Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 2346
รายงานโดย Rafi ibn Khadij พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Rafi ibn Khadij
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمَّاىَ، أَنَّهُمْ كَانُوا يُكْرُونَ الأَرْضَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَا يَنْبُتُ عَلَى الأَرْبِعَاءِ أَوْ شَىْءٍ يَسْتَثْنِيهِ صَاحِبُ الأَرْضِ فَنَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَقُلْتُ لِرَافِعٍ فَكَيْفَ هِيَ بِالدِّينَارِ وَالدِّرْهَمِ فَقَالَ رَافِعٌ لَيْسَ بِهَا بَأْسٌ بِالدِّينَارِ وَالدِّرْهَمِ. وَقَالَ اللَّيْثُ وَكَانَ الَّذِي نُهِيَ عَنْ ذَلِكَ مَا لَوْ نَظَرَ فِيهِ ذَوُو الْفَهْمِ بِالْحَلاَلِ وَالْحَرَامِ لَمْ يُجِيزُوهُ، لِمَا فِيهِ مِنَ الْمُخَاطَرَةِ.
อัมร์ บิน คอลิด รายงานว่า เลษ รายงานจาก รบีอะฮ์ บิน อบี อับดุรเราะห์มาน จาก ฮันซาละฮ์ บิน ก็อยส์ จาก ราฟิอ์ บิน คะดีญ ว่า:
"ลุงทั้งสองของฉันเล่าให้ฉันฟังว่า ในสมัยของท่านนบีﷺ พวกเขาเคยให้เช่าที่ดินโดยกำหนดค่าเช่าเป็นผลผลิตที่ขึ้นบริเวณริมคลองน้ำ หรือส่วนหนึ่งของผลผลิตที่เจ้าของที่ดินระบุไว้ ต่อมาท่านนบีﷺได้ห้ามการกระทำดังกล่าว" ฉันจึงถามราฟิอ์ว่า "แล้วการให้เช่าที่ดินโดยใช้เงินดีนารและดิรฮัมล่ะ เป็นอย่างไร?" ราฟิอ์ตอบว่า "การให้เช่าด้วยดีนารและดิรฮัมนั้นไม่มีปัญหาแต่อย่างใด" และเลษกล่าวว่า "สิ่งที่ถูกห้ามในเรื่องนี้ หากผู้มีความเข้าใจในหลักฮาลาลและฮารอมได้พิจารณา พวกเขาย่อมไม่อนุมัติอย่างแน่นอน เนื่องจากมีความเสี่ยงแฝงอยู่"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
การกำหนดค่าเช่าเป็นจำนวนเงินที่แน่นอนช่วยป้องกันความไม่แน่นอนในการให้เช่าที่ดินเกษตรกรรม
การให้ผู้อื่นใช้ที่ดินโดยได้รับค่าตอบแทนตามที่ตกลงกัน
ส่วนของผลผลิตที่กำหนดไว้ล่วงหน้าจากบริเวณที่มีน้ำไหลผ่าน
เหรียญทองและเหรียญเงิน ในที่นี้หมายถึงเงินจำนวนหนึ่งที่กำหนดไว้ล่วงหน้า
บรรดานักวิชาการอนุมานจากรายงานนี้ว่า ค่าเช่าที่ดินไม่ควรผูกกับผลผลิตส่วนที่ไม่แน่นอน เช่น แถบริมทางน้ำซึ่งไม่รู้ว่าจะให้ผลผลิตหรือไม่ รอฟิอ์ชี้แจงว่าการให้เช่าด้วยจำนวนเงินที่ตกลงกันไว้นั้นไม่มีข้อห้าม นักวิชาการมีความเห็นแตกต่างกันเกี่ยวกับเงื่อนไขโดยละเอียดของการเช่าที่ดินเกษตรกรรม แต่หลักสำคัญคือ ต้องระบุค่าเช่าและสิทธิของทั้งสองฝ่ายให้ชัดเจน และป้องกันความไม่แน่นอนร้ายแรงกับข้อพิพาท
- เมื่อให้เช่าที่ดิน ให้กำหนดค่าเช่า ระยะเวลา และความรับผิดชอบให้ชัดเจนล่วงหน้า
- หลีกเลี่ยงข้อตกลงที่ให้ฝ่ายหนึ่งได้รับเพียงพื้นที่ส่วนที่ไม่แน่นอนหรือส่วนแบ่งผลผลิตที่ไม่ระบุชัด
- ตรวจสอบว่าสัญญาเกษตรกรรมแบ่งผลประโยชน์อย่างเป็นธรรมและไม่ก่อให้เกิดโอกาสเกิดข้อพิพาทโดยไม่จำเป็น
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี