Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 4402
รายงานโดย Ali ibn Abi Talib พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Ali ibn Abi Talib
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، ح وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، - الْمَعْنَى - عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ، - قَالَ هَنَّادٌ - الْجَنْبِيِّ قَالَ أُتِيَ عُمَرُ بِامْرَأَةٍ قَدْ فَجَرَتْ فَأَمَرَ بِرَجْمِهَا فَمَرَّ عَلِيٌّ رضى الله عنه فَأَخَذَهَا فَخَلَّى سَبِيلَهَا فَأُخْبِرَ عُمَرُ قَالَ ادْعُوا لِي عَلِيًّا . فَجَاءَ عَلِيٌّ رضى الله عنه فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ لَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلاَثَةٍ عَنِ الصَّبِيِّ حَتَّى يَبْلُغَ وَعَنِ النَّائِمِ حَتَّى يَسْتَيْقِظَ وَعَنِ الْمَعْتُوهِ حَتَّى يَبْرَأَ " . وَإِنَّ هَذِهِ مَعْتُوهَةُ بَنِي فُلاَنٍ لَعَلَّ الَّذِي أَتَاهَا أَتَاهَا وَهِيَ فِي بَلاَئِهَا . قَالَ فَقَالَ عُمَرُ لاَ أَدْرِي . فَقَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَأَنَا لاَ أَدْرِي .
ฮันนาดเล่าให้เราฟังจากอบู อัล-อะห์วัศ และอุสมาน บิน อบี ชัยบะฮ์เล่าให้เราฟังจากญะรีร — ซึ่งมีความหมายเดียวกัน — จากอะฏออ์ บิน อัส-ซาอิบ จากอบี ซุบยาน — ฮันนาดกล่าวว่า — เขาเป็นชาวอัล-ญันบี เขากล่าวว่า: มีสตรีผู้หนึ่งซึ่งกระทำผิดซินาถูกนำตัวมาหาอุมัร ท่านจึงสั่งให้ลงโทษขว้างปาหินใส่เธอ ขณะนั้นอะลี (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่าน) เดินผ่านมาพอดี จึงพาเธอไปและปล่อยให้เป็นอิสระ เมื่ออุมัรได้รับแจ้งเรื่องนี้ ท่านจึงกล่าวว่า
"จงเรียกอะลีมาพบฉัน" อะลี (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่าน) จึงมาหาและกล่าวว่า "โอ้ ผู้นำแห่งศรัทธาชนทั้งหลาย ท่านย่อมทราบดีว่าเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้กล่าวว่า 'ปากกาถูกยกขึ้นจากสามบุคคล: จากเด็กจนกว่าเขาจะบรรลุวัยผู้ใหญ่, จากผู้ที่หลับอยู่จนกว่าเขาจะตื่น, และจากผู้ที่มีสติฟั่นเฟือนจนกว่าเขาจะหายดี' และแท้จริงสตรีคนนี้คือผู้มีสติฟั่นเฟือนแห่งตระกูลของใครบางคน บางทีผู้ที่เข้ามาหาเธออาจเข้ามาในขณะที่เธอกำลังอยู่ในภาวะกำเริบ" อุมัรจึงกล่าวว่า "ฉันไม่รู้" อะลี (สันติสุขจงมีแด่ท่าน) ก็กล่าวว่า "ฉันก็ไม่รู้เช่นกัน"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
จะไม่ลงโทษผู้ที่ไม่มีความสามารถทางจิตใจในการรับผิดชอบ
สำนวนที่หมายถึงความรับผิดชอบทางศาสนาต่อการกระทำไม่ใช้กับบุคคลในบางสภาวะ
บทลงโทษที่กำหนดไว้ตามนิติศาสตร์อิสลาม
บุคคลที่ไม่สามารถเข้าใจลักษณะหรือผลของการกระทำของตน เนื่องจากความผิดปกติทางจิต
นักวิชาการยุคคลาสสิกอนุมานจากถ้อยคำเรื่องปากกาที่ถูกยกขึ้นสำหรับเด็ก ผู้ที่กำลังหลับ และผู้ที่ไม่มีความสามารถทางจิตใจในการรับผิดชอบว่า ความรับผิดทางอาญาขึ้นอยู่กับความสามารถในการกระทำอย่างมีสติ มัซฮับซุนนีทั้งสี่ถือว่าความสามารถทางจิตใจเป็นเงื่อนไขของความรับผิดตามกฎหมาย การประเมินสภาวะของบุคคลและการใช้บทลงโทษเป็นหน้าที่ของหน่วยงานตุลาการที่มีอำนาจเท่านั้น ตอนท้ายที่อุมัรและอะลี ﷺ กล่าวว่า “เราไม่รู้” เน้นย้ำว่าความสงสัยเกี่ยวกับข้อเท็จจริงไม่อาจใช้เป็นเหตุให้ตัดสินลงโทษอย่างเด็ดขาดได้
- อย่าตัดสินความผิดของบุคคลโดยไม่ตรวจสอบสภาวะทางจิตใจและข้อเท็จจริงอย่างรอบคอบ
- ให้หน่วยงานตุลาการที่มีอำนาจเป็นผู้พิจารณาและบังคับใช้บทลงโทษร้ายแรงเท่านั้น อย่าลงมือบังคับใช้กฎหมายด้วยตนเอง
- ยอมรับอย่างตรงไปตรงมาเมื่อข้อเท็จจริงยังไม่แน่ชัด และอย่าปล่อยให้ความสงสัยนำไปสู่ความอยุติธรรม
รายงานเศาะฮีห์นี้ใช้ถ้อยคำคล้ายกันเกี่ยวกับปากกาที่ถูกยกขึ้น และอธิบายขอบเขตของความรับผิดชอบ
Sunan Abi Dawud · #4403 (Sahih)รายงานเศาะฮีห์นี้กล่าวถึงถ้อยคำเกี่ยวกับบุคคลสามประเภทที่ปากกาถูกยกขึ้นเช่นกัน
Sunan Abi Dawud · #4401 (Sahih)รายงานเศาะฮีห์นี้กล่าวถึงหญิงคนหนึ่งที่ถูกนำตัวไปหาอุมัร และสภาวะทางจิตใจของนางเป็นประเด็นสำคัญ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี