Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 3519
รายงานโดย Abdullah ibn Mas'ud พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
จาก al‑Bukhari ย้อนสายรายงานไปถึงท่านนบี ﷺ
- 1Thabit ibn Muhammadรายงานต่อ al‑Bukhariثَابِتُ بْنُ مُحَمَّدٍ
- 2Sufyanسُفْيَانُ
- 3Al‑A'mashالأَعْمَشِ
- 4Abdullah ibn Murraعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ
- 5Masruqمَسْرُوقٍ
- 6Abdullahعَبْدِ اللَّهِ
- 7ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنِي ثَابِتُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. وَعَنْ سُفْيَانَ، عَنْ زُبَيْدٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " لَيْسَ مِنَّا مَنْ ضَرَبَ الْخُدُودَ، وَشَقَّ الْجُيُوبَ، وَدَعَا بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ ".
ษาบิต บิน มุฮัมมัด ได้เล่าให้เราฟัง ว่าสุฟยานได้เล่าให้เราฟัง จากอัล-อะมัช จากอับดุลลอฮ์ บิน มุรเราะฮ์ จากมัสรูก จากอับดุลลอฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่าน) จากท่านนบีﷺ และจากสุฟยาน จากซุบัยด์ จากอิบรอฮีม จากมัสรูก จากอับดุลลอฮ์ จากท่านนบีﷺ ว่า
"ผู้ใดตบแก้ม ฉีกปกเสื้อ และร้องไห้คร่ำครวญด้วยถ้อยคำแห่งยุคญาฮิลียะฮ์ เขามิใช่พวกของเรา"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ท่านนบี ﷺ ห้ามการทำร้ายตนเองและการคร่ำครวญตามธรรมเนียมยุคญาฮิลียะฮ์
การแสดงความโศกเศร้าด้วยการตบหน้าตนเอง
ฉีกเสื้อผ้าด้วยความเศร้าเพื่อแสดงการไว้อาลัยอย่างเกินขอบเขต
เสียงร้องไว้อาลัยที่เกี่ยวข้องกับธรรมเนียมเก่าแก่ก่อนอิสลาม เช่น การร่ำไห้เสียงดัง
บรรดานักวิชาการคลาสสิกอธิบายว่า คำว่า “ไม่ใช่พวกเรา” เป็นคำเตือนอย่างหนักแน่นต่อการแสดงความอาลัยเช่นนี้ แต่เพียงลำพังไม่ได้ตัดสินว่าผู้กระทำนั้นออกจากอิสลาม หะดีษนี้ตำหนิการทำร้ายตนเองและการคร่ำครวญตามธรรมเนียมก่อนอิสลาม แต่ไม่ได้ห้ามความโศกเศร้าหรือน้ำตาที่หลั่งให้แก่ผู้ล่วงลับ นักวิชาการเน้นว่า ความอดทนหมายถึงการรักษาขอบเขตที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดเมื่อเผชิญความยากลำบาก มิใช่การไม่รู้สึกเศร้า
- เมื่อกำลังโศกเศร้า จงขอแรงสนับสนุนจากครอบครัวและเพื่อน และหลีกเลี่ยงการทำร้ายตนเองหรือการคร่ำครวญเสียงดัง
- ปลอบโยนผู้ที่ประสบความสูญเสียด้วยถ้อยคำอ่อนโยน และเคารพความโศกเศร้าของเขา
- ฝึกฝนความอดทนด้วยการแสดงความเศร้าในแบบที่สอดคล้องกับศรัทธาและการควบคุมตนเอง
หะดีษนี้กล่าวถึงการไว้อาลัยและความโศกเศร้าเช่นกัน และช่วยให้เห็นความแตกต่างระหว่างความเศร้าตามธรรมชาติกับการแสดงความอาลัยที่ต้องห้าม
Sahih al-Bukhari · #3491 (Sahih)หะดีษนี้กล่าวถึงน้ำตาเมื่อประสบความสูญเสีย และแสดงให้เห็นว่าการแสดงความเศร้าไม่เหมือนกับการคร่ำครวญหรือการทำร้ายตนเอง
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี