُمْرَهُ، وَأَطِلْ فَقْرَهُ، وَعَرِّضْهُ بِالْفِتَنِ، وَكَانَ بَعْدُ إِذَا سُئِلَ يَقُولُ شَيْخٌ كَبِيرٌ مَفْتُونٌ، أَصَابَتْنِي دَعْوَةُ سَعْدٍ. قَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ فَأَنَا رَأَيْتُهُ بَعْدُ قَدْ سَقَطَ حَاجِبَاهُ عَلَى عَيْنَيْهِ مِنَ الْكِبَرِ، وَإِنَّهُ لَيَتَعَرَّضُ لِلْجَوَارِي فِي الطُّرُقِ يَغْمِزُهُنَّ.
Na ka treguar Musai, i cili tha: Na ka treguar Ebu Avaneh, i cili tha: Na ka treguar Abdul-Melik ibn Umejri, nga Xhabir ibn Semureh, i cili tha: Banorët e Kufes u ankuan tek Omeri – Allahu qoftë i kënaqur me të – kundër Sa'dit, ndaj ai e shkarkoi dhe emëroi në vend të tij Ammarin. Ata vazhduan të ankoheshin derisa përmendën se ai nuk di të falet siç duhet. Omeri dërgoi dikë ta thërriste dhe i tha:
"O Ebu Is'hak! Këta njerëz pretendojnë se ti nuk di të falesh siç duhet." Ebu Is'haku u përgjigj: "Për Zotin, unë kam falur me ta namazin ashtu siç falej i Dërguari i Allahut ﷺ dhe nuk kam lënë mangët asgjë prej tij. Falesha namazin e jacisë duke i zgjatur dy reqatet e para dhe duke i shkurtuar dy të fundit." Omeri tha: "Këtë mendim kisha për ty, o Ebu Is'hak!" Më pas dërgoi me të një ose disa burra në Kufe që të pyesnin banorët për të. Ata nuk lanë xhami pa pyetur për të dhe të gjithë e lavdëronin, derisa hynë në një xhami të fisit Beni Abs. Atje u ngrit një burrë prej tyre, i quajtur Usame ibn Katadeh, me kunje Ebu Se'deh, dhe tha: "Meqenëse na ke vënë në be, po të them se Sa'di nuk udhëhihte vetë ushtrinë në fushata, nuk e shpërndante plaçkën e luftës në mënyrë të barabartë dhe nuk gjykonte me drejtësi." Sa'di tha: "Për Zotin, do t'i lutem Allahut për tri gjëra: O Allah, nëse ky robi Yt është gënjeshtar dhe është ngritur për t'u dukur dhe për famë, atëherë zgjatoja jetën, shtoja varfërinë dhe ekspozoje ndaj sprovave!" Më vonë, kur e pyesnin se si ishte, ai përgjigjej: "Jam një plak i sprovuar; më ka zënë lutja e Sa'dit." Abdul-Meliku thotë: "E kam parë më vonë, vetullat i kishin rënë mbi sy nga pleqëria dhe ai ngacmonte vajzat e vogla në rrugë."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Saʿdi i hodhi poshtë akuzat e padrejta me fakte dhe iu lut Allahut për drejtësi.
Banorët e Kufës iu ankuan ʿUmarit për Saʿd ibn Abi Waqqas, ndër të tjera për namazin dhe qeverisjen e tij. ʿUmari urdhëroi që ankesat të hetoheshin; Saʿdi i mohoi dhe bëri një lutje kundër njeriut që, sipas tij, e kishte akuzuar rrejshëm.
Një njësi namazi që përbëhet nga qëndrime dhe lexime të përcaktuara.
Të veprosh që të të shohin ose të të lavdërojnë të tjerët.
Pasuri e marrë nga kundërshtari gjatë luftës.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se drejtuesit duhet t’i hetojnë ankesat me seriozitet dhe të mos mbështeten vetëm te akuzat. Sahabiu Saʿd përmend mënyrën si falej si përgjigje ndaj kritikave, ndërsa ʿUmari konsulton dëshmitarë në Kufa. Përcjellja thekson gjithashtu se akuzat e rreme janë të rënda dhe se lejohet t’i lutesh Allahut për drejtësi; ajo nuk është nxitje e përgjithshme për të mallkuar nga zemërimi.
- Shqyrtoje me kujdes një ankesë dhe dëgjoje personin për të cilin bëhet fjalë para se të gjykosh.
- Verifikoji pretendimet serioze te dëshmitarë të besueshëm përpara se t’i përhapësh më tej.
- Ndiqe sunetin e njohur në namaz dhe kërko udhëzim nga një person i ditur nëse ke dyshime për mënyrën e faljes.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.