Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 2314
รายงานโดย Zaid bin Khalid and Abu Huraira พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Zaid bin Khalid and Abu Huraira
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، وَأَبِي، هُرَيْرَةَ رضى الله عنهما عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " وَاغْدُ يَا أُنَيْسُ إِلَى امْرَأَةِ هَذَا، فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا ".
อบู อัล-วะลีดเล่าว่า: ไลษ์บอกเรา จากอิบนุ ชิฮาบ จากอุบัยดุลลอฮ์ จากซัยด์ บิน คอลิด และอบู ฮุร็อยเราะฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยทั้งสองท่าน) ว่า ท่านนบีﷺ กล่าวว่า
“โอ้ อุนัยส์เอ๋ย! จงไปหาภรรยาของชายผู้นี้ หากนางยอมรับสารภาพ ก็จงขว้างปาหินใส่นางจนตาย”
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
การพิพากษาลงโทษต้องมีคำรับสารภาพและการพิจารณาโดยองค์กรตุลาการที่มีอำนาจ
คำเรียกอุไนส์ ผู้ส่งสารที่ได้รับคำสั่งจากท่านนบี ﷺ
นางยอมรับข้อกล่าวหาด้วยตนเอง และคำสั่งนี้เชื่อมโยงคำตัดสินกับคำรับสารภาพดังกล่าว
กล่าวถึงบทลงโทษในนิติศาสตร์อิสลามแบบดั้งเดิม ซึ่งจะใช้ได้เฉพาะภายใต้อำนาจตุลาการที่มีอำนาจและเมื่อผ่านการพิสูจน์หลักฐานอย่างเข้มงวดแล้วเท่านั้น
นักนิติศาสตร์มุสลิมยุคคลาสสิกอนุมานจากรายงานนี้ว่า คำรับสารภาพอาจใช้เป็นหลักฐานในคดีซินาได้ และการบังคับใช้โทษฮุดูดเป็นอำนาจของหน่วยงานที่มีอำนาจ ไม่ใช่ของปัจเจกบุคคล สำนักนิติศาสตร์ต่าง ๆ อภิปรายเงื่อนไขของคำรับสารภาพที่มีผลและมาตรฐานการพิสูจน์ที่จำเป็น รายงานสั้น ๆ นี้เพียงลำพังไม่ได้ให้อำนาจแก่ผู้ใดในการลงโทษกันเอง
- อย่าสรุปความผิดทางอาญาจากข่าวลือหรือข้อกล่าวหาที่ยังพิสูจน์ไม่ได้
- ให้คดีอาญาอยู่ในการพิจารณาของผู้พิพากษาที่มีอำนาจเท่านั้น โดยปฏิบัติตามกฎการพิสูจน์หลักฐานที่กำหนดไว้
- กล่าวถึงบทลงโทษร้ายแรงอย่างระมัดระวัง และป้องกันมิให้มีการนำบทศาสนามาอ้างเพื่อสร้างความชอบธรรมให้แก่การลงโทษกันเอง
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี