Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 2924
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، وَالَّذِينَ، آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا فَكَانَ الأَعْرَابِيُّ لاَ يَرِثُ الْمُهَاجِرَ وَلاَ يَرِثُهُ الْمُهَاجِرُ فَنَسَخَتْهَا فَقَالَ { وَأُولُو الأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ }
อะห์มัด บิน มุฮัมมัด ได้เล่าให้เราฟัง อะลี บิน ฮุเซน ได้เล่าให้เราฟัง จากบิดาของเขา จากยะซีด อัน-นะห์วี จากอิกเราะมะฮ์ จากอิบนุ อับบาส เกี่ยวกับโองการที่ว่า
"บรรดาผู้ศรัทธาและอพยพ... และบรรดาผู้ศรัทธาแต่มิได้อพยพ" ในเวลานั้นชาวเบดูอิน (ผู้ที่ไม่ได้อพยพ) ไม่สามารถรับมรดกจากผู้ مهاجرได้ และผู้ مهاجر ก็ไม่สามารถรับมรดกจากเขาได้เช่นกัน ต่อมาบทบัญญัตินี้ถูกยกเลิก และอัลลอฮ์ตรัสว่า "แต่ญาติสนิทย่อมมีสิทธิเหนือกว่าซึ่งกันและกัน"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
สายสัมพันธ์ทางสายเลือดเข้ามาแทนที่การอพยพในฐานะหลักของสิทธิรับมรดกซึ่งกันและกัน
ชาวมุสลิมที่อพยพไปยังมะดีนะฮ์เพื่อปกป้องศรัทธาของตน
สมาชิกครอบครัวที่มีความเกี่ยวข้องกันทางสายสืบเชื้อสาย
แทนที่กฎเดิมด้วยข้อกำหนดจากพระผู้เป็นเจ้าที่บัญญัติขึ้นภายหลัง
อิบนุ อับบาสอธิบายว่า ในช่วงแรกศรัทธาและการอพยพเป็นหลักให้ชาวมุสลิมมีสิทธิรับมรดกซึ่งกันและกัน แม้จะไม่ใช่ญาติกันก็ตาม ต่อมาโองการที่ว่า «ญาติทางสายเลือดย่อมมีสิทธิต่อกันมากกว่า» ได้กำหนดให้สายสืบเชื้อสายเป็นเกณฑ์ในการรับมรดก นักอรรถาธิบายคลาสสิกจัดเรื่องนี้ไว้ในพัฒนาการของกฎมรดกอิสลาม สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่กำหนดส่วนแบ่งมรดกอย่างเฉพาะเจาะจงโดยอาศัยอัลกุรอาน ซุนนะฮ์ และหลักเกณฑ์เรื่องเครือญาติ
- เมื่อจัดการมรดก ให้ตรวจสอบความสัมพันธ์ทางครอบครัวและข้อกำหนดในพินัยกรรมที่อาจมีอย่างรอบคอบก่อน
- แบ่งมรดกโดยอาศัยความรู้ที่เชื่อถือได้เกี่ยวกับกฎมรดกอิสลาม และขอคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ
- รักษาสายสัมพันธ์ในครอบครัว แม้ญาติจะอยู่ห่างไกลหรือเลือกเส้นทางชีวิตที่แตกต่างกัน
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี