Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 344
รายงานโดย Imran ibn Husayn พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
จาก al‑Bukhari ย้อนสายรายงานไปถึงท่านนบี ﷺ
- 1Musaddadรายงานต่อ al‑Bukhariمُسَدَّدٌ
- 2Yahya ibn Sa'idيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ
- 3Awfعَوْفٌ
- 4Abu Rajaأَبُو رَجَاءٍ
- 5Imranعِمْرَانَ
- 6ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ، عَنْ عِمْرَانَ، قَالَ كُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَإِنَّا أَسْرَيْنَا، حَتَّى كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ، وَقَعْنَا وَقْعَةً وَلاَ وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا، فَمَا أَيْقَظَنَا إِلاَّ حَرُّ الشَّمْسِ، وَكَانَ أَوَّلَ مَنِ اسْتَيْقَظَ فُلاَنٌ ثُمَّ فُلاَنٌ ثُمَّ فُلاَنٌ ـ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ فَنَسِيَ عَوْفٌ ـ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الرَّابِعُ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا نَامَ لَمْ يُوقَظْ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ، لأَنَّا لاَ نَدْرِي مَا يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ، فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ، وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ، وَكَانَ رَجُلاً جَلِيدًا، فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ، فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ لِصَوْتِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ قَالَ " لاَ ضَيْرَ ـ أَوْ لاَ يَضِيرُ ـ ارْتَحِلُوا ". فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ، فَدَعَا بِالْوَضُوءِ، فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلاَةِ فَصَلَّى بِالنَّاسِ، فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلاَتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ " مَا مَنَعَكَ يَا فُلاَنُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ ". قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلاَ مَاءَ. قَالَ " عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ، فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ". ثُمَّ سَارَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاشْتَكَى إِلَيْهِ النَّاسُ مِنَ الْعَطَشِ فَنَزَلَ، فَدَعَا فُلاَنًا ـ كَانَ يُسَمِّيهِ أَبُو رَجَاءٍ نَسِيَهُ عَوْفٌ ـ وَدَعَا عَلِيًّا فَقَالَ " اذْهَبَا فَابْتَغِيَا الْمَاءَ ". فَانْطَلَقَا فَتَلَقَّيَا امْرَأَةً بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ ـ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ ـ مِنْ مَاءٍ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا، فَقَالاَ لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ، وَنَفَرُنَا خُلُوفًا. قَالاَ لَهَا انْطَلِقِي إِذًا. قَالَتْ إِلَى أَيْنَ قَالاَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. قَالَتِ الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ قَالاَ هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ فَانْطَلِقِي. فَجَاءَا بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ قَالَ فَاسْتَنْزَلُوهَا عَنْ بَعِيرِهَا وَدَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِإِنَاءٍ، فَفَرَّغَ فِيهِ مِنْ أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ ـ أَوِ السَّطِيحَتَيْنِ ـ وَأَوْكَأَ أَفْوَاهَهُمَا، وَأَطْلَقَ الْعَزَالِيَ، وَنُودِيَ فِي النَّاسِ اسْقُوا وَاسْتَقُوا. فَسَقَى مَنْ شَاءَ، وَاسْتَقَى مَنْ شَاءَ، وَكَانَ آخِرَ ذَاكَ أَنْ أَعْطَى الَّذِي أَصَابَتْهُ الْجَنَابَةُ إِنَاءً مِنْ مَاءٍ قَالَ " اذْهَبْ، فَأَفْرِغْهُ عَلَيْكَ ". وَهْىَ قَائِمَةٌ تَنْظُرُ إِلَى مَا يُفْعَلُ بِمَائِهَا، وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أُقْلِعَ عَنْهَا، وَإِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْنَا أَنَّهَا أَشَدُّ مِلأَةً مِنْهَا حِينَ ابْتَدَأَ فِيهَا، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اجْمَعُوا لَهَا ". فَجَمَعُوا لَهَا مِنْ بَيْنِ عَجْوَةٍ وَدَقِيقَةٍ وَسَوِيقَةٍ، حَتَّى جَمَعُوا لَهَا طَعَامًا، فَجَعَلُوهَا فِي ثَوْبٍ، وَحَمَلُوهَا عَلَى بَعِيرِهَا، وَوَضَعُوا الثَّوْبَ بَيْنَ يَدَيْهَا قَالَ لَهَا " تَعْلَمِينَ مَا رَزِئْنَا مِنْ مَائِكِ شَيْئًا، وَلَكِنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَسْقَانَا ". فَأَتَتْ أَهْلَهَا، وَقَدِ احْتَبَسَتْ عَنْهُمْ قَالُوا مَا حَبَسَكِ يَا فُلاَنَةُ قَالَتِ الْعَجَبُ، لَقِيَنِي رَجُلاَنِ فَذَهَبَا بِي إِلَى هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ، فَفَعَلَ كَذَا وَكَذَا، فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لأَسْحَرُ النَّاسِ مِنْ بَيْنِ هَذِهِ وَهَذِهِ. وَقَالَتْ بِإِصْبَعَيْهَا الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ، فَرَفَعَتْهُمَا إِلَى السَّمَاءِ ـ تَعْنِي السَّمَاءَ وَالأَرْضَ ـ أَوْ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ حَقًّا، فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَ ذَلِكَ يُغِيرُونَ عَلَى مَنْ حَوْلَهَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ، وَلاَ يُصِيبُونَ الصِّرْمَ الَّذِي هِيَ مِنْهُ، فَقَالَتْ يَوْمًا لِقَوْمِهَا مَا أُرَى أَنَّ هَؤُلاَءِ الْقَوْمَ يَدَعُونَكُمْ عَمْدًا، فَهَلْ لَكُمْ فِي الإِسْلاَمِ فَأَطَاعُوهَا فَدَخَلُوا فِي الإِسْلاَمِ.
มุซัดดัดเล่าให้เราฟังว่า ยะห์ยา อิบนุ ซะอีด เล่าให้ฉันฟังว่า เอาฟ์เล่าให้เราฟังว่า อะบู เราะญาอ์เล่าให้เราฟัง จากอิมรอน กล่าวว่า เราเคยเดินทางร่วมกับท่านนบี ﷺ และเราเดินทางกันตลอดคืนจนกระทั่งถึงช่วงท้ายของค่ำคืน เราจึงหยุดพักและหลับไป ไม่มีสิ่งใดที่หอมหวานสำหรับผู้เดินทางยิ่งไปกว่าการนอนในช่วงเวลาดังกล่าวอีกแล้ว สิ่งเดียวที่ปลุกเราให้ตื่นคือความร้อนจากดวงอาทิตย์ คนแรกที่ตื่นขึ้นคือคนนั้น แล้วก็เป็นคนนี้ แล้วก็คนนั้น (อะบู เราะญาอ์ได้เอ่ยชื่อพวกเขา แต่เอาฟ์ลืมไปแล้ว) และคนที่สี่ที่ตื่นขึ้นคือ อุมัร อิบนุล ค็อฏฏอบ เมื่อท่านนบี ﷺ นอนหลับ จะไม่มีใครกล้าปลุกท่านจนกว่าท่านจะตื่นด้วยตนเอง เพราะเราไม่ทราบว่าเกิดเหตุการณ์ใดขึ้นกับท่านขณะนอนหลับ เมื่ออุมัรตื่นขึ้นและเห็นสภาพของผู้คน ท่านเป็นผู้ที่มีความเด็ดขาด จึงกล่าวตักบีร (อัลลอฮุอักบัร) และเปล่งเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ จนท่านนบี ﷺ ตื่นเพราะเสียงของท่าน เมื่อท่านตื่นขึ้น ผู้คนก็ร้องเรียนสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขา ท่านกล่าวว่า
"ไม่เป็นไร จงออกเดินทางเถิด" พวกเขาจึงออกเดินทางไปได้ไม่ไกลนัก ท่านก็หยุดพักและขอใช้น้ำละหมาด ท่านทำน้ำละหมาดเสร็จสิ้น แล้วก็มีเสียงประกาศเรียกให้ละหมาด ท่านได้นำผู้คนละหมาด เมื่อท่านเสร็จสิ้นจากการละหมาด ก็พบชายคนหนึ่งนั่งแยกตัวอยู่ไม่ได้ละหมาดร่วมกับผู้คน ท่านจึงถามว่า "อะไรขัดขวางเจ้ามิให้ละหมาดร่วมกับผู้คนเล่า?" ชายผู้นั้นตอบว่า "ผมมีญะนาบะฮ์ (ภาวะมีหะดัษใหญ่) และไม่มีน้ำ" ท่านกล่าวว่า "จงใช้ดินสะอาดแทนน้ำเถิด แท้จริงมันเพียงพอสำหรับเจ้าแล้ว" จากนั้นท่านนบี ﷺ ก็เดินทางต่อ ผู้คนต่างร้องเรียนถึงความกระหายน้ำ ท่านจึงหยุดพักและเรียกชายคนหนึ่ง (อะบู เราะญาอ์เอ่ยชื่อเขา แต่เอาฟ์ลืมไปแล้ว) กับอาลี แล้วสั่งว่า "จงไปหาน้ำมา" ทั้งสองจึงออกเดินทางไปและได้พบกับหญิงนางหนึ่งนั่งอยู่บนอูฐ ระหว่างถุงน้ำสองใบ (หรือภาชนะหนังสองใบ) พวกเขาถามนางว่า "น้ำอยู่ที่ไหน?" นางตอบว่า "ฉันเพิ่งผ่านแหล่งน้ำมาเมื่อวานเวลานี้เอง ส่วนคณะของเราตามหลังมา" พวกเขาบอกนางว่า "ถ้าเช่นนั้น จงไปกับเราเถิด" นางถามว่า "ไปที่ไหน?" พวกเขาตอบว่า "ไปหาเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ" นางกล่าวว่า "คนที่ถูกเรียกว่า ศอบิอี (ผู้เปลี่ยนศาสนา) กระนั้นหรือ?" พวกเขาตอบว่า "ใช่แล้ว คนที่ท่านหมายถึงนั่นแหละ จงไปเถิด" พวกเขาพานางมาพบท่านนบี ﷺ และเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ท่านฟัง ท่านกล่าวว่า "จงช่วยนางลงจากอูฐเถิด" ท่านนบี ﷺ ขอภาชนะมาใบหนึ่ง แล้วเทน้ำจากปากถุงทั้งสอง (หรือภาชนะหนังทั้งสอง) ลงในภาชนะนั้น จากนั้นท่านมัดปากถุงใหญ่ให้แน่น เปิดปากถุงเล็ก แล้วประกาศแก่ผู้คนว่า "จงดื่มและตักน้ำเถิด" ทุกคนจึงได้ดื่มและตักน้ำตามต้องการ และสุดท้ายท่านได้มอบภาชนะบรรจุน้ำให้แก่ผู้ที่มีญะนาบะฮ์ พร้อมกล่าวว่า "จงไปเทน้ำนี้รดตัวเจ้าเถิด" หญิงนางนั้นยืนมองดูสิ่งที่พวกเขาทำกับน้ำของนาง ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ เมื่อนางได้รับถุงน้ำคืน มันดูเหมือนว่าเต็มไปด้วยน้ำมากกว่าตอนที่เริ่มใช้อีกด้วยซ้ำ ท่านนบี ﷺ จึงกล่าวว่า "จงรวบรวมเสบียงให้นางเถิด" พวกเขาจึงรวบรวมทั้งอินทผลัม แป้ง และสะวี๊ก ให้แก่นาง จนได้เป็นอาหารจำนวนมาก ห่อไว้ในผ้า แล้วนำไปวางไว้ตรงหน้านางบนอูฐ ท่านกล่าวแก่นางว่า "เจ้าจงรู้เถิดว่า เรามิได้ทำให้สูญเสียน้ำของเจ้าเลย แต่อัลลอฮ์ต่างหากที่ทรงประทานน้ำให้แก่เรา" นางกลับไปหาครอบครัวด้วยความล่าช้า ญาติพี่น้องถามว่า "อะไรทำให้เจ้าล่าช้าไปเล่า?" นางตอบว่า "ช่างน่าอัศจรรย์! มีชายสองคนมาพบฉันและพาฉันไปหาคนที่ถูกเรียกว่า ศอบิอี เขาได้กระทำเช่นนี้และเช่นนี้ ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ เขาคือผู้ที่วิเศษที่สุดระหว่างฟ้านี้กับแผ่นดินนี้" นางชูนิ้วกลางและนิ้วชี้ขึ้นสู่ท้องฟ้า (หมายถึงฟ้าและดิน) "หรือแท้จริงเขาคือเราะสูลของอัลลอฮ์อย่างแท้จริง" หลังจากนั้น ชาวมุสลิมมักจะโจมตีกลุ่มมุชริกีนที่อยู่รอบๆ บริเวณที่พักของนาง แต่ไม่เคยแตะต้องหมู่บ้านของนางเลย วันหนึ่งนางกล่าวแก่ผู้คนของนางว่า "ข้าเห็นว่าคนเหล่านี้จงใจเว้นพวกเจ้าไว้ พวกเจ้าสนใจจะเข้ารับอิสลามหรือไม่?" พวกเขาเชื่อฟังนางและเข้ารับอิสลามกันทั้งหมด
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
เมื่อไม่มีน้ำ ตะยัมมุมก็เพียงพอ และอัลลอฮ์ทรงประทานความช่วยเหลือและปัจจัยยังชีพ
การชำระล้างทางศาสนาด้วยดินสะอาด เมื่อไม่มีน้ำหรือไม่สามารถใช้น้ำได้
สภาวะมลทินใหญ่ทางศาสนา ซึ่งโดยปกติต้องอาบน้ำชำระร่างกายทั้งหมด
อาหารเรียบง่ายที่ทำจากธัญพืชคั่ว เช่น ข้าวบาร์เลย์หรือข้าวสาลี
นักวิชาการยุคคลาสสิกอนุมานจากรายงานนี้ว่า ผู้ที่อยู่ในสภาวะญะนาบะฮ์ก็สามารถใช้ตะยัมมุมได้เมื่อไม่มีน้ำ สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่สำนักยอมรับตะยัมมุมเป็นสิ่งทดแทนการอาบน้ำชำระร่างกายเมื่อมีเหตุอันสมควร แต่มีความเห็นต่างกันในรายละเอียดของเงื่อนไขและวิธีปฏิบัติ รายงานนี้ยังแสดงให้เห็นว่าการพลาดละหมาดเพราะเผลอหลับไม่ใช่การละเลยโดยเจตนา และท่านนบี ﷺ ได้ชดเชยแก่หญิงที่ให้ความช่วยเหลือ เหตุการณ์ที่น้ำเพิ่มขึ้นถือเป็นปาฏิหาริย์ที่อัลลอฮ์ประทานแก่ศาสนทูต ﷺ ของพระองค์
- เมื่อไม่มีน้ำ จงเรียนรู้หลักเกณฑ์ของตะยัมมุม และอย่าละทิ้งการละหมาดโดยไม่มีเหตุอันสมควร
- เมื่อได้รับความช่วยเหลือ จงปฏิบัติต่อผู้ให้ความช่วยเหลืออย่างเป็นธรรมและแสดงความขอบคุณ ท่านนบี ﷺ ตอบแทนหญิงผู้นั้นด้วยอาหาร
- เมื่อเผชิญความยากลำบาก จงตั้งสติและลงมือทำสิ่งที่เป็นรูปธรรม เช่น ช่วยให้คณะเดินทางออกเดินทางต่ออย่างปลอดภัยหลังพักผ่อน
รายงานนี้กล่าวถึงตะยัมมุมเช่นกัน และชี้แจงการนำไปใช้เมื่อไม่มีน้ำ
Sahih al-Bukhari · #343 (Sahih)หะดีษนี้กล่าวถึงวิธีที่เศาะหาบะฮ์ปฏิบัติตะยัมมุม และท่านนบี ﷺ ประเมินการกระทำของพวกเขาอย่างไร
Sahih al-Bukhari · #345 (Sahih)รายงานนี้กล่าวถึงว่าผู้ที่ไม่มีน้ำควรเลื่อนการละหมาดหรือไม่ จึงให้บริบทเพิ่มเติมเกี่ยวกับตะยัมมุม
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี