Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 4400
รายงานโดย Ali ibn Abi Talib พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Ali ibn Abi Talib
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، نَحْوَهُ وَقَالَ أَيْضًا حَتَّى يَعْقِلَ . وَقَالَ وَعَنِ الْمَجْنُونِ حَتَّى يُفِيقَ . قَالَ فَجَعَلَ عُمَرُ يُكَبِّرُ .
ยูสุฟ บิน มูซา ได้เล่าให้เราฟัง และวะกีอ์ได้เล่าให้เราฟัง จากอัล-อะอฺมัช ซึ่งมีใจความทำนองเดียวกัน และยังกล่าวว่า
“...จนกว่าเขาจะมีสติสัมปชัญญะ (บรรลุวัยเจริญพันธุ์)” และกล่าวอีกว่า “และผู้เสียสติ จนกว่าเขาจะหายเป็นปกติ” แล้วอุมัรก็เริ่มกล่าวสรรเสริญว่า “Allah ทรงยิ่งใหญ่ที่สุด”
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ความรับผิดทางอาญาจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อบุคคลมีความสามารถในการใช้วิจารณญาณ
บทลงโทษที่กำหนดไว้ในนิติศาสตร์อิสลาม
ช่วงเวลาที่บุคคลสูญเสียความสามารถในการใช้วิจารณญาณเนื่องจากความผิดปกติทางจิตใจ
นักนิติศาสตร์มุสลิมยุคคลาสสิกอนุมานจากรายงานอื่น ๆ ที่กล่าวถึงความรับผิดว่า ผู้ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะหรือไม่มีความสามารถในการใช้วิจารณญาณจะไม่ต้องรับผิดทางอาญา สำนักนิติศาสตร์ต่าง ๆ มีรายละเอียดแตกต่างกันในเรื่องการใช้และเงื่อนไขของความรับผิดทางกฎหมาย ตัวบทนี้เพียงลำพังไม่ได้อนุญาตให้บุคคลลงโทษผู้อื่นด้วยตนเอง การลงโทษหุดูดเป็นหน้าที่ของผู้มีอำนาจพิจารณาคดีอย่างรอบคอบ โดยคำนึงถึงพยานหลักฐานและเงื่อนไขตามหลักนิติศาสตร์
- พิจารณาความรับผิดของแต่ละคนอย่างรอบคอบ โดยคำนึงถึงอายุและสภาพจิตใจ
- ให้ผู้พิพากษาที่มีอำนาจพิจารณาคดีอาญา และปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ด้านพยานหลักฐาน
- คุ้มครองและปฏิบัติต่อผู้ที่สูญเสียความสามารถในการใช้วิจารณญาณด้วยความเมตตา
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี