หนังสือว่าด้วยสิ่งของที่เก็บได้ · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 1704

รายงานโดย Zaid ibn Khalid al-Juhani พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: หนังสือว่าด้วยสิ่งของที่เก็บได้
سنن أبي داود
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Zaid ibn Khalid al-Juhani

Sahih (เชื่อถือได้)

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرَ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ ‏"‏ عَرِّفْهَا سَنَةً ثُمَّ اعْرِفْ وِكَاءَهَا وَعِفَاصَهَا ثُمَّ اسْتَنْفِقْ بِهَا فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ فَقَالَ ‏"‏ خُذْهَا فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الإِبِلِ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ - أَوِ احْمَرَّ وَجْهُهُ - وَقَالَ ‏"‏ مَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا حِذَاؤُهَا وَسِقَاؤُهَا حَتَّى يَأْتِيَهَا رَبُّهَا ‏"‏ ‏.‏

คำแปล

กุฏัยบะฮ์ บิน สะอีด รายงานว่า อิสมาอีล บิน ญะอฺฟัร รายงานจาก รบีอะฮ์ บิน อบี อับดุรเราะห์มาน จาก ยะซีด ทาสที่ถูกปลดปล่อยของอัลมุนบัอฺษ จาก ซัยด์ บิน คอลิด อัลญุฮะนีย์ ว่า มีชายคนหนึ่งถามท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เกี่ยวกับของที่เก็บได้ ท่านกล่าวว่า

"จงประกาศหาเจ้าของเป็นเวลาหนึ่งปี แล้วจงจดจำเชือกและภาชนะบรรจุของมัน จากนั้นจึงนำไปใช้ประโยชน์ได้ หากเจ้าของมาพบก็จงคืนให้แก่เขา" ชายคนนั้นถามว่า "โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ แล้วแกะที่พลัดหลงล่ะครับ?" ท่านตอบว่า "จงเอาไปเถิด เพราะมันจะเป็นของคุณ หรือเป็นของพี่น้องของคุณ หรือไม่ก็เป็นอาหารของหมาป่า" เขาถามอีกว่า "โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ แล้วอูฐที่พลัดหลงล่ะครับ?" ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงโกรธจนแก้มทั้งสองแดงก่ำ หรือใบหน้าแดงก่ำ แล้วกล่าวว่า "เจ้าจะไปยุ่งกับมันทำไม? มันมีเท้าสำหรับเดินและมีกระเพาะเก็บน้ำติดตัวอยู่แล้ว จนกว่าเจ้าของของมันจะมาพบ"

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

สิ่งของที่เก็บได้ต้องประกาศแจ้งให้ทราบและดูแลโดยเคารพสิทธิในกรรมสิทธิ์ของเจ้าของ

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
ลุกเฏาะฮ์

สิ่งของที่มีผู้พบหลังจากเจ้าของทำหาย

วิกาอ์และอิฟาศ

สิ่งปิดผนึกและบรรจุภัณฑ์ของสิ่งของที่เก็บได้ ซึ่งเป็นลักษณะที่ช่วยให้เจ้าของจำได้

สัตว์เลี้ยงที่พลัดหลง

สัตว์ที่พลัดจากเจ้าของ หะดีษนี้แยกความแตกต่างระหว่างแกะกับอูฐ

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

บรรดานักวิชาการอนุมานว่า สิ่งของมีค่าที่เก็บได้ควรบอกรายละเอียดที่ทำให้ระบุได้ และประกาศตามหาเจ้าของเป็นเวลาหนึ่งปี เพื่อให้เจ้าของมาขอรับคืน แม้ผู้เก็บจะนำสิ่งของนั้นไปใช้หลังจากนั้น ก็ยังมีหน้าที่ต้องคืนหากเจ้าของมาปรากฏตัว สำนักกฎหมายอิสลามดั้งเดิมอภิปรายกฎเพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีและสถานที่ประกาศ ตลอดจนมูลค่าของสิ่งของ อาจนำแกะไปดูแลเพื่อป้องกันการสูญหายหรือถูกขโมยได้ ส่วนอูฐโดยทั่วไปควรปล่อยไว้ เพราะมันสามารถดำรงชีวิตได้เอง ทั้งสองกรณีกรรมสิทธิ์ของเจ้าของยังคงอยู่

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. จดบันทึกลักษณะและรายละเอียดของสิ่งของที่เก็บได้ และประกาศในสถานที่ที่เหมาะสมเพื่อให้เจ้าของจำได้
  2. ถือว่าสิ่งของที่เก็บได้เป็นทรัพย์สินที่ได้รับฝากไว้ และคืนให้เมื่อเจ้าของโดยชอบปรากฏตัว
  3. เมื่อพบสัตว์พลัดหลง ให้พิจารณาสิ่งที่จำเป็นเพื่อป้องกันอันตรายหรือการสูญหาย โดยไม่ละเลยสิทธิในกรรมสิทธิ์ของเจ้าของ
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี