Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 4796
รายงานโดย Imran ibn Husayn พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
จาก Abu Dawud ย้อนสายรายงานไปถึง Abu Qatada
- 1Sulayman ibn Harbรายงานต่อ Abu Dawudسُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ
- 2Hammadحَمَّادٌ
- 3Ishaq ibn Suwaydإِسْحَاقَ بْنِ سُوَيْدٍ
- 4Abu Qatadaأَبِي قَتَادَةَ
เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ كُنَّا مَعَ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَثَمَّ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ فَحَدَّثَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُ " . أَوْ قَالَ " الْحَيَاءُ كُلُّهُ خَيْرٌ " . فَقَالَ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ إِنَّا نَجِدُ فِي بَعْضِ الْكُتُبِ أَنَّ مِنْهُ سَكِينَةً وَوَقَارًا وَمِنْهُ ضَعْفًا . فَأَعَادَ عِمْرَانُ الْحَدِيثَ وَأَعَادَ بُشَيْرٌ الْكَلاَمَ قَالَ فَغَضِبَ عِمْرَانُ حَتَّى احْمَرَّتْ عَيْنَاهُ وَقَالَ أَلاَ أَرَانِي أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتُحَدِّثُنِي عَنْ كُتُبِكَ . قَالَ قُلْنَا يَا أَبَا نُجَيْدٍ إِيهٍ إِيهٍ .
สุลัยมาน บิน ฮัรบ์ รายงานว่า ฮัมมาด รายงานจาก อิสฮาก บิน สุวัยด์ จาก อบู กอตาดะห์ กล่าวว่า เราเคยนั่งอยู่กับอิมรอน บิน ฮุศ็อยน์ และบุชัยร์ บิน กะอ์บ ก็อยู่ที่นั่นด้วย อิมรอน บิน ฮุศ็อยน์ ได้เล่าว่า ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ตรัสว่า
"ความละอายนั้นดีทั้งหมด" หรือท่านกล่าวว่า "ความละอายทั้งหมดนั้นดี" บุชัยร์ บิน กะอ์บ จึงกล่าวว่า "เราพบในคัมภีร์บางเล่มว่า ความละอายมีทั้งที่นำมาซึ่งความสงบสุขและเกียรติยศ และความละอายที่นำมาซึ่งความอ่อนแอ" อิมรอนจึงทวนหะดีษอีกครั้ง และบุชัยร์ก็ทวนคำพูดของเขาเช่นกัน อิมรอนจึงโกรธมากจนดวงตาแดงก่ำ และกล่าวว่า "ท่านไม่เห็นหรือว่าฉันกำลังรายงานหะดีษจากท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ให้ท่านฟัง แต่ท่านกลับนำเรื่องราวจากหนังสือของท่านมาโต้แย้งฉัน!" อบู กอตาดะห์ กล่าวว่า พวกเราจึงรีบกล่าวว่า "โอ้ อบูนุญัยด์ พอแล้วๆ"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
อิมรอนเน้นว่าคำสอนของท่านนบี ﷺ เรื่องความสำรวมควรเป็นแนวทางหลัก
ความสำรวมและความละอายใจที่ยับยั้งมิให้ฝ่าฝืนอัลลอฮ์หรือทำอยุติธรรมต่อผู้อื่น
ท่าทีสงบและรู้จักควบคุมตน ซึ่งเหมาะกับการประพฤติตนอย่างให้เกียรติ
ฉายาที่ผู้คน ณ ที่นั้นใช้เรียกอิมรอน อิบนุ ฮุศ็อยน์
บรรดานักวิชาการอธิบายว่า การยกย่องความสำรวมหมายถึงคุณธรรมที่ช่วยยับยั้งคนจากบาปและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม ส่วนการยับยั้งตนจนไม่ทำหน้าที่ที่จำเป็นหรือไม่ต่อต้านความอยุติธรรมนั้นไม่ใช่ความสำรวมที่น่าสรรเสริญ บทสนทนานี้ยังเน้นถึงความรอบคอบเป็นพิเศษในการรับรายงานจากท่านนบี บันทึกส่วนตัวไม่ควรถูกนำมาแทนที่ถ้อยคำอันชัดเจนของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ ความโกรธของอิมรอนแสดงถึงความเคารพอย่างยิ่งต่อหะดีษ แต่การตักเตือนคู่สนทนาก็ควรทำด้วยปัญญาและความเคารพ
- จงให้ความสำรวมช่วยหลีกเลี่ยงความผิดและการกระทำที่ทำร้ายผู้อื่น แต่อย่าใช้เป็นเหตุผลที่จะละเลยหน้าที่จำเป็น
- เมื่อเรียนหะดีษ จงถ่ายทอดถ้อยคำที่รายงานไว้อย่างรอบคอบ และแยกให้ชัดจากบันทึกหรือความเห็นส่วนตัว
- จงแก้ไขความเห็นต่างด้วยความเคารพ และเปิดใจรับความรู้จากท่านนบี ﷺ ที่เชื่อถือได้
รายงานนี้เชื่อมโยงความสำรวมกับศรัทธา จึงให้บริบทเพิ่มเติมเกี่ยวกับคุณค่าที่อิมรอนยกย่อง
Sunan Abi Dawud · #4797 (Sahih)หะดีษนี้กล่าวถึงแนวทางสั้นกระชับจากท่านนบี ﷺ ว่าด้วยการประพฤติดี และเสริมการอภิปรายเรื่องมารยาทอิสลาม
40 Hadith van an-Nawawi · #20 (Sahih)รายงานนี้เชื่อมโยงการประพฤติทางศีลธรรมกับทางนำของท่านนบี ﷺ และช่วยให้เข้าใจว่าความสำรวมเป็นส่วนหนึ่งของการกระทำอันมีคุณธรรม
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี