Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 1626
รายงานโดย Abdullah ibn Mas'ud พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
จาก Abu Dawud ย้อนสายรายงานไปถึงท่านนบี ﷺ
- 1Al‑Hasan ibn Aliรายงานต่อ Abu Dawudالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ
- 2Yahya ibn Adamيَحْيَى بْنُ آدَمَ
- 3Sufyanسُفْيَانُ
- 4Hakim ibn Jubayrحَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ
- 5Muhammad ibn Abd ar‑Rahman ibn Yazidمُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ
- 6บิดาของเขา Abdأَبِيهِ
- 7Abdullahعَبْدِ اللَّهِ
- 8ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ سَأَلَ وَلَهُ مَا يُغْنِيهِ جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ خُمُوشٌ - أَوْ خُدُوشٌ - أَوْ كُدُوحٌ - فِي وَجْهِهِ " . فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْغِنَى قَالَ " خَمْسُونَ دِرْهَمًا أَوْ قِيمَتُهَا مِنَ الذَّهَبِ " . قَالَ يَحْيَى فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ لِسُفْيَانَ حِفْظِي أَنَّ شُعْبَةَ لاَ يَرْوِي عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ فَقَالَ سُفْيَانُ فَقَدْ حَدَّثَنَاهُ زُبَيْدٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ .
อัล-หะซัน บิน อะลี ได้เล่าให้เราฟัง ยะห์ยา บิน อาดัม ได้เล่าให้เราฟัง ซุฟยาน ได้เล่าให้เราฟัง โดยเขาได้รับรายงานจาก ฮากีม บิน ญุบัยร์ จาก มุฮัมมัด บิน อับดุรเราะห์มาน บิน ยะซีด จากบิดาของเขา จากอับดุลลอฮ์ เขากล่าวว่า ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ กล่าวว่า
"ผู้ใดขอทานทั้งที่มีทรัพย์สินเพียงพอ ในวันกิยามะฮ์ เขาจะมาด้วยรอยข่วน รอยขีด หรือบาดแผลบนใบหน้า" มีผู้ถามว่า "โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ อะไรคือความเพียงพอ?" ท่านตอบว่า "ห้าสิบดิรฮัม หรือมูลค่าเทียบเท่าในรูปของทองคำ" ยะห์ยา กล่าวว่า อับดุลลอฮ์ บิน อุสมาน กล่าวกับซุฟยานว่า "ตามที่ฉันจำได้ ชุอ์บะฮ์มิได้รายงานจากฮากีม บิน ญุบัยร์" ซุฟยานจึงกล่าวว่า "แต่ซุบัยด์ได้ถ่ายทอดหะดีษนี้แก่เราจากมุฮัมมัด บิน อับดุรเราะห์มาน บิน ยะซีด"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
การขอทานโดยไม่มีความจำเป็นทั้งที่มีทรัพย์สินเพียงพอ ทำให้ศักดิ์ศรีของตนเสื่อมเสีย
เป็นเกณฑ์ที่ระบุไว้ในหะดีษนี้เพื่อแสดงถึงการมีทรัพย์สินเพียงพอ ไม่ใช่จำนวนเงินที่ใช้ได้ตลอดกาลกับทุกสถานการณ์โดยไม่พิจารณารายละเอียดเพิ่มเติม
เป็นถ้อยคำเตือนที่บรรยายถึงร่องรอยบนใบหน้าในวันแห่งการฟื้นคืนชีพ
บรรดานักวิชาการอนุมานจากหะดีษนี้ว่า การขอทานโดยไม่จำเป็นเป็นสิ่งที่ถูกตำหนิอย่างร้ายแรง และมุสลิมควรรักษาศักดิ์ศรีของตนด้วยการหาเลี้ยงชีพด้วยตนเองเมื่อสามารถทำได้ จำนวนห้าสิบดิรฮัมที่กล่าวถึงในตัวบทเป็นเกณฑ์หนึ่ง แต่ทรัพย์สินและความจำเป็นต้องพิจารณาควบคู่กับสภาพการณ์ของแต่ละคนและค่าใช้จ่ายที่จำเป็นด้วย ข้อห้ามนี้ไม่ได้เป็นการชักชวนให้ปฏิเสธความช่วยเหลือแก่ผู้ขัดสน ผู้ที่เดือดร้อนจริงสามารถขอความช่วยเหลือได้ และมีสิทธิได้รับความช่วยเหลือจากแหล่งที่อนุญาต
- ก่อนขอเงิน ให้พิจารณาอย่างตรงไปตรงมาว่าคุณสามารถรับผิดชอบค่าใช้จ่ายที่จำเป็นด้วยตนเองได้หรือไม่
- ช่วยเหลือผู้ที่เดือดร้อนจริงด้วยความเคารพ โดยไม่ทำลายศักดิ์ศรีของเขา
- พยายามสร้างแหล่งรายได้ที่เหมาะสม และขอบคุณต่อสิ่งที่คุณมี
หะดีษนี้เตือนว่าผู้ที่เอาแต่ขอจากผู้คนจะปรากฏตัวในวันแห่งการฟื้นคืนชีพโดยไม่มีเนื้อบนใบหน้า จึงเน้นย้ำถึงความร้ายแรงของการขอทานโดยไม่มีความจำเป็นอันชอบธรรม
Sunan Abi Dawud · #1627 (Sahih)หะดีษนี้เล่าถึงผู้ที่ขอความช่วยเหลือและได้รับคำแนะนำให้พยายามด้วยตนเอง เป็นการเสริมหลักการพึ่งพาตนเอง
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี