Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 3129
รายงานโดย Abdullah ibn al-Zubair พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn al-Zubair
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ قُلْتُ لأَبِي أُسَامَةَ أَحَدَّثَكُمْ هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ لَمَّا وَقَفَ الزُّبَيْرُ يَوْمَ الْجَمَلِ دَعَانِي، فَقُمْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَقَالَ يَا بُنَىِّ، إِنَّهُ لاَ يُقْتَلُ الْيَوْمَ إِلاَّ ظَالِمٌ أَوْ مَظْلُومٌ، وَإِنِّي لاَ أُرَانِي إِلاَّ سَأُقْتَلُ الْيَوْمَ مَظْلُومًا، وَإِنَّ مِنْ أَكْبَرِ هَمِّي لَدَيْنِي، أَفَتُرَى يُبْقِي دَيْنُنَا مِنْ مَالِنَا شَيْئًا فَقَالَ يَا بُنَىِّ بِعْ مَالَنَا فَاقْضِ دَيْنِي. وَأَوْصَى بِالثُّلُثِ، وَثُلُثِهِ لِبَنِيهِ، يَعْنِي عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُ ثُلُثُ الثُّلُثِ، فَإِنْ فَضَلَ مِنْ مَالِنَا فَضْلٌ بَعْدَ قَضَاءِ الدَّيْنِ شَىْءٌ فَثُلُثُهُ لِوَلَدِكَ. قَالَ هِشَامٌ وَكَانَ بَعْضُ وَلَدِ عَبْدِ اللَّهِ قَدْ وَازَى بَعْضَ بَنِي الزُّبَيْرِ خُبَيْبٌ وَعَبَّادٌ، وَلَهُ يَوْمَئِذٍ تِسْعَةُ بَنِينَ وَتِسْعُ بَنَاتٍ. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَجَعَلَ يُوصِينِي بِدَيْنِهِ وَيَقُولُ يَا بُنَىِّ، إِنْ عَجَزْتَ عَنْهُ فِي شَىْءٍ فَاسْتَعِنْ عَلَيْهِ مَوْلاَىَ. قَالَ فَوَاللَّهِ مَا دَرَيْتُ مَا أَرَادَ حَتَّى قُلْتُ يَا أَبَتِ مَنْ مَوْلاَكَ قَالَ اللَّهُ. قَالَ فَوَاللَّهِ مَا وَقَعْتُ فِي كُرْبَةٍ مِنْ دَيْنِهِ إِلاَّ قُلْتُ يَا مَوْلَى الزُّبَيْرِ، اقْضِ عَنْهُ دَيْنَهُ. فَيَقْضِيهِ، فَقُتِلَ الزُّبَيْرُ ـ رضى الله عنه ـ وَلَمْ يَدَعْ دِينَارًا وَلاَ دِرْهَمًا، إِلاَّ أَرَضِينَ مِنْهَا الْغَابَةُ، وَإِحْدَى عَشْرَةَ دَارًا بِالْمَدِينَةِ، وَدَارَيْنِ بِالْبَصْرَةِ، وَدَارًا بِالْكُوفَةِ، وَدَارًا بِمِصْرَ. قَالَ وَإِنَّمَا كَانَ دَيْنُهُ الَّذِي عَلَيْهِ أَنَّ الرَّجُلَ كَانَ يَأْتِيهِ بِالْمَالِ فَيَسْتَوْدِعُهُ إِيَّاهُ فَيَقُولُ الزُّبَيْرُ لاَ وَلَكِنَّهُ سَلَفٌ، فَإِنِّي أَخْشَى عَلَيْهِ الضَّيْعَةَ، وَمَا وَلِيَ إِمَارَةً قَطُّ وَلاَ جِبَايَةَ خَرَاجٍ وَلاَ شَيْئًا، إِلاَّ أَنْ يَكُونَ فِي غَزْوَةٍ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَوْ مَعَ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ فَحَسَبْتُ مَا عَلَيْهِ مِنَ الدَّيْنِ فَوَجَدْتُهُ أَلْفَىْ أَلْفٍ وَمِائَتَىْ أَلْفٍ قَالَ فَلَقِيَ حَكِيمُ بْنُ حِزَامٍ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي، كَمْ عَلَى أَخِي مِنَ الدَّيْنِ فَكَتَمَهُ. فَقَالَ مِائَةُ أَلْفٍ. فَقَالَ حَكِيمٌ وَاللَّهِ مَا أُرَى أَمْوَالَكُمْ تَسَعُ لِهَذِهِ. فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ أَفَرَأَيْتَكَ إِنْ كَانَتْ أَلْفَىْ أَلْفٍ وَمِائَتَىْ أَلْفٍ قَالَ مَا أُرَاكُمْ تُطِيقُونَ هَذَا، فَإِنْ عَجَزْتُمْ عَنْ شَىْءٍ مِنْهُ فَاسْتَعِينُوا بِي. قَالَ وَكَانَ الزُّبَيْرُ اشْتَرَى الْغَابَةَ بِسَبْعِينَ وَمِائَةِ أَلْفٍ، فَبَاعَهَا عَبْدُ اللَّهِ بِأَلْفِ أَلْفٍ وَسِتِّمِائَةِ أَلْفٍ ثُمَّ قَامَ فَقَالَ مَنْ كَانَ لَهُ عَلَى الزُّبَيْرِ حَقٌّ فَلْيُوَافِنَا بِالْغَابَةِ، فَأَتَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ، وَكَانَ لَهُ عَلَى الزُّبَيْرِ أَرْبَعُمِائَةِ أَلْفٍ فَقَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ إِنْ شِئْتُمْ تَرَكْتُهَا لَكُمْ. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ لاَ. قَالَ فَإِنْ شِئْتُمْ جَعَلْتُمُوهَا فِيمَا تُؤَخِّرُونَ إِنْ أَخَّرْتُمْ. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لاَ. قَالَ قَالَ فَاقْطَعُوا لِي قِطْعَةً. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَكَ مِنْ هَا هُنَا إِلَى هَا هُنَا. قَالَ فَبَاعَ مِنْهَا فَقَضَى دَيْنَهُ فَأَوْفَاهُ، وَبَقِيَ مِنْهَا أَرْبَعَةُ أَسْهُمٍ وَنِصْفٌ، فَقَدِمَ عَلَى مُعَاوِيَةَ وَعِنْدَهُ عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ وَالْمُنْذِرُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَابْنُ زَمْعَةَ فَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ كَمْ قُوِّمَتِ الْغَابَةُ قَالَ كُلُّ سَهْمٍ مِائَةَ أَلْفٍ. قَالَ كَمْ بَقِيَ قَالَ أَرْبَعَةُ أَسْهُمٍ وَنِصْفٌ. قَالَ الْمُنْذِرُ بْنُ الزُّبَيْرِ قَدْ أَخَذْتُ سَهْمًا بِمِائَةِ أَلْفٍ. قَالَ عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ قَدْ أَخَذْتُ سَهْمًا بِمِائَةِ أَلْفٍ. وَقَالَ ابْنُ زَمْعَةَ قَدْ أَخَذْتُ سَهْمًا بِمِائَةِ أَلْفٍ. فَقَالَ مُعَاوِيَةُ كَمْ بَقِيَ فَقَالَ سَهْمٌ وَنِصْفٌ. قَالَ أَخَذْتُهُ بِخَمْسِينَ وَمِائَةِ أَلْفٍ. قَالَ وَبَاعَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ نَصِيبَهُ مِنْ مُعَاوِيَةَ بِسِتِّمِائَةِ أَلْفٍ، فَلَمَّا فَرَغَ ابْنُ الزُّبَيْرِ مِنْ قَضَاءِ دَيْنِهِ قَالَ بَنُو الزُّبَيْرِ اقْسِمْ بَيْنَنَا مِيرَاثَنَا. قَالَ لاَ، وَاللَّهِ لاَ أَقْسِمُ بَيْنَكُمْ حَتَّى أُنَادِيَ بِالْمَوْسِمِ أَرْبَعَ سِنِينَ أَلاَ مَنْ كَانَ لَهُ عَلَى الزُّبَيْرِ دَيْنٌ فَلْيَأْتِنَا فَلْنَقْضِهِ. قَالَ فَجَعَلَ كَلَّ سَنَةٍ يُنَادِي بِالْمَوْسِمِ، فَلَمَّا مَضَى أَرْبَعُ سِنِينَ قَسَمَ بَيْنَهُمْ قَالَ فَكَانَ لِلزُّبَيْرِ أَرْبَعُ نِسْوَةٍ، وَرَفَعَ الثُّلُثَ، فَأَصَابَ كُلَّ امْرَأَةٍ أَلْفُ أَلْفٍ وَمِائَتَا أَلْفٍ، فَجَمِيعُ مَالِهِ خَمْسُونَ أَلْفَ أَلْفٍ وَمِائَتَا أَلْفٍ.
อับดุลลอฮ์ บิน อัซ-ซุบัยร์ รายงานว่า: เมื่ออัซ-ซุบัยร์ลุกขึ้นในวันแห่งสงครามอัล-ญะมั้ล ท่านได้เรียกฉัน ฉันจึงยืนอยู่ข้างๆ ท่าน ท่านกล่าวกับฉันว่า
"ลูกเอ๋ย วันนี้ผู้ที่จะถูกสังหารมีแต่ผู้อธรรมหรือผู้ถูกอธรรมเท่านั้น และพ่อคิดว่าวันนี้พ่อจะถูกสังหารในฐานะผู้ถูกอธรรม สิ่งที่พ่อเป็นห่วงที่สุดคือหนี้สินของพ่อ ลูกคิดว่าหากเราชำระหนี้แล้ว จะมีทรัพย์สินเหลือให้เราบ้างหรือไม่?" อัซ-ซุบัยร์กล่าวเสริมว่า "ลูกเอ๋ย จงขายทรัพย์สินของเราและใช้หนี้ให้พ่อเถิด" จากนั้นอัซ-ซุบัยร์ได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์หนึ่งในสาม และหนึ่งในสามของส่วนนั้นให้แก่บุตรชายของเขา คือบุตรของอับดุลลอฮ์ ท่านกล่าวว่า "หนึ่งในสามของหนึ่งในสาม หากมีทรัพย์สินเหลือหลังจากชำระหนี้แล้ว หนึ่งในสามของส่วนที่เหลือจงให้แก่ลูกหลานของเจ้า" (ฮิชาม ผู้รายงานย่อยกล่าวเสริมว่า "บุตรบางคนของอับดุลลอฮ์มีวัยใกล้เคียงกับบุตรของอัซ-ซุบัยร์ เช่น คุบัยบ์ และอับบาด ขณะนั้นอับดุลลอฮ์มีบุตรชายเก้าคนและบุตรสาวเก้าคน") ผู้รายงาน อับดุลลอฮ์ กล่าวต่อว่า: พ่อของฉันได้กำชับฉันเรื่องหนี้สินของท่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า และกล่าวว่า "ลูกเอ๋ย หากเจ้าประสบความยากลำบากในการชำระหนี้ส่วนใด จงขอความช่วยเหลือจากเมาลา (ผู้คุ้มครอง) ของพ่อ" ขอสาบานด้วยAllah ฉันไม่เข้าใจความหมายของท่านจนกระทั่งฉันถามว่า "พ่อครับ เมาลาของพ่อคือใคร?" ท่านตอบว่า "คือAllah" ขอสาบานด้วยAllah ทุกครั้งที่ฉันพบความยากลำบากเกี่ยวกับหนี้สินของท่าน ฉันจะวิงวอนว่า "โอ้ เมาลาแห่งซุบัยร์ โปรดชำระหนี้แทนเขาเถิด" แล้วAllahก็ทรงช่วยให้ฉันชำระหนี้นั้นสำเร็จ อัซ-ซุบัยร์เสียชีวิตชะฮีดโดยไม่ได้ทิ้งดีนารหรือดิรฮัมไว้เลย นอกจากที่ดินสองแปลง ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ อัล-ฆอบะฮ์ บ้านในมะดีนะฮ์สิบเอ็ดหลัง ในบัสเราะห์สองหลัง ในกูฟะห์หนึ่งหลัง และในอียิปต์หนึ่งหลัง แท้จริงสาเหตุแห่งหนี้สินของท่านคือ เมื่อมีคนนำเงินมาฝากไว้กับท่าน อัซ-ซุบัยร์จะกล่าวว่า "ไม่ ฉันจะไม่รับเป็นของฝาก แต่ฉันจะรับเป็นเงินกู้ เพราะฉันเกรงว่ามันจะสูญหาย" อัซ-ซุบัยร์ไม่เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการ หรือเจ้าหน้าที่เก็บภาษีคารอจญ์ หรือตำแหน่งใดๆ เลย เว้นแต่การเข้าร่วมรบร่วมกับท่านนบี ﷺ หรือร่วมกับอบูบักร อุมัร และอุสมาน — ขอAllahทรงพอพระทัยพวกเขา — อับดุลลอฮ์ บิน อัซ-ซุบัยร์ กล่าวว่า: เมื่อฉันคำนวณหนี้สินของท่าน พบว่ามีจำนวนสองล้านสองแสน (ผู้รายงานย่อยกล่าวเสริมว่า:) ฮากีม บิน ฮิซาม ได้พบกับอับดุลลอฮ์ บิน ซุบัยร์ และถามว่า "หลานเอ๋ย พี่น้องของฉันมีหนี้สินเท่าไร?" อับดุลลอฮ์ปิดบังความจริงและตอบว่า "หนึ่งแสน" ฮากีมกล่าวว่า "ขอสาบานด้วยAllah ข้าไม่เห็นเลยว่าทรัพย์สินของพวกเจ้าจะเพียงพอสำหรับจำนวนนี้" อับดุลลอฮ์จึงกล่าวแก่เขาว่า "ถ้าหากมันเป็นสองล้านสองแสนล่ะ?" ฮากีมกล่าวว่า "ข้าไม่คิดว่าพวกเจ้าจะสามารถชำระไหว หากพวกเจ้าไม่สามารถชำระส่วนใดได้ จงมาขอความช่วยเหลือจากข้า" อัซ-ซุบัยร์เคยซื้ออัล-ฆอบะฮ์ ด้วยราคาหนึ่งแสนเจ็ดหมื่น อับดุลลอฮ์จึงขายมันไปด้วยราคาหนึ่งล้านหกแสน จากนั้นเขาลุกขึ้นประกาศว่า "ผู้ใดที่มีสิทธิเรียกร้องทางการเงินต่อซุบัยร์ ขอให้มาพบเราที่อัล-ฆอบะฮ์" อับดุลลอฮ์ บิน ญะอ์ฟัร จึงมาหาเขา โดยท่านมีหนี้สินต่อซุบัยร์สี่แสน เขาจึงกล่าวแก่อับดุลลอฮ์ บิน อัซ-ซุบัยร์ว่า "หากท่านประสงค์ ข้าจะยกหนี้ก้อนนี้ให้ท่าน" อับดุลลอฮ์กล่าวว่า "ไม่" อิบนุ ญะอ์ฟัร กล่าวว่า "หากท่านประสงค์ ท่านสามารถเลื่อนการชำระออกไปได้ หากท่านต้องเลื่อนการชำระหนี้อื่นๆ" อับดุลลอฮ์กล่าวว่า "ไม่" อิบนุ ญะอ์ฟัร จึงกล่าวว่า "เช่นนั้นจงแบ่งที่ดินส่วนหนึ่งให้ข้าเถิด" อับดุลลอฮ์ บิน อัซ-ซุบัยร์ กล่าวว่า "ที่ดินตั้งแต่ตรงนี้ถึงตรงนี้เป็นของท่าน" ดังนั้น อับดุลลอฮ์ บิน อัซ-ซุบัยร์ จึงขายทรัพย์สินบางส่วน (รวมถึงบ้านเรือน) และชำระหนี้สินจนครบถ้วน โดยยังคงเหลือที่ดินอัล-ฆอบะฮ์ ไว้สี่ส่วนครึ่ง จากนั้นเขาไปพบมุอาวิยะฮ์ ขณะที่อัมร์ บิน อุสมาน อัล-มุนซิร บิน อัซ-ซุบัยร์ และอิบนุ ซัมอะฮ์ นั่งอยู่กับเขา มุอาวิยะฮ์ถามว่า "อัล-ฆอบะฮ์ ถูกตีราคาเท่าไร?" เขาตอบว่า "แต่ละส่วนราคาหนึ่งแสน" มุอาวิยะฮ์ถามว่า "เหลือกี่ส่วน?" อับดุลลอฮ์ตอบว่า "สี่ส่วนครึ่ง" อัล-มุนซิร บิน อัซ-ซุบัยร์ กล่าวว่า "ข้าขอซื้อหนึ่งส่วนด้วยราคาหนึ่งแสน" อัมร์ บิน อุสมาน กล่าวว่า "ข้าขอซื้อหนึ่งส่วนด้วยราคาหนึ่งแสน" อิบนุ ซัมอะฮ์ กล่าวว่า "ข้าขอซื้อหนึ่งส่วนด้วยราคาหนึ่งแสน" มุอาวิยะฮ์ถามว่า "ตอนนี้เหลือเท่าไร?" อับดุลลอฮ์ตอบว่า "หนึ่งส่วนครึ่ง" มุอาวิยะฮ์กล่าวว่า "ข้าขอซื้อมันด้วยราคาหนึ่งแสนห้าหมื่น" อับดุลลอฮ์ บิน ญะอ์ฟัร ก็ขายส่วนแบ่งของตนแก่มุอาวิยะฮ์ด้วยราคาหกแสน เมื่ออิบนุ ซุบัยร์ ชำระหนี้สินทั้งหมดเสร็จสิ้น บุตรของซุบัยร์จึงกล่าวแก่เขาว่า "จงแบ่งมรดกให้กับพวกเราเถิด" เขากล่าวว่า "ไม่ ขอสาบานด้วยAllah ข้าจะไม่แบ่งให้กับพวกท่าน จนกว่าข้าจะประกาศในฤดูฮัจญ์ติดต่อกันสี่ปีว่า 'ผู้ใดที่มีสิทธิเรียกร้องทางการเงินต่อซุบัยร์ ขอให้มาหาเราเพื่อที่เราจะได้ชำระคืน'" ดังนั้น เขาจึงประกาศในทุกฤดูฮัจญ์ และเมื่อผ่านไปสี่ปี เขาจึงแบ่งมรดกระหว่างทายาท อัซ-ซุบัยร์มีภรรยาสี่คน และหลังจากหักหนึ่งในสามตามพินัยกรรมแล้ว ภรรยาแต่ละคนได้รับหนึ่งล้านสองแสน ดังนั้น ทรัพย์สินทั้งหมดของท่านจึงมีจำนวนห้าสิบล้านสองแสน
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
อัซซุบัยร์ถือว่าเงินที่มีผู้ฝากไว้เป็นเงินกู้ และชำระหนี้อย่างรอบคอบ
รายงานนี้เล่าถึงบทสนทนาระหว่างอัซซุบัยร์กับบุตรชายในช่วงสงครามอัลญะมัล อัซซุบัยร์พูดถึงหนี้ของตนและมอบหมายให้บุตรชายชำระหนี้นั้น
เงินกู้: เงินที่ได้รับจะกลายเป็นหนี้ที่ต้องชำระคืน
ชื่อที่ดินผืนหนึ่งซึ่งอัซซุบัยร์เป็นเจ้าของ และบุตรชายใช้ที่ดินนี้ชำระหนี้
การจัดสรรทรัพย์สินได้ไม่เกินหนึ่งในสาม ซึ่งจะดำเนินการหลังจากชำระหนี้แล้ว
บรรดานักวิชาการอนุมานจากรายงานนี้ว่า หนี้ที่มีอยู่เมื่อบุคคลเสียชีวิตต้องได้รับการชำระก่อนแบ่งมรดก อัซซุบัยร์ถือว่าเงินที่มีผู้ฝากไว้เป็นเงินกู้ จึงยังคงต้องรับผิดชอบในการชำระคืน รายงานนี้ยังแสดงให้เห็นว่าการมอบความไว้วางใจต่ออัลลอฮ์ดำเนินควบคู่กับความพยายามที่เป็นรูปธรรมได้ อับดุลลอฮ์ขายทรัพย์สิน ไปพบเจ้าหนี้ และเลื่อนการแบ่งมรดกออกไปจนกว่าจะเปิดโอกาสให้ยื่นคำเรียกร้อง พินัยกรรมที่ให้ประโยชน์แก่ทายาทมีข้อจำกัดตามหลักที่ทราบกันว่า ทายาทจะได้รับทรัพย์สินเพิ่มเติมผ่านพินัยกรรมไม่ได้หากทายาทคนอื่นไม่ยินยอม
- บันทึกเงินกู้และเงินที่มีผู้ฝากไว้อย่างชัดเจน เพื่อคุ้มครองสิทธิของผู้อื่น
- ชำระหนี้จากกองมรดกก่อนแบ่งให้ทายาท
- มอบความไว้วางใจต่ออัลลอฮ์ พร้อมลงมืออย่างรอบคอบและซื่อสัตย์เพื่อปฏิบัติตามภาระผูกพันทางการเงิน
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี