Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 1901
รายงานโดย Aishah bint Abi Bakr พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Aishah bint Abi Bakr
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ أَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَعَالَى { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ } فَمَا أَرَى عَلَى أَحَدٍ شَيْئًا أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا . قَالَتْ عَائِشَةُ كَلاَّ لَوْ كَانَ كَمَا تَقُولُ كَانَتْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي الأَنْصَارِ كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ وَكَانَتْ مَنَاةُ حَذْوَ قُدَيْدٍ وَكَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا جَاءَ الإِسْلاَمُ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ } .
อัล-กะอ์นะบีย์รายงานจากมาลิก จากฮิชาม บิน อุรวะห์ และอิบนุ ซัรห์รายงานจากอิบนุ วะฮับ จากมาลิก จากฮิชาม บิน อุรวะห์ จากบิดาของเขา ท่านกล่าวว่า: ขณะที่ยังเด็ก ข้าพเจ้าได้ถามอาอิชะห์ ภรรยาของท่านนบีﷺ ว่า
"ท่านคิดอย่างไรเกี่ยวกับดำรัสของอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า 'แท้จริง อัศ-เศาะฟาและอัล-มัรวะห์เป็นสัญลักษณ์แห่งอัลลอฮ์' ? ข้าพเจ้าคิดว่าหากผู้ใดไม่เดินเวียนระหว่างเขาทั้งสอง ก็ไม่เป็นไร" อาอิชะห์ตอบว่า "หามิได้! หากเป็นดังที่ท่านกล่าว โองการก็คงจะระบุว่า 'ไม่เป็นการบาปหากเขาจะไม่เดินเวียนระหว่างนั้น' แท้จริงโองการนี้ถูกประทานลงมาเกี่ยวกับชาวอันศอร เดิมทีพวกเขาเคยครองเอียะห์รอมเพื่อมานาต ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับกุดัยด์ ดังนั้นพวกเขาจึงลังเลใจที่จะเดินเวียนระหว่างอัศ-เศาะฟาและอัล-มัรวะห์ เมื่ออิสลามมาถึง พวกเขาจึงสอบถามเรื่องนี้ต่อเราะสูลุลลอฮ์ﷺ อัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งจึงทรงประทานโองการว่า 'แท้จริง อัศ-เศาะฟาและอัล-มัรวะห์เป็นสัญลักษณ์แห่งอัลลอฮ์'"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
อาอิชะฮ์อธิบายว่าเหตุใดผู้ศรัทธาจึงเดินระหว่างอัศเศาะฟาและอัลมัรวะฮ์
ชาวอันศอรลังเลที่จะเดินระหว่างอัศเศาะฟาและอัลมัรวะฮ์ เพราะก่อนอิสลามพวกเขาเคารพบูชามะนาตและเชื่อมโยงการแสวงบุญนั้นกับมะนาต เมื่อพวกเขาถามท่านนบี ﷺ เกี่ยวกับเรื่องนี้ โองการที่นับอัศเศาะฟาและอัลมัรวะฮ์เป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมของอัลลอฮ์ก็ถูกประทานลงมา
ชาวมะดีนะฮ์ผู้สนับสนุนท่านนบี ﷺ และมุสลิมยุคแรก
รูปเคารพที่ชาวอาหรับบางกลุ่มเคารพบูชาก่อนอิสลาม
สัญลักษณ์และการปฏิบัติอันศักดิ์สิทธิ์ที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดไว้เพื่อการเคารพภักดี
บรรดานักวิชาการใช้อรรถาธิบายของอาอิชะฮ์เพื่อชี้ให้เห็นว่า ถ้อยคำในโองการที่ว่า “ไม่มีบาป” มีไว้เพื่อขจัดความลังเลก่อนหน้านี้ของชาวอันศอร มิได้หมายความว่าการสะอีย์ไม่มีความสำคัญ สำนักกฎหมายซุนนีทั้งสี่ถือว่าการสะอีย์ระหว่างอัศเศาะฟาและอัลมัรวะฮ์เป็นส่วนหนึ่งที่บัญญัติไว้ของฮัจญ์และอุมเราะฮ์ แม้จะมีความเห็นต่างกันเกี่ยวกับสถานะทางกฎหมายที่แน่ชัดและผลของการละเว้น
- อ่านโองการโดยพิจารณาคำอธิบายของบรรดาศอฮาบะฮ์และเหตุการณ์ที่พวกเขาเล่าไว้
- ประกอบพิธีสะอีย์ระหว่างอัศเศาะฟาและอัลมัรวะฮ์ในฐานะส่วนหนึ่งของฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์
- ขอคำอธิบายจากผู้รู้เมื่อถ้อยคำในวิวรณ์ทำให้เกิดความสับสน
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี