Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 2436
รายงานโดย Zayd ibn Khalid al-Juhani พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Zayd ibn Khalid al-Juhani
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَجُلاً سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ اللُّقَطَةِ قَالَ " عَرِّفْهَا سَنَةً، ثُمَّ اعْرِفْ وِكَاءَهَا وَعِفَاصَهَا، ثُمَّ اسْتَنْفِقْ بِهَا، فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ قَالَ " خُذْهَا فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَضَالَّةُ الإِبِلِ قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ ـ أَوِ احْمَرَّ وَجْهُهُ ـ ثُمَّ قَالَ " مَا لَكَ وَلَهَا، مَعَهَا حِذَاؤُهَا وَسِقَاؤُهَا، حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا ".
กุฏัยบะฮ์ บิน สะอีด รายงานว่า อิสมาอีล บิน ญะอ์ฟัร รายงานจาก รบีอะฮ์ บิน อบี อับดุรเราะห์มาน จาก ยะซีด ทาสที่ถูกปลดปล่อยของอัลมุนบัอฺษ จาก ซัยด์ บิน คอลิด อัลญุฮะนีย์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ว่า มีชายคนหนึ่งถามท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เกี่ยวกับสิ่งของที่เก็บได้ (ลุกเฏาะฮ์) ท่านกล่าวว่า
"จงประกาศหาเจ้าของเป็นเวลาหนึ่งปี แล้วจงจดจำลักษณะเชือกที่มัดและห่อหุ้มของมันไว้ จากนั้นจึงนำไปใช้ประโยชน์ได้ แต่หากเจ้าของมาพบเข้า ก็จงคืนให้แก่เขา" พวกเขาถามว่า "โอ้ เราะสูลุลลอฮ์! แล้วแกะที่พลัดหลงล่ะครับ?" ท่านกล่าวว่า "จงนำมันไป เพราะมันเป็นของคุณ หรือของพี่น้องของคุณ หรือไม่ก็เป็นของหมาป่า" เขากล่าวว่า "โอ้ เราะสูลุลลอฮ์! แล้วอูฐที่พลัดหลงล่ะครับ?" ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงโกรธจนแก้มทั้งสอง—orใบหน้า—แดงก่ำ แล้วกล่าวว่า "คุณจะไปยุ่งกับมันทำไม ในเมื่อมันมีเท้าและมีถุงน้ำติดตัวอยู่ จนกว่าเจ้าของจะพบมันเอง"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
สิ่งของที่เก็บได้ต้องประกาศตามหา ดูแลรักษา และคืนให้เจ้าของ
สิ่งของที่สูญหายซึ่งมีผู้พบและรับไว้ดูแล
สายหรือปมผูกและบรรจุภัณฑ์ของสิ่งของที่เก็บได้ ซึ่งเป็นลักษณะบ่งชี้ที่เจ้าของอาจบอกได้
แกะอาจต้องได้รับการคุ้มครองจากการสูญหายหรือสัตว์นักล่า ส่วนอูฐสามารถดูแลตัวเองได้ จึงควรปล่อยไว้
นักวิชาการยุคคลาสสิกอธิบายว่า สิ่งของมีค่าที่เก็บได้ควรบันทึกลักษณะอย่างละเอียดและประกาศตามหาเป็นเวลาหนึ่งปี แม้ผู้เก็บจะนำไปใช้หลังจากนั้น ก็ยังมีหน้าที่ต้องคืนเมื่อเจ้าของมาแสดงตน กฎเฉพาะเกี่ยวกับการประกาศและการเก็บรักษาแตกต่างกันตามมัซฮับและสถานการณ์ แกะที่พบอาจนำมาดูแลเพื่อป้องกันการสูญหายได้ ส่วนอูฐที่หลงทางควรปล่อยให้เป็นอิสระ เพราะสามารถปกป้องตัวเองได้
- เมื่อเก็บของมีค่าได้ ให้จดลักษณะที่ใช้ระบุตัวได้ทันทีและประกาศตามกฎที่ใช้บังคับ
- ปฏิบัติต่อสิ่งของที่เก็บได้เสมือนเป็นความรับผิดชอบที่ได้รับมอบหมาย และคืนให้เจ้าของโดยชอบเมื่อเขามาแสดงตน
- อย่าปล่อยสัตว์ที่หลงทางทิ้งไว้โดยไม่มีเหตุผล ให้พิจารณาว่าต้องทำอย่างไรเพื่อให้มันปลอดภัย
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี