การละหมาด · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 1003

รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: การละหมาด
سنن أبي داود
ใครเป็นผู้รายงาน?

จาก Abu Dawud ย้อนสายรายงานไปถึง Amr ibn Dinar

Sahih (เชื่อถือได้)
  1. 1Yahya ibn Musa al‑Balkhiรายงานต่อ Abu Dawudيَحْيَى بْنُ مُوسَى الْبَلْخِيُّ
  2. 2Abd ar‑Razzaqعَبْدُ الرَّزَّاقِ
  3. 3Ibn Jurayjابْنُ جُرَيْجٍ
  4. 4Amr ibn Dinarعَمْرُو بْنُ دِينَارٍ

เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى الْبَلْخِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، أَنَّ أَبَا مَعْبَدٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَفْعَ الصَّوْتِ لِلذِّكْرِ حِينَ يَنْصَرِفُ النَّاسُ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ كَانَ ذَلِكَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ كُنْتُ أَعْلَمُ إِذَا انْصَرَفُوا بِذَلِكَ وَأَسْمَعُهُ ‏.‏

คำแปล

ยะห์ยา บิน มูซา อัลบัลคี ได้เล่าให้เราฟัง อับดุรเราะซอก ได้เล่าให้เราฟัง อิบนุ ญุรอยจ์ ได้บอกแก่ฉัน อัมร์ บิน ดีนาร ได้บอกพวกเราว่า อบู มะอ์บัด ทาสที่ถูกปลดปล่อยของอิบนุ อับบาส ได้บอกเขาว่า อิบนุ อับบาส ได้แจ้งแก่เขาว่า การเปล่งเสียงดังเพื่อรำลึกถึงAllah เมื่อผู้คนเสร็จสิ้นจากการละหมาดฟัรฎูนั้น เป็นสิ่งที่ปฏิบัติกันในสมัยของท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ และอิบนุ อับบาส กล่าวว่า

"ฉันมักจะรู้ได้ว่าพวกเขาละหมาดเสร็จแล้วด้วยเสียงนั้น และฉันก็ได้ยินมัน"

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

ในสมัยของท่านนบี ﷺ มีการกล่าวซิกิรฺร่วมกันด้วยเสียงที่ได้ยินหลังละหมาดฟัรฎู

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
ซิกิรฺ

การรำลึกถึงอัลลอฮ์ด้วยถ้อยคำสรรเสริญ เช่น ตัสบีห์และตะห์มีด

ละหมาดฟัรฎู

หนึ่งในละหมาดห้าเวลาประจำวัน ซึ่งมุสลิมทุกคนต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนด

เปล่งเสียง

กล่าวซิกิรฺให้ได้ยิน หะดีษนี้ไม่ได้กำหนดระดับเสียงหรือถ้อยคำเฉพาะ

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

บรรดานักวิชาการ รวมถึงอิมามอัชชาฟิอี ได้อภิปรายหะดีษนี้ร่วมกับรายงานอื่น ๆ เกี่ยวกับการกล่าวซิกิรฺหลังละหมาด พวกเขาเข้าใจว่าหะดีษนี้เป็นหลักฐานว่าอนุญาตให้กล่าวซิกิรฺด้วยเสียงที่ได้ยินหลังละหมาดฟัรฎู และการปฏิบัติเช่นนี้มีอยู่ในสมัยของท่านนบี ﷺ อย่างไรก็ตาม หะดีษนี้ไม่ได้กำหนดให้ต้องกล่าวเสียงดังตลอดเวลา ควรพิจารณาหะดีษอื่น ๆ และสถานการณ์ โดยกล่าวซิกิรฺโดยไม่รบกวนผู้อื่น

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. จัดเวลาให้ซิกิรฺหลังละหมาดฟัรฎู และเรียนรู้ถ้อยคำสรรเสริญกับดุอาอ์ที่เป็นที่รู้จัก
  2. กล่าวซิกิรฺให้ได้ยินในบางครั้งเมื่อเหมาะสม แต่คำนึงถึงผู้ที่กำลังละหมาด อ่านหนังสือ หรือจำเป็นต้องพักผ่อน
  3. ปฏิบัติตามแนวทางที่มีรายงานไว้ โดยไม่กำหนดให้ทุกคนต้องใช้ระดับเสียงแบบเดียวกัน
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี