Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 1846
รายงานโดย Abdullah ibn Umar พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Umar
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، سُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَمَّا يَقْتُلُ الْمُحْرِمُ مِنَ الدَّوَابِّ فَقَالَ " خَمْسٌ لاَ جُنَاحَ فِي قَتْلِهِنَّ عَلَى مَنْ قَتَلَهُنَّ فِي الْحِلِّ وَالْحَرَمِ الْعَقْرَبُ وَالْفَأْرَةُ وَالْحِدَأَةُ وَالْغُرَابُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ " .
อะห์มัด บิน ฮันบัล ได้เล่าให้เราฟัง ซุฟยาน บิน อุยัยนะฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง จากอัซ-ซุฮ์รีย์ จากซาลิม จากบิดาของเขา มีผู้ถามท่านนบีﷺ เกี่ยวกับสัตว์ที่มุห์ริม (ผู้ครองอิห์รอม) สามารถฆ่าได้ ท่านจึงกล่าวว่า
"มีสัตว์ห้าชนิดที่ไม่มีความผิดบาปในการฆ่ามัน ไม่ว่าจะเป็นในเขตหะรอมหรือนอกเขตหะรอม ได้แก่ แมงป่อง หนู เหยี่ยว กา และสุนัขที่กัดคน"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ผู้แสวงบุญที่อยู่ในอิห์รอมสามารถฆ่าสัตว์อันตรายห้าชนิดได้ แม้อยู่ในเขตหะรอม
ผู้ที่เข้าสู่สถานะอิห์รอมเพื่อประกอบพิธีฮัจญ์หรืออุมเราะห์
บริเวณหะรอมรอบมักกะฮ์ ซึ่งมีกฎพิเศษใช้บังคับ
นกล่าเหยื่อที่ในภาษาอาหรับเรียกว่า อัลฮิดาอะฮ์ (al-hidā’ah)
บรรดานักวิชาการอนุมานจากรายงานนี้ว่า สัตว์อันตรายที่กล่าวถึงสามารถถูกฆ่าได้แม้ขณะอยู่ในอิห์รอม และไม่ถือเป็นบาปแม้ในเขตหะรอม รายการนี้ระบุสัตว์ห้าชนิด แต่รายงานอื่นกล่าวถึงสัตว์อันตรายเพิ่มเติมด้วย ด้วยเหตุนี้ นักนิติศาสตร์จึงอภิปรายว่ากฎนี้ครอบคลุมสัตว์อื่นที่ก่ออันตรายหรือความเสียหายอย่างชัดเจนด้วยหรือไม่ การอนุญาตนี้มิใช่การอนุญาตอย่างครอบคลุมให้ฆ่าสัตว์โดยไม่มีเหตุผล เหตุผลสำคัญของการอนุญาตคือการป้องกันอันตราย
- ขณะอยู่ในอิห์รอม จงฆ่าสัตว์เฉพาะเมื่อเป็นหนึ่งในสัตว์อันตรายที่ระบุไว้ หรือเป็นภัยคุกคามที่ชัดเจน
- ปกป้องตนเองและผู้อื่นจากอันตราย แต่หลีกเลี่ยงการทำให้สัตว์ทุกข์ทรมานโดยไม่จำเป็น
- เรียนรู้กฎของอิห์รอมก่อนประกอบพิธีฮัจญ์ เพื่อใช้ข้อยกเว้นอย่างรอบคอบ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี