Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 2266
รายงานโดย Ya'la ibn Umayya พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Ya'la ibn Umayya
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ غَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم جَيْشَ الْعُسْرَةِ فَكَانَ مِنْ أَوْثَقِ أَعْمَالِي فِي نَفْسِي، فَكَانَ لِي أَجِيرٌ، فَقَاتَلَ إِنْسَانًا، فَعَضَّ أَحَدُهُمَا إِصْبَعَ صَاحِبِهِ، فَانْتَزَعَ إِصْبَعَهُ، فَأَنْدَرَ ثَنِيَّتَهُ فَسَقَطَتْ، فَانْطَلَقَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَهْدَرَ ثَنِيَّتَهُ وَقَالَ " أَفَيَدَعُ إِصْبَعَهُ فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا ـ قَالَ أَحْسِبُهُ قَالَ ـ كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ ". قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ جَدِّهِ، بِمِثْلِ هَذِهِ الصِّفَةِ أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ يَدَ رَجُلٍ، فَأَنْدَرَ ثَنِيَّتَهُ، فَأَهْدَرَهَا أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه.
ยะอ์กูบ บิน อิบรอฮีม ได้เล่าให้เราฟัง อิสมาอีล บิน อุละยะฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง อิบน ญุร็อยญ์ ได้บอกเราว่า อะฏออ์ ได้บอกฉัน จากเศาะฟวาน บิน ยะอ์ลา จากยะอ์ลา บิน อุมัยยะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า:
"ฉันได้ร่วมรบกับท่านนบี ﷺ ในกองทัพแห่งความยากลำบาก (สงครามตะบู๊ก) และในใจของฉันนั่นคือหนึ่งใน amal ที่มั่นคงที่สุดของฉัน ฉันมีลูกจ้างคนหนึ่ง เขาได้ทะเลาะวิวาทกับชายอีกคน คนหนึ่งในนั้นกัดนิ้วของเพื่อนของเขา เมื่อฝ่ายที่ถูกกัดดึงนิ้วออก ฟันหน้าของผู้ที่กัดก็หักหลุดไป เขาจึงไปหาท่านนบี ﷺ เพื่อร้องเรียน แต่ท่านนบี ﷺ ได้เพิกถอนสิทธิ์ในการเรียกร้องค่าทดแทนสำหรับฟันหน้านั้น และกล่าวว่า 'เจ้าจะให้เขาเอานิ้วใส่ไว้ในปากของเจ้าเพื่อให้เจ้าเคี้ยวมันหรือ? —ฉันคิดว่าท่านกล่าวเช่นนั้น— เหมือนกับที่อูฐตัวผู้เคี้ยวหรือ?'" อิบน ญุร็อยญ์ กล่าวว่า: และอับดุลลอฮ์ บิน อบี มุลัยกะฮ์ ก็ได้เล่าให้ฉันฟังจากปู่ของเขา ด้วยลักษณะเดียวกันนี้ว่า มีชายคนหนึ่งกัดมือของชายอีกคน จนทำให้ฟันหน้าของตนเองหักหลุดไป และอบูบักร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ก็ตัดสินว่าไม่มีสิทธิ์ได้รับค่าทดแทน
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ผู้ที่แกะตัวออกจากผู้กัดเพื่อป้องกันตนเองไม่ต้องรับผิด หากฟันของผู้กัดหักระหว่างนั้น
ชื่อเรียกหนึ่งของการเดินทางทัพสู่ตะบูก ซึ่งเต็มไปด้วยความยากลำบาก
ฟันที่อยู่บริเวณด้านหน้าของปาก ในเหตุการณ์นี้ฟันของผู้กัดหัก
เงินชดเชยที่เรียกร้องสำหรับการบาดเจ็บทางร่างกายหรือความสูญเสีย
นักวิชาการยุคคลาสสิกอนุมานว่า ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บขณะปลดตนเองจากการถูกกัดโดยมิชอบไม่ต้องรับผิด หากการตอบโต้นั้นจำเป็นเพื่อหยุดการกัด การปฏิเสธคำเรียกร้องตั้งอยู่บนข้อเท็จจริงว่าผู้กัดเป็นผู้ก่อสถานการณ์อันตรายขึ้นเอง และอีกฝ่ายไม่จำเป็นต้องยอมให้กัดนิ้วจนขาด อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่การยกเว้นความรับผิดโดยทั่วไปสำหรับการบาดเจ็บทุกกรณีที่เกิดระหว่างการทะเลาะ ต้องพิจารณาสถานการณ์ ความจำเป็น และความได้สัดส่วน สำนักนิติศาสตร์อิสลามพิจารณาความรับผิดในการป้องกันตนเองตามขอบเขตเหล่านี้และข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้อง
- ปลดตนเองจากการถูกกัดโดยใช้แรงไม่เกินกว่าที่จำเป็นเพื่อหยุดอันตราย
- เมื่อเกิดข้อขัดแย้ง ให้นำข้อเท็จจริงไปแจ้งผู้พิพากษาหรือผู้ไกล่เกลี่ยที่มีอำนาจอย่างสงบ แทนการบังคับเรียกค่าเสียหายด้วยตนเอง
- รับผิดชอบในการป้องกันการทะเลาะ และขอความช่วยเหลือก่อนที่การโต้เถียงจะกลายเป็นความรุนแรงทางกาย
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี