Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 1795
รายงานโดย Abu Musa al-Ash'ari พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abu Musa al-Ash'ari
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْبَطْحَاءِ وَهُوَ مُنِيخٌ فَقَالَ " أَحَجَجْتَ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " بِمَا أَهْلَلْتَ ". قُلْتُ لَبَّيْكَ بِإِهْلاَلٍ كَإِهْلاَلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَحْسَنْتَ. طُفْ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ أَحِلَّ ". فَطُفْتُ بِالْبَيْتِ، وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، ثُمَّ أَتَيْتُ امْرَأَةً مِنْ قَيْسٍ، فَفَلَتْ رَأْسِي، ثُمَّ أَهْلَلْتُ بِالْحَجِّ. فَكُنْتُ أُفْتِي بِهِ، حَتَّى كَانَ فِي خِلاَفَةِ عُمَرَ فَقَالَ إِنْ أَخَذْنَا بِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُنَا بِالتَّمَامِ، وَإِنْ أَخَذْنَا بِقَوْلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَإِنَّهُ لَمْ يَحِلَّ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْىُ مَحِلَّهُ.
มุฮัมมัด อิบนุ บัชชาร ได้เล่าให้เราฟัง ฆุนดัรได้เล่าให้เราฟัง ชุอฺบะฮ์ได้เล่าให้เราฟัง จากก็อยส์ อิบนุ มุสลิม จากฏอริก อิบนุ ชิฮาบ จากอบู มูซา อัล-อัชอะรีย์ (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่าน) ท่านกล่าวว่า: ฉันได้มาหาท่านนบีﷺที่อัล-บัตฮา ขณะที่อูฐของท่านกำลังหมอบพักอยู่ ท่านจึงถามว่า
"เจ้าตั้งใจจะทำหัจญ์หรือ?" ฉันตอบว่า "ใช่แล้ว" ท่านถามต่อว่า "เจ้าตั้งเจตนาอิหฺรอมด้วยสิ่งใด?" ฉันตอบว่า "ฉันสนองรับด้วยถ้อยคำเดียวกับที่ท่านนบีﷺใช้" ท่านกล่าวว่า "เจ้าทำได้ดีแล้ว จงเดินเวียนรอบกะอฺบะฮ์และเดินระหว่างเนินเศาะฟากับมัรวะฮ์ แล้วจงออกจากอิหฺรอมเถิด" ดังนั้นฉันจึงเดินเวียนรอบกะอฺบะฮ์และเดินระหว่างเนินเศาะฟากับมัรวะฮ์ จากนั้นฉันได้ไปหาสตรีคนหนึ่งจากเผ่าก็อยส์ นางได้ช่วยจับเหาบนศีรษะให้ฉัน แล้วฉันก็ได้ตั้งเจตนาอิหฺรอมเพื่อทำหัจญ์ ฉันได้ออกฟัตวาตามวิธีนี้เรื่อยมา จนกระทั่งถึงสมัยการปกครองของอุมัร ท่านกล่าวว่า "หากเรายึดถือคัมภีร์ของอัลลอฮ์ คัมภีร์นั้นสั่งใช้ให้เราทำให้สมบูรณ์ และหากเรายึดถือคำพูดของท่านนบีﷺ แท้จริงท่านมิได้ออกจากอิหฺรอมจนกว่าสัตว์พลีจะถึงสถานที่เชือด"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
อบูมูซาสามารถออกจากอิห์รอมหลังฏอวาฟและสะอี แล้วจึงเริ่มประกอบฮัจญ์ภายหลังได้
สถานะศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้แสวงบุญเข้าสู่โดยตั้งเจตนาประกอบฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์
การเดินระหว่างเนินอัศเศาะฟาและอัลมัรวะฮ์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพิธีแสวงบุญ
สัตว์ที่นำมาถวายเป็นเครื่องพลีในฮัจญ์บางรูปแบบ
บรรดานักวิชาการอภิปรายรายงานนี้ในบริบทของฮัจญ์รูปแบบต่าง ๆ อบูมูซาเข้าใจคำสั่งของท่านนบี ﷺ ว่าอนุญาตให้ออกจากอิห์รอมหลังฏอวาฟและสะอี แล้วจึงเข้าประกอบฮัจญ์ภายหลัง ซึ่งเรียกว่าตะมัตตุอ์ อุมัรชี้ถึงคำสั่งในอัลกุรอานให้ประกอบฮัจญ์ให้สมบูรณ์ และข้อเท็จจริงที่ว่าท่านนบี ﷺ คงอยู่ในอิห์รอมจนกระทั่งสัตว์พลีไปถึงจุดหมาย นักนิติศาสตร์อิสลามประสานหลักฐานเหล่านี้โดยแยกตะมัตตุอ์ออกจากกิรอน: ในตะมัตตุอ์ ผู้แสวงบุญออกจากอิห์รอมหลังอุมเราะฮ์ แล้วเข้าอิห์รอมใหม่เพื่อประกอบฮัจญ์ภายหลัง ส่วนกิรอนนั้นยังคงอยู่ในอิห์รอม รายละเอียดของกฎและเงื่อนไขต่าง ๆ ได้รับการอธิบายเพิ่มเติมโดยสำนักนิติศาสตร์แต่ละสำนัก
- ก่อนออกเดินทาง จงเรียนรู้กฎที่ใช้กับฮัจญ์รูปแบบที่ตั้งใจจะประกอบ
- หากมีคำอธิบายแตกต่างกัน จงปรึกษานักวิชาการผู้เชี่ยวชาญที่สามารถพิจารณารายงานที่เกี่ยวข้องร่วมกันได้
- ปฏิบัติตามพิธีกรรมอย่างรอบคอบ และอย่าสับสนระหว่างการออกจากอิห์รอมหลังอุมเราะฮ์กับการประกอบฮัจญ์ให้เสร็จสมบูรณ์
รายงานเศาะฮีห์นี้กล่าวถึงกฎการออกจากอิห์รอมระหว่างประกอบฮัจญ์เช่นกัน
Sahih al-Bukhari · #1794 (Sahih)เกี่ยวข้องกับข้อถกเถียงว่าเมื่อใดผู้แสวงบุญจึงออกจากอิห์รอมได้
Sahih al-Bukhari · #1796 (Sahih)เป็นส่วนหนึ่งของชุดรายงานเรื่องการแสวงบุญและการเปลี่ยนจากอุมเราะฮ์ไปสู่ฮัจญ์
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี