บทนำ · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 3667

รายงานโดย Aisha พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: บทนำ
صحيح البخاري
ใครเป็นผู้รายงาน?

จาก al‑Bukhari ย้อนสายรายงานไปถึงท่านนบี ﷺ

Sahih (เชื่อถือได้)
  1. 1Isma'il ibn Abdullahรายงานต่อ al‑Bukhariإِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
  2. 2Sulayman ibn Bilalسُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ
  3. 3Hisham ibn Urwaهِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ
  4. 4Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ
  5. 5ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَاتَ وَأَبُو بَكْرٍ بِالسُّنْحِ ـ قَالَ إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي بِالْعَالِيَةِ ـ فَقَامَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَتْ وَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ مَا كَانَ يَقَعُ فِي نَفْسِي إِلاَّ ذَاكَ وَلَيَبْعَثَنَّهُ اللَّهُ فَلَيَقْطَعَنَّ أَيْدِيَ رِجَالٍ وَأَرْجُلَهُمْ‏.‏ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَبَّلَهُ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي طِبْتَ حَيًّا وَمَيِّتًا، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يُذِيقُكَ اللَّهُ الْمَوْتَتَيْنِ أَبَدًا‏.‏ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ أَيُّهَا الْحَالِفُ عَلَى رِسْلِكَ‏.‏ فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ جَلَسَ عُمَرُ‏.‏ فَحَمِدَ اللَّهَ أَبُو بَكْرٍ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ أَلاَ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ، وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ‏.‏ وَقَالَ ‏{‏إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ‏}‏ وَقَالَ ‏{‏وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ‏}‏ قَالَ فَنَشَجَ النَّاسُ يَبْكُونَ ـ قَالَ ـ وَاجْتَمَعَتِ الأَنْصَارُ إِلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ فَقَالُوا مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ، فَذَهَبَ إِلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ، فَذَهَبَ عُمَرُ يَتَكَلَّمُ فَأَسْكَتَهُ أَبُو بَكْرٍ، وَكَانَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ بِذَلِكَ إِلاَّ أَنِّي قَدْ هَيَّأْتُ كَلاَمًا قَدْ أَعْجَبَنِي خَشِيتُ أَنْ لاَ يَبْلُغَهُ أَبُو بَكْرٍ، ثُمَّ تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَتَكَلَّمَ أَبْلَغَ النَّاسِ فَقَالَ فِي كَلاَمِهِ نَحْنُ الأُمَرَاءُ وَأَنْتُمُ الْوُزَرَاءُ‏.‏ فَقَالَ حُبَابُ بْنُ الْمُنْذِرِ لاَ وَاللَّهِ لاَ نَفْعَلُ، مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لاَ، وَلَكِنَّا الأُمَرَاءُ وَأَنْتُمُ الْوُزَرَاءُ هُمْ أَوْسَطُ الْعَرَبِ دَارًا، وَأَعْرَبُهُمْ أَحْسَابًا فَبَايِعُوا عُمَرَ أَوْ أَبَا عُبَيْدَةَ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ بَلْ نُبَايِعُكَ أَنْتَ، فَأَنْتَ سَيِّدُنَا وَخَيْرُنَا وَأَحَبُّنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَأَخَذَ عُمَرُ بِيَدِهِ فَبَايَعَهُ، وَبَايَعَهُ النَّاسُ، فَقَالَ قَائِلٌ قَتَلْتُمْ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ قَتَلَهُ اللَّهُ‏.‏

คำแปล

อิสมาอีล อิบนุ อับดุลลอฮ์ ได้เล่าให้เราฟังว่า สุไลมาน อิบนุ บิลาล ได้เล่าจาก ฮิชาม อิบนุ อุรวะห์ จาก อุรวะห์ อิบนุ ซุบัยร์ จาก อาอิชะห์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา ภรรยาของท่านนบี ﷺ ว่า ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ สิ้นพระชนม์ในขณะที่อบูบักรอยู่ที่สุหน์ (ซึ่งอิสมาอีลอธิบายว่าคือ อัล-อาลิยะห์) อุมัรจึงยืนขึ้นกล่าวว่า

"ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ มิได้สิ้นพระชนม์!" นางกล่าวว่า และอุมัรยังกล่าวอีกว่า "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ในใจของฉันมิได้คิดอย่างอื่นใดนอกจากเรื่องนี้ และอัลลอฮ์จะทรงให้ท่านฟื้นคืนชีพอย่างแน่นอน แล้วท่านจะตัดมือและเท้าของชายบางคน" จากนั้นอบูบักรก็เข้ามาเปิดผ้าคลุมพระพักตร์ของท่านเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ ออกแล้วจูบพระองค์ พร้อมกล่าวว่า "ขอให้บิดาและมารดาของฉันพลีเพื่อท่านเถิด ท่านช่างหอมหวนทั้งยามมีชีวิตและยามเสียชีวิต ขอสาบานต่อผู้ซึ่งชีวิตของฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ อัลลอฮ์จะไม่ทรงให้ท่านลิ้มรสความตายสองครั้งเป็นอันขาด" จากนั้นท่านก็ออกไปข้างนอกแล้วกล่าวว่า "โอ้ ผู้ที่กำลังกล่าวคำสาบาน จงสงบสติอารมณ์เถิด" เมื่ออบูบักรกล่าว อุมัรก็นั่งลง อบูบักรได้สรรเสริญและยกย่องอัลลอฮ์ แล้วกล่าวว่า "พึงรู้เถิด ผู้ใดที่เคารพภักดีมุฮัมมัด ﷺ แท้จริงมุฮัมมัด ﷺ ได้สิ้นพระชนม์ไปแล้ว แต่ผู้ใดที่เคารพภักดีอัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงมีชีวิตอยู่และไม่ทรงตาย" และท่านได้อ่านโองการที่ว่า {แท้จริงเจ้าต้องตาย และแท้จริงพวกเขาต้องตาย} (39:30) และยังอ่านว่า {และมุฮัมมัดมิใช่สิ่งใดนอกจากเราะซูล ก่อนหน้าเขาได้มีบรรดาเราะซูลผ่านมาแล้ว ดังนั้นหากเขาตายหรือถูกฆ่า พวกเจ้าจะหันหลังกลับกระนั้นหรือ? และผู้ใดหันหลังกลับ เขาก็จะไม่ทำให้อัลลอฮ์เสียหายเลย และอัลลอฮ์จะทรงตอบแทนแก่ผู้ที่กตัญญู} (3:144) ผู้คนต่างร้องไห้สะอื้น ส่วนชาวอันศอรได้รวมตัวกันกับซะอัด อิบนุ อุบาดะห์ ที่ศาลาของตระกูลบนูซาอิดะห์ พวกเขากล่าวว่า "จากพวกเราต้องมีผู้นำหนึ่งคน และจากพวกท่านก็ต้องมีผู้นำหนึ่งคน" อบูบักร อุมัร อิบนุ อัล-ค็อฏฏอบ และอบูอุบัยดะห์ อิบนุ อัล-ญัรรอห์ จึงเดินทางไปหาพวกเขา อุมัรพยายามจะพูดแต่อบูบักรห้ามไว้ ต่อมาอุมัรมักกล่าวว่า "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ฉันตั้งใจจะทำเช่นนั้นเพียงเพราะฉันได้เตรียมคำพูดที่ถูกใจไว้แล้ว และเกรงว่าอบูบักรจะไม่สามารถสื่อความได้ครบถ้วน" จากนั้นอบูบักรก็กล่าวสุนทรพจน์อย่างฉะฉานที่สุด โดยในคำกล่าวนั้นท่านกล่าวว่า "พวกเราคือผู้นำ (อุมะรออ์) และพวกท่านคือรัฐมนตรี (วุซะรออ์)" หุบาบ อิบนุ อัล-มุนซิร กล่าวว่า "ไม่ ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ เราจะไม่ยอมเป็นอันขาด จากพวกเราต้องมีผู้นำหนึ่งคน และจากพวกท่านก็ต้องมีผู้นำหนึ่งคน" อบูบักรกล่าวว่า "ไม่ แต่พวกเราจะเป็นผู้นำ และพวกท่านจะเป็นรัฐมนตรี เพราะพวกเขา (กุเรช) เป็นเผ่าพันธุ์ที่มีถิ่นฐานอยู่ใจกลางของชาวอาหรับและมีสายตระกูลที่ประเสริฐที่สุด ดังนั้นจงให้สัตยาบันแก่อุมัรหรืออบูอุบัยดะห์ อิบนุ อัล-ญัรรอห์ เถิด" อุมัรจึงกล่าวว่า "ทว่าเราจะให้สัตยาบันแก่ท่าน เพราะท่านคือเจ้านายของเรา ดีที่สุดในหมู่พวกเรา และเป็นคนที่ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ รักมากที่สุด" อุมัรจึงจับมือท่านและให้สัตยาบัน ประชาชนก็ให้สัตยาบันแก่ท่านเช่นกัน มีผู้หนึ่งกล่าวว่า "พวกท่านฆ่าซะอัด อิบนุ อุบาดะห์ เสียแล้ว" อุมัรจึงตอบว่า "อัลลอฮ์ต่างหากที่ทรงทำให้เขาตาย"

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

หลังการถึงแก่อสัญกรรมของท่านนบี ﷺ อบูบักร์ช่วยให้ประชาคมตระหนักถึงความจริงและเป็นเอกภาพ

ภูมิหลังและเหตุแห่งการกล่าว

หะดีษนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ทันทีหลังการถึงแก่อสัญกรรมของท่านนบี ﷺ การอ่านของอบูบักร์ช่วยให้ผู้ที่อยู่ ณ ที่นั้นตระหนักว่าท่านนบี ﷺ ได้ถึงแก่อสัญกรรมแล้ว จากนั้นชาวอันศอรก็มารวมตัวกันที่ซะกีฟะฮ์แห่งบะนูซาอิดะฮ์เพื่อหารือเรื่องผู้นำ

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
อันศอร

ชาวเมืองมะดีนะฮ์ที่ช่วยเหลือท่านนบี ﷺ และมุสลิมที่มาจากมักกะฮ์

ซะกีฟะฮ์

สถานที่ประชุมมีหลังคาคลุม ซึ่งชาวอันศอรมารวมตัวกัน

สัตยาบัน

คำมั่นอย่างเป็นทางการที่จะยอมรับและสนับสนุนผู้นำที่ได้รับเลือก

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

นักวิชาการยุคคลาสสิกเน้นว่าอบูบักร์เตือนประชาคมด้วยอัลกุรอานถึงชีวิตอันเป็นนิรันดร์ของอัลลอฮ์ และความเป็นมนุษย์ที่ต้องตายของบรรดาศาสนทูต เหตุการณ์นี้ยังแสดงให้เห็นว่าภาวะผู้นำหลังจากท่านนบี ﷺ ได้รับการจัดการผ่านการปรึกษาหารือและสัตยาบัน นักวิชาการได้ข้อคิดถึงความสำคัญของการสงบสติ การปรึกษาหารือ และการป้องกันความแตกแยกในยามวิกฤต อย่างไรก็ตาม ข้อความตอนนี้เพียงลำพังไม่ได้อธิบายกฎทั้งหมดเกี่ยวกับการแต่งตั้งผู้นำ

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. เมื่อสับสน จงกลับไปหาอัลกุรอานและความรู้ที่เชื่อถือได้ก่อนเผยแพร่ข้อสรุป
  2. ในยามวิกฤต จงใช้เวลารับฟังผู้มีวิจารณญาณและพูดอย่างสงบ
  3. เมื่อมีความเห็นต่าง จงมุ่งหารือและรักษาความเป็นเอกภาพของประชาคม โดยไม่ละเลยข้อเท็จจริงหรือสิทธิของผู้อื่น
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี